I GZ 258/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2018 r. sygn. akt III SA/Po 348/15 w zakresie odrzucenia zażaleń w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Po 348/15, odrzucił zażalenia R. P. na: 1) postanowienie tego Sądu z dnia 17 maja 2017 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 7 marca 2017 r.; 2) postanowienie tego Sądu z dnia 17 maja 2017 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. o odrzuceniu skargi – w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie płatności. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący wraz z zażaleniami na ww. postanowienia z 17 maja 2017 r. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. Na mocy postanowienia NSA z 31 października 2017 r. oddalono zażalenie skarżącego na postanowienie WSA z 13 września 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od obydwu zażaleń w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażaleń. Następnie skarżący złożył zażalenia na zarządzenia z 28 listopada 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisów, które to zażalenia zostały oddalone przez NSA postanowieniami z dnia 6 lutego 2018 r. Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnych zarządzeń z 28 listopada 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisów od zażaleń – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażaleń. Wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2018 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił wymaganej kwoty. WSA uznał zatem, że zażalenia podlegały odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zażalenie na ww. postanowienie WSA z 23 maja 2018 r. złożył R. P., wnosząc o jego uchylenie jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie stan faktyczny w zakresie nieopłacenia przez skarżącego zażaleń na postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 17 maja 2017 r. – o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 7 marca 2017 r. oraz o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 28 lutego 2017 r. o odrzuceniu skargi – nie budzi wątpliwości. Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2018 r. skarżący został (ponownie) wezwany do uiszczenia wpisów od zażaleń – w terminie 7 dni pod rygorem ich odrzucenia. Wezwania wykonujące ww. zarządzenie zostały doręczone skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2018 r., zatem termin do uiszczenia wpisów upłynął w dniu 26 kwietnia 2018 r. W tym czasie skarżący nie uiścił wymaganej kwoty. Nie został także zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych. Zauważyć w tym miejscu wypada, że w zażaleniu skarżący nie podważył żadnej z ww. okoliczności dotyczących kwestii opłacenia zażaleń ani nie wskazał, w jaki sposób zaskarżone postanowienie narusza prawo. Wobec tego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenia skarżącego na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.