I GZ 170/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października r., sygn. akt V SA/Wa 1815/24 w zakresie odrzucenia skargi B. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 5 kwietnia 2024 r., nr 614/2023/2024 w przedmiocie wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej" postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 18 października 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 1815/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę B. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 5 kwietnia 2024 r. w przedmiocie odmowy wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu ,,Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej". Zarządzeniami z dnia 21 czerwca 2024 r. Przewodniczący Wydziału V wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 27 sierpnia 2024 r. (k. 13 akt sądowych.). Termin do uzupełnienia braków fiskalnych skargi upłynął zatem z dniem 3 września 2024 r., jednak skarżąca uiściła wpis po wyznaczonym terminie tj. 5 września 2024 r. (k. 17 akt sąd.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w zakreślonym terminie strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Z rejestru opłat sądowych wynika, że wpis sądowy od skargi został uiszczony 5 września 2024 r., a więc po upływie wyznaczonego terminu. W takiej sytuacji Sąd miał obowiązek skargę odrzucić. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, warunkiem wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności, dlatego też – w oparciu o art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: p.p.s.a. – Sąd I instancji wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu, wskazując, że nieziszczenie tej opłaty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Jest to termin prawa procesowego, z którego wynika, że strona ma siedem dni na zastosowanie się do wezwania do uiszczenia wpisu. Ma ona prawo do dokonania czynności procesowej w ostatnim dniu terminu. Zasady obliczania terminu uregulowane są w rozdziale 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 82 ustawy, bieg terminu wyznaczonego przez sąd lub przewodniczącego (termin sądowy) rozpoczyna się od ogłoszenia w tym przedmiocie postanowienia lub zarządzenia, a gdy ustawa przewiduje doręczenie z urzędu - od jego doręczenia. Natomiast w myśl art. 83 § 1 p.p.s.a. do jego obliczania stosuje się przepisy prawa cywilnego. Stosownie do treści art. 111 § 1 kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednocześnie § 2 ww. przepisu stanowi, że jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem, wbrew twierdzeniom zawartym w uzasadnieniu zażalenia, Sąd I instancji prawidłowo obliczył bieg terminu do uiszczenia wpisu. Skoro odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi został doręczony w dniu 27 sierpnia 2024 r., to – nie uwzględniając tego dnia – 7 dniowy termin do jego uiszczenia upłynął w dniu 3 września 2024 r., a zatem dokonanie opłaty z dniem 5 września 2024 r. nastąpiło z uchybieniem terminowi, co z kolei uzasadniało odrzucenie skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.