I GZ 206/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 maja 2021 r. sygn. akt III SA/Po 473/20 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R.P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty premii pielęgnacyjnej oraz premii zalesieniowej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 19 maja 2021r., sygn. akt III SA/Po 473/20 odrzucił zażalenie R.P. w sprawie ze skargi strony na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie odmowy wypłaty premii pielęgnacyjnej oraz premii zalesieniowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem z 10 grudnia 2020 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z 16 lutego 2021 r., sygn. akt I GZ 15/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczący Wydziału III zarządzeniem z 2 kwietnia 2021 r. wezwał do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 grudnia 2020 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono 28 kwietnia 2021 r. W piśmie z 5 maja 2021 r. skarżący wniósł zażalenie na ostatnio podane zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż zażalenie było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący zaskarżając je w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw w związku, z czym podlega oddaleniu. Zgodnie z przepisem art. 219 § 1 p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W przedmiotowej sprawie, co wynika tak z motywów postanowienia Sądu I instancji jak i z analizy akt sprawy, skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony kwestionującej poprawność zarządzenia na skutek czego Sąd I instancji ponownie wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego pod rygorem odrzucenia skargi. Na zarządzenie Przewodniczącego z 2 kwietnia 2021 r. zażalenie nie przysługuje. Na gruncie art. 198 p.p.s.a. zażalenie na zarządzenie przewodniczącego przysługuje, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Z tego prawa skarżący w realiach niniejszej sprawy skorzystał. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej ma charakter czynności materialno-technicznej, stanowi jedynie informację o obowiązku uiszczenia wpisu, skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu. Prawidłowo zatem Sąd I instancji, postanowieniem zaskarżonym na obecnym etapie postępowania, odrzucił zażalenie skarżącego z uwagi na jego niedopuszczalność. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji