I GZ 215/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Po 371/18 w zakresie wezwania do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie

Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarządzeniem z 23 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Po 371/19, wezwał pełnomocnika Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (skarżącego) do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 marca 2019 r. w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w kwocie [...] zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej rozporządzenie RM), pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono naruszenie § 2 ust 1 pkt 1 rozporządzenia RM poprzez jego niezastosowanie. Autor zażalenia podkreślił, że wpis w sprawie winien zostać ustalony w oparciu o § 2 ust 1 pkt 1 rozporządzenia RM – jako stały w wysokości 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Poznaniu nie odpowiada prawu. Powyższe z tego względu, że w sprawie wpis sądowy od skargi winien zostać ustalony w oparciu o § 2 ust 1 pkt 1 rozporządzenia RM – jako stały w wysokości 100 zł. Taki też został uiszczony przez skarżącą. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 złotych. W rozpatrywanej sprawie skarżący wywiódł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 marca 2019 r. w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego, którą organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Należy podkreślić, że to charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej rzecz ujmując to, czy przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, będzie decydował o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić. Wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, bezpośredni związek pomiędzy należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wówczas, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r. o sygn. I FZ 239/08). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, mimo, że zaskarżone rozstrzygnięcie organu odwoławczego wiąże się w sposób bezpośredni z należnością pieniężną to nie może tracić z pola widzenia tego, że zostało ono wydane w formie postanowienia. W związku z tym wpis sądowy od skargi na taki akt winien być ustalony w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM. W świetle przedstawionej argumentacji zaskarżone zarządzenie nie powinno być wydane albowiem skarżący przy skardze uiścił wpis sądowy w ww. kwocie. Tym samym sprawie winien być nadany bieg. Dodać należy, że kwestia wysokości wpisu sądowego w sprawach obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego była przedmiotem wypowiedzi ze strony NSA, który przyjął w takich sprawach wpis stały (por. postanowienie NSA z 14 marca 2019 r. sygn. akt I GZ 62/19 oraz z 27 marca 2019 r. sygn. akt I GZ 82/19). Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a.