I GZ 231/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 264/23 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2020 r., nr FS11.4145.62.222 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu części dotacji celowej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 1 lutego 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 264/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych złożonej przez skarżącego skargi na decyzję Ministra Finansów z 12 grudnia 2020 r., w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu części dotacji celowej. Sąd pierwszej instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego, podanie numeru PESEL oraz wartości przedmiotu sporu. Postanowieniem z 6 czerwca 2023 r. odrzucono skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. akt I GZ 327/23 zostało oddalone. Następnie pismem z dnia 5 grudnia 2023 r., skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżąca powołała się na wadliwość doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Sąd podkreślił, że w sprawie wniosku, dotyczącego przywrócenia uchybionego terminu, kwestia prawidłowości doręczenia przesyłki pocztowej, nie podlega już badaniu. Prawidłowość doręczenia przesyłki łączy się bowiem z koniecznością oceny, czy w ogóle termin do usunięcia braków formalnych rozpoczął bieg, a zatem z ustaleniami, czy rozpoczął bieg termin do dopełnienia danej czynności procesowej. Wobec istnienia prawomocnego rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego, stwierdzającego prawidłowość doręczenia przesyłki, kwestia prawidłowości doręczenia przesyłki wykracza poza zakres postępowania w sprawie przywrócenia terminu. W zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji zarzucono naruszenie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2023 r. poz. 1634 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a."., poprzez błędne przyjęcie, iż strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym ze swojej winy. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z oświadczenia A. S., pracownicy pełnomocnika strony na okoliczność: ustalenia zawartości przesyłki numer (...)[...] oraz ustalenia, że przesyłka nie zawierała wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15). W sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, zawodowy charakter działalności radcy prawnego powoduje, że odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje działania wszystkich osób, którymi posługuje się wykonując swój zawód (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt I FZ 149/14). W związku z powyższym nie zasługuje na uwzględnienie przedstawiona w złożonym zażaleniu, argumentacja strony skarżącej. Rację ma Sąd pierwszej instancji, że w sytuacji, kiedy kwestia prawidłowości doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi została już przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 listopada 2023 r., sygn. akt I GZ 327/23 prawomocnie rozstrzygnięta, to kwestia ta nie podlega już badaniu. W związku z tym nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek dowodowy strony skarżącej. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.