I GZ 265/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Anna Apollo po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 2760/23 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi [...] na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawie o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia 9 marca 2023 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 3 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA, Sąd I instancji) w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2760/23 odrzucił zażalenie [...] (dalej jako: strona, skarżący) na postanowienie z 21 stycznia 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącego na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawie o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z 9 marca 2023 r. w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym: Postanowieniem z 21 stycznia 2025 r. WSA odrzucił sporządzoną osobiście przez skarżącego skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2025 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej skarżącego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 listopada 2024 r. o odrzuceniu skargi na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawie o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych Powyższe rozstrzygnięcie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 30 stycznia 2025 r. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej okazało się niedopuszczalne ze względu na niespełnienie warunku sporządzenia go przez profesjonalnego pełnomocnika. WSA orzekł, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.), co wynika wprost z brzmienia tego przepisu, zażalenie na postanowienie WSA o odrzuceniu skargi kasacyjnej mogą sporządzić wyłącznie osoby wymienione w tym przepisie. Pod pojęciem sporządzenia zażalenia należy rozumieć zredagowanie jego treści oraz podpisanie przez jedną z wymienionych osób. Wobec tego, że z akt sprawy nie wynika, że skarżący jest adwokatem czy radcą prawnym, zażalenie w niniejszej sprawie mógł sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny. O powyższym skarżący został poinformowany w punkcie 5 pouczenia zawartego w piśmie z 28 stycznia 2025 r. (k. 44 akt sądowych). Z orzeczeniem Sądu I instancji nie zgodził się skarżący składając zażalenie i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie przez podmioty wskazane w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. - podmioty zwolnione od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, tj. sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych. O obowiązku tym, wynikającym wprost z przytoczonego przepisu, skarżący został pouczony w piśmie przewodnim, którym doręczono stronie odpis postanowienia z 29 listopada 2024 r. (k. 28 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządzone przez osobę, która nie jest adwokatem lub radcą prawnym, ani nie należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., na podstawie art. 178 p.p.s.a., winno zostać przez wojewódzki sąd administracyjny odrzucone, jako obarczone nieusuwalnym brakiem (por. postanowienie NSA z 30 września 2004 r., OZ 474/04, akceptowane przez J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012 s. 482, uw. 8; postanowienie NSA z 8 stycznia 2008 r., I OZ 986/07, aprobowane przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza /w:/ R. Hauser, M. Wierzbowski; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. C.H. Beck 2017 r. s. 795, nb 22). Z tych względów uznać należy, że Sąd I instancji słusznie uznał, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne. Z akt sprawy nie wynika bowiem, aby skarżący był adwokatem, radcą prawnym lub którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.