I GZ 230/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 1242/20 w zakresie zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie określenia należnej do zwrotu kwoty dotacji oświatowej pobranej w nadmiernej wysokości postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 19 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 1242/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi A na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z [...] września 2020 r. w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej przyznanej w 2018 r. pobranej w nadmiernej wysokości. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stanowił art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.) Uzasadniając zawieszenie postępowania Sąd ten stwierdził, że w przedmiotowej sprawie jedną z podstaw rozstrzygnięcia był z § 4 ust. 1 i 2 uchwały Nr XLVII/514/2017 Rady Miejskiej w Tarnowie z dnia 28 grudnia 2017 w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji, trybu i zakresu kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji udzielonej dla publicznych i niepublicznych przedszkoli, innych form, wychowania przedszkolnego, szkół i placówek prowadzonych na terenie Gminy Miasta Tarnowa oraz terminu i sposobu rozliczania dotacji polegające na przyjęciu niezgodnego z ustawą sposobu ustalania liczby uczniów, na który przysługuje dotacja w danym miesiącu. Z tymi zasadami nie zgodziła się skarżąca Spółka wnosząc skargę na powyższą uchwałę Rady Miejskiej w Tarnowie, domagając się stwierdzenia jej nieważności w części dotyczącej m.in § 4 ust. 1 i 2 uchwały i załącznika nr 2 w części III pkt 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 listopada 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 897/20 oddalił skargę, ale do wydania orzeczenia w tej sprawie wyrok nie był prawomocny . Sąd uznał, że celowym było zawieszenie postępowania sądowego, do czasu uprawomocnienia się ww. wyroku ponieważ rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie będzie zależało od uregulowań zawartych w uchwale Rady Miejskiej w Tarnowie, która będąc przepisami prawa miejscowego bezpośrednio miała wpływ na sposób rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, a które zostały zakwestionowane przez stronę . W złożonym zażaleniu skarżąca wniosła o uchylenie powyższego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zarówno w piśmiennictwie, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych kwestia warunków dopuszczalności zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. interpretowana jest jednolicie. Podnosi się, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wtedy w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne, a więc sytuacja, gdy uprzednie rozstrzygnięcie zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, uzasadniając celowość wstrzymania czynności w postępowaniu do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, pod. red. T. Wosia, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańskiej, wyd. 2, s. 456 i n.). Musi istnieć zatem ścisły związek między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego, rozumiany w ten sposób, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi stanowić podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Podkreślić przy tym należy, że zastosowanie przez sąd art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Ocena jego zasadności pozostawiona została do uznania sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji skorzystał z powyższej instytucji i zawiesił postępowanie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.