I GZ 237/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 marca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1808/17 w zakresie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w O. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie należności z tytułu kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 marca 2018 r. odrzucił sprzeciw A. Sp. z o.o. w O. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") od postanowienia w sprawie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Spółki na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie należności z tytułu kary pieniężnej za naruszenie obowiązków informacyjnych Sąd I instancji wskazał, że skarżąca odebrała odpis postanowienia w sprawie prawa pomocy 26 stycznia 2018 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 2 lutego 2018 r. Sprzeciw został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 3 lutego 2018 r. , tj. po upływie ustawowego siedmiodniowego terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. odrzucił sprzeciw. A. Sp. z o.o. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o ponowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazano: "nie zdążyłem nadać sprzeciwu w terminie 7 dni, jednak w związku z faktem, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został wysłany do Sądu jeszcze przed otrzymaniem wezwania do przesłania formularza PPPr, Sąd miał podstawę, aby niejako z urzędu odszukać mój dokument PPPr i rozpatrzyć wniosek, gdyż zapewne znajdował się w aktach innej sprawy (gdy wysłałem wniosek, jeszcze nie znałem numeru akt)." Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu przez sąd. W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżąca Spółka wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego po terminie do jego wniesienia, tym samym wniesiony przez stronę sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. podlegał odrzuceniu. Skarżąca Spółka wnosząc zaś zażalenie, nie podjęła próby podważenia oceny Sądu I instancji. Z uwagi na wniesienie sprzeciwu po terminie, a w konsekwencji jego odrzucenie przez Sąd I instancji, przedmiotem postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest wyłączenie ocena, czy Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 259 § 2 p.p.s.a., wydając postanowienie z dnia 27 marca 2018 r. o odrzuceniu sprzeciwu. W tak wywołanym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem merytorycznej oceny jest wyłączenie ocena terminowości sprzeciwu. Przywołana w zażaleniu argumentacja pozostaje zatem bez wpływu na ocenę czy sprzeciw został wniesiony po terminie, a tym samym oznacza, że zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw co do oceny terminowości wniesienia sprzeciwu. Jednocześnie z akt sprawy wprost wynika, że sprzeciw został wniesiony po terminie. W związku z powyższym, brak było podstaw do przyjęcia, że ocena zawarta w zaskarżonym postanowieniu była wadliwą. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu