I GZ 218/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 29 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SPP/Bk 10/25 w zakresie sprostowania oczywistej omyłki w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 kwietnia 2025 r. sygn. akt I SPP/Bk 10/25 w sprawie ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 15 lipca 2024 r. nr 2001-IEE.7192.71.2024.2 w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia wniosku o dokonanie nowego oszacowania przez biegłego sądowego wartości naczepy postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2025 r., sygn. akt I SPP/Bk 10/25, sprostował z urzędu oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 kwietnia 2025 r., wydanego w sprawie o sygn. akt I SPP/Bk 10/25, odrzucającego wniosek A. K. (dalej: skarżący, wnioskodawca) o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, ten sposób, że na stronie 1 (pierwszej) wers 4 (czwarty) od dołu nazwisko "K1" zastąpił nazwiskiem "K.". W uzasadnieniu Sąd I instancji przytoczył treść art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) i wskazał, że przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok jak i postanowienie. Czynności tej mogą podlegać zarówno sentencja jak i niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu. Sąd I instancji stwierdził, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 kwietnia 2025 r. omyłkowo wpisał na stronie 1 w wersie czwartym od dołu, że skarżący ma nazwisko K1, zamiast K., co jednoznacznie wynika z akt sprawy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając wydane rozstrzygniecie w całości oraz wnosząc w całości o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na podstawie art. 166 p.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Nie ulega wątpliwości, że wszystkie wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Przy czym zawsze przy ocenie celowości sprostowania każdorazowo sytuacja taka musi podlegać indywidualnej ocenie sądu, po rozważeniu wszystkich okoliczności danej sprawy (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2022 r., sygn. akt I FZ 291/21, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie ma więc charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania (por. B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 156). W niniejszej sprawie, WSA w Białymstoku postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2025 r. sprostował oczywistą omyłkę dostrzeżoną w postanowieniu tego Sądu z dnia 9 kwietnia 2025 r., polegającą na wskazaniu w uzasadnieniu błędnego nazwiska skarżącego "K1" zamiast prawidłowo: "K.". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu WSA, zaś jego sprostowanie nie prowadziło do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza to również okoliczność, że w celu stwierdzenia powyższej oczywistej omyłki nie była konieczna pogłębiona analiza akt postępowania, a zaistniałe nieprawidłowości były natychmiast rozpoznawalne i wynikały z treści orzeczenia. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zmiany jakich dokonał Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu stanowią sprostowanie oczywistej omyłki. Rozstrzygnięcie to zostało wydane bez naruszenia prawa. Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.