I GZ 226/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 851/17 w zakresie odrzucenia zażalenia oraz odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 21 września 2017 r., nr 0201-IEE1.711.411.2017.2.KS w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zażalenia na postanowienie dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 851/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie skargi E. S. (dalej też: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej też: DIAS) z dnia 21 września 2017 r., nr 0201-IEE1.711.410.2017.2.KS w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie zażalenia na postanowienie dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w pkt I. odrzucił zażalenie z dnia 31 maja 2021 r.; II. odrzucił skargę z dnia 8 listopada 2017 r. Pismem z dnia 8 listopada 2017 r. strona skarżąca E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 21 września 2017 r. nr 0201-IEE1.711.410.2017.2.KS w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w jej sprawie. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 22 grudnia 2017 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie strona odebrała 17 stycznia 2018 r. Pismem z dnia 24 stycznia 2018 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie z tego wniosku zakończyło się prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 sierpnia 2019 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 28 maja 2019 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W dniu 10 marca 2020 r. Przewodniczący Wydziału III zarządził o wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 22 grudnia 2017 r. poprzez wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie strona odebrała 12 czerwca 2020 r. Pismem z dnia 19 czerwca 2020 r. skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy. Postępowanie z tego wniosku zakończyło się prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 listopada 2020 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 24 sierpnia 2020 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Przewodniczący Wydziału III 17 grudnia 2020 r. zarządził o wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 22 grudnia 2017 r. poprzez wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie strona odebrała 29 grudnia 2020 r., jednakże nie uiściła wpisu. W sprawie z tej samej skargi, strona skarżąca w dniu 28 grudnia 2020 r. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wniosła o wyłączenie referendarza sądowego, który będzie rozpatrywał jej wniosek. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 26 stycznia 2021 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia w ciągu 7 dni braków formalnych przez wskazanie imienia i nazwiska referendarza sądowego, którego wyłączenia się domaga oraz do uprawdopodobnienia przyczyn uzasadniających wyłączenie, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie doręczono 11 lutego 2021 r., jednakże w wyznaczonym terminie skarżąca braków formalnych nie uzupełniła. Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 20 kwietnia 2021 r. pozostawiono wniosek o wyłączenie sędziego/referendarza sądowego/asesora bez rozpoznania. Na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła zażalenie w dniu 2 czerwca 2021 r., w treści zawnioskowała również o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 30 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 czerwca 2021 r. o umorzeniu postępowania z wniosku z 2 czerwca 2021 r. o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 22 grudnia 2021 r. wezwano stronę do wniesienia wpisu od powyższego zażalenia. Strona skarżąca odebrała wezwanie w dniu 18 stycznia 2022. Nie uiściła wpisu od zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny przytoczył treść art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), art. 220 § 1 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę i zażalenie skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku złożenia pisma nieopłaconego, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy p.p.s.a. regulujące podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucję prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca nie jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Wobec tego, w myśl art. 230 p.p.s.a. obowiązana była uiścić wpisy sądowe samoistnie, bądź najpóźniej w terminie siedmiu dni od doręczenia jej stosownych wezwań. Skoro pomimo wezwań skarżąca wpisów nie uiściła, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu słusznie uznał, że zarówno skarga z 8 listopada 2017 r. jak i zażalenie z 31 maja 2021 r. podlegają odrzuceniu wskutek braku uiszczenia wpisów sądowych wniesionych w terminie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie