I GZ 183/20

Dnia 26 sierpnia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1570/18 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1570/18 Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193, dalej rozporządzenie RM), wezwał D. B. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z [...] czerwca 2018 r. w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej - w kwocie 2000 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na zarządzenie wniósł D. B., wnosząc o jego uchylenie w całości z uwagi na to, że złożył wniosek o zwolnienie z kosztów, a sprawa nadal się toczy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że jak wynika z akt sprawy, w dniu 12 września 2018 r. skarżący złożył wniosek o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych od skargi - ponad kwotę 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym i ostatecznym postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 6 marca 2019 r. o odmowie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wskazać należy, że postanowienie to jest niezaskarżalne. Tym samym kwestia udzielenia prawa pomocy skarżącemu została rozpatrzona negatywnie. Zatem słusznie Sąd I instancji zarządzeniem z dnia 24 kwietnia 2019 r. wezwał skarżącego do uiszczenia braku formalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu. Zgodnie bowiem z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Złożona w sprawie skarga jest pismem procesowym podlegającym opłacie. Zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (v. art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (v. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W sprawie nie wystąpiła żadna z powyższych okoliczności. Postanowieniem z 6 marca 2019 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem z 16 kwietnia 2019 r., które jest niezaskarżalne. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału V WSA w Warszawie zarządzeniem z 24 kwietnia 2019 r. prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który został określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.