I GZ 212/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 910/23 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. R. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. akt I GZ 495/22 w sprawie ze skargi R. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 września 2021 r. nr 3001-IEE.711.259.2021 w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 910/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie R. R. w sprawie ze skargi R. R. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2023 r. o sygn. akt I GZ 495/22 w sprawie ze skargi R. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 6 września 2021 r. nr 3001-IEE.711.259.2021 w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia. Wyrokiem z dnia 17 maja 2022 r., sygn. akt III SA/Po 1565/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: WSA w Poznaniu) oddalił skargę na wskazane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z 6 września 2021 r. o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną. Postanowieniem z dnia 14 września 2022 r. WSA w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną od powyższego wyroku, a postanowieniem z dnia 20 października 2022 r. WSA w Poznaniu odrzucił zażalenie na postanowienie z dnia 14 września 2022 r. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2023 r. o sygn. akt I GZ 495/22, sprostowanym postanowieniem z dnia 8 lutego 2023 r., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 20 października 2022 r. W dniu 15 kwietnia 2023 r. do WSA w Poznaniu (data wpływu 18 kwietnia 2023 r.) R. R. wniósł skargę o wznowienie postępowania z przyczyn nieważności. Skarżący pismem z dnia 9 stycznia 2024 r. został wezwany do wskazania czy złożona skarga o wznowienie postępowania dotyczy postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Poznaniu z dnia 17 maja 2022 r. o sygn. akt III SA/Po 1565/21 czy postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2023 r. o sygn. akt I GZ 495/22. Skarżący odpowiedział, że dotyczy tego drugiego postępowania. W związku z powyższym postanowieniem z dnia 21 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Po 910/23 WSA w Poznaniu stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę sądowi właściwemu - Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Odpis postanowienia doręczono pełnomocnikowi skarżącego 12 marca 2024 r. Jako że w terminie do wniesienia zażalenia nie złożono tego środka zaskarżenia, akta sprawy przesłano do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym pismem z dnia 8 kwietnia 2024 r. poinformowano pełnomocnika skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2024 r. skargę o wznowienie postępowania pozostawił w aktach sprawy bez nadawania jej dalszego biegu, z uwagi na rozpoznanie powyższej skargi o wznowienie - postanowieniem z dnia 26 maja 2023 r., sygn. akt I GZ 101/23. Skarżący 19 kwietnia 2024 r. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 8 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Po 910/23, otrzymane 12 kwietnia 2024 r. W zaskarżonym postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2024 r. Sąd I instancji na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie skarżącego gdyż uznał, że wniesiono je po upływie terminu 7 dni. Sąd zakwalifikował zażalenie jako wniesione na postanowienie z dnia 21 lutego 2024 r., a nie na otrzymane przez skarżącego 12 kwietnia 2024 r. postanowienie, gdyż w tym dniu nie doręczono mu żadnego postanowienia, a jedynie pismo z dnia 8 kwietnia 2024 r. adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego o przekazaniu akt do tego Sądu w związku z prawomocnym postanowieniem z dnia 21 lutego 2024 r. o stwierdzeniu przez WSA w Poznaniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy sądowi właściwemu - NSA. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący zaskarżając je w całości wnosząc o jego uchylenie i nakazanie Sądowi I instancji rozpoznania merytorycznego, istoty sprawy jak w treści zażalenia z dnia 19 kwietnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie jest środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz od postanowień wymienionych w tym przepisie. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W związku z tym, iż z treści zażalenia nie było do końca jasne czego dotyczy, Sąd I instancji zakwalifikował zażalenie jako wniesione na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 21 lutego 2024 r., sygn. akt III SA/Po 910/23. Jak prawidłowo zauważył Sąd I instancji w dniu 12 kwietnia 2024 r. skarżącemu nie doręczono żadnego postanowienia, a jedynie pismo z dnia 8 kwietnia 2024 r. adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego o przekazaniu akt do tego Sądu w związku z prawomocnym postanowieniem z dnia 21 lutego 2024 r. o stwierdzeniu przez WSA w Poznaniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy sądowi właściwemu - NSA. Jak wynika z akt sprawy odpis postanowienia z dnia 21 lutego 2024 r. doręczono pełnomocnikowi skarżącego 12 marca 2024 r., stąd siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął 19 marca 2024 r. (wtorek). Zażalenie wniesiono zaś dopiero 19 kwietnia 2024 r., a więc już po upływie terminu. Ponadto należy zauważyć, że z treści art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że katalog rozstrzygnięć, na które służy zażalenie jest zamknięty i nie przewiduje on zarządzeń informujących strony o stanie sprawy, zaś takie właśnie zarządzenie (mające charakter informacyjny) stanowiło zarządzenie WSA w Poznaniu z dnia 8 kwietnia 2024 r. W związku z powyższym pismo z dnia 8 kwietnia 2021 r. adresowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego o przekazaniu akt do tego Sądu w związku z prawomocnym postanowieniem z dnia 21 lutego 2024 r. o stwierdzeniu przez WSA w Poznaniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy sądowi właściwemu, o którym został poinformowany skarżący w dniu 12 kwietnia 2024 r. nie podlegało zaskarżeniu. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo odrzucił zażalenie skarżącego na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i w związku z art. 194 § 1 p.p.s.a. Na marginesie należy zauważyć, że sprawa ze skargi R. R. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 26 stycznia 2023 r., sygn. akt I GZ 495/22 została zakończona postanowieniem z dnia 26 maja 2023 r., sygn. akt I GZ 101/23. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.