I GZ 205/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia U. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 171/26 w zakresie odmowy wstrzymania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi U. G. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 13 listopada 2025 r., nr 375/2025 w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o odmowie wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 23 lutego 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 171/26 odmówił U. G. wstrzymania wykonania postanowienia Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 13 listopada 2025 r., w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o odmowie wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej". W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że sprawy domagała się wstrzymania wykonania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Tego rodzaju akt - odmawiający uwzględnienia żądania strony – nie posiada jednak przymiotu wykonalności. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości, wstrzymanie wykonania postanowienia oraz ewentualne przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143) - dalej "p.p.s.a.") wynika, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem udzielenia ochrony tymczasowej jest uprawdopodobnienie przez stronę wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić przy tym należy, że za wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudnymi do odwrócenia skutkami są zaś takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji (postanowienia), jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, które mogłyby podlegać wykonaniu). Zaskarżone do Sądu pierwszej instancji postanowienie dotyczy odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie przyznania pomocy finansowej. Należy wskazać, że postanowienie to nie posiada przedmiotu wykonalności, gdyż nie nakazuje stronie wykonania obowiązku ani nie przyznaje uprawnienia. Stanowi ono rozstrzygnięcie odmowne; wstrzymanie jego wykonalności nie mogłoby zmienić w żaden sposób sytuacji prawnej skarżącej, w szczególności nie doprowadziłoby do przywrócenia terminu. W związku z powyższym należy stanowisko Sądu pierwszej instancji uznać za słuszne, zaś rozstrzygnięcie za zgodne z prawem. Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.