I GZ 250/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "E." Sp. z o.o. w Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 56/25 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "E." Sp. z o.o. w Z. na decyzję Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z dnia [...] grudnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 21 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Ke 56/25 odmówił "E." Sp. z o.o. w Z. wstrzymania wykonania decyzji Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z [...] grudnia 2024 r. w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka wnosząc o jego zmianę oraz orzeczenie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Zarządu Województwa Świętokrzyskiego z [...] grudnia 2024 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z [...] lipca 2024 r. nr [...] zobowiązującą Skarżącą do zwrotu środków przeznaczonych na realizację projektu pn. "Laboratorium inteligentnego energooszczędnego budownictwa na bazie materiałów odpadowych" o nr [...], tj; kwoty 2 214 142,36 PLN wraz z odsetkami. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania: 1. art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), poprzez stwierdzenie, że Skarżąca nie uzasadniła podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, co uniemożliwiło Sądowi pierwszej instancji wydanie postanowienia o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji, gdy tymczasem z wniosku Skarżącej jednoznacznie wynika, że w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wystąpi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków; 2. art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na niejasnym uzasadnieniu przez Sąd pierwszej instancji postanowienia, a również uzasadnieniu pozbawiającym Skarżącą informacji o przesłankach rozstrzygnięcia oraz uniemożliwiającym dokonanie kontroli instancyjnej postanowienia - wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca oparła na dwóch okolicznościach, odpowiednio: jej sytuacji finansowej oraz okoliczności, że Skarżąca jest kluczowym podmiotem świadczącym usługi na rzecz E. E. P., a usług te świadczone są przy infrastrukturze krytycznej, zaś niemożność ich dalszego świadczenia przez Skarżącą na rzecz E. E. P. może prowadzić do utrudnienia pracy elektrowni, gdzie druga z tych okoliczności została zupełnie pominięta w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, a przecież również (w tym co istotne - samodzielnie) świadczy o tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzi do niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący przedstawił w uzasadnieniu zażalenia. Po wniesieniu zażalenia, a przed jego przekazaniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 27 marca 2025 r., I SA/Ke 56/25 oddalił skargę spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe należało umorzyć. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z kolei art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wskutek wydania wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. np. postanowienia NSA z: 3 października 2018 r. sygn. akt II GZ 325/18; 26 listopada 2021 r. sygn. akt II GZ 414/21). Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie wszczęte zażaleniem podlega umorzeniu (por. postanowienia NSA z: 18 lipca 2018 r., II OZ 770/18; 13 listopada 2019 r., II GZ 261/19, 30 stycznia 2024 r., II GZ 499/23). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku strony skarżącej. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wobec oddalenia skargi skarżącej spółki przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, przedmiotowe postępowanie zażaleniowe przed Naczelnym Sądem Administracyjnym należy umorzyć z powodu jego bezprzedmiotowości. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.