I GZ 170/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [A.] Spółki cywilnej G. S., M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt III SA/Po 84/17 o odrzuceniu skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Po 84/17, odrzucił skargę G. spółki cywilnej G. S., M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] listopada 2016 r., w przedmiocie podatku akcyzowego. I Z uzasadnienia postanowienia wynika, że Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia. Złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarga G. spółki cywilnej na wyżej wymienioną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu nie zawierała dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do reprezentowania skarżącej spółki. Wezwaniem z 30 marca 2017 r. wezwano skarżącą do złożenia dokumentu określającego umocowanie wspólników do reprezentowania G. spółki cywilnej, tj. umowy spółki cywilnej wraz aneksami, jeżeli takie zostały zawarte, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono stronie 5 kwietnia 2017 r. W odpowiedzi na powyższe, wraz z pismem procesowym z dnia 10 kwietnia 2017 r., nadesłano aneksy do umowy spółki cywilnej z 1 września 2004 r., zawarte w dniach 31 października oraz 8 grudnia 2006 r., 31 grudnia 2007 r., 2 stycznia 2008 r., 31 grudnia 2009 r., 1 stycznia 2010 r. oraz 2 stycznia 2015 r. Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał w postanowieniu na treść art. 28 § 1oraz art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) i stwierdził, że wobec niewypełnienia przez skarżącą obowiązku i nieprzedłożenia na wezwanie Sądu wymaganej umowy spółki cywilnej, strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych złożonej skargi. W ocenie Sadu, bez znaczenia pozostają przesłane przez skarżącą aneksy do umowy, skoro brak jest samej umowy, zaś w oparciu o przesłane aneksy nie można określić sposobu reprezentacji skarżącej. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę spółki. II Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła G. spółka cywilna G. S., M. S. W uzasadnieniu podniesiono, że pismem z dnia 10 kwietnia 2017 r. skarżąca uzupełniła oświadczenie majątkowe zgodnie z wezwaniem Sądu oraz przesłała dokumenty określające umocowanie wspólników do reprezentowania spółki cywilnej, tj. umowę spółki cywilnej z dnia 1 września 2004 r. wraz aneksami zawartymi do tej umowy. Skarżąca stwierdziła, że zarówno w treści pisma wyraźnie wskazała, iż w odpowiedzi na wezwanie Sądu przesyła w załączeniu umowę spółki cywilnej, jak i wymieniła tę umowę w załącznikach do pisma. Strona wnosząca zażalenie podkreśliła, że przedmiotowa umowa znajduje się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy w tomie I na kartach nr 40 – 46 i stanowi załącznik do protokołu kontroli z dnia [...] czerwca 2013 r. Zdaniem skarżącej, w świetle powyższego niezrozumiałe jest wzywanie o dokumenty, którymi Sąd dysponuje, a następnie odrzucenie skargi z powodu nieprzedłożenia tych dokumentów. III Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi "ustawa stanowi inaczej", ponieważ z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika, że gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę. W myśl art. 46 p.p.s.a. skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym, a ponadto, zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a., zawierać elementy przewidziane tylko dla skargi, takie jak np. oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności ona dotyczy. Okoliczności niniejszej sprawy wskazują, że wspólnicy spółki cywilnej G. G. S., M. S. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu, przy czym Sąd I instancji stwierdził, że wraz ze skargą nie przedłożono dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie do działania w imieniu skarżącej. Mając to na uwadze wezwaniem z dnia 30 marca 2017 r. zwrócono się do strony skarżącej o złożenie dokumentu określającego umocowanie wspólników do reprezentowania skarżącej spółki, tj. do przedłożenia umowy spółki cywilnej wraz z aneksami, o ile takie zostały zawarte. Następnie Sąd, gdy braki skargi we wskazanym zakresie nie zostały w jego ocenie uzupełnione, odrzucił skargę. Zdaniem Naczelnego Sądu uznać należy, że odrzucenie skargi było nieprawidłowe, gdyż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się kopia umowy skarżącej spółki cywilnej zawartej w dniu 1 września 2004 r. pomiędzy G. S. i E. S. wraz z aneksami zawartymi do tej umowy (karty akt administracyjnych – nr 40-45), a nadto na wezwanie Sądu I instancji spółka przesłała pakiet aneksów do umowy z dnia 1 września 2014 r. (karty akt sądowych – nr 300 - 306). Z całości dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że wspólnikami spółki cywilnej G., umocowanymi do prowadzenia jej spraw i reprezentowania spółki są G. S. i M. S., zaś z § 9 umowy spółki wynika nadto, że w sprawach przekraczających zwykły zarząd, tj. w sprawach, których wartość przekracza 30.000 zł, spółkę reprezentują dwaj wspólnicy łącznie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawione postanowienia umowy spółki prowadzą do wniosku, że skarga złożona w niniejszej sprawie i podpisana przez obu wspólników skarżącej spółki cywilnej, została wniesiona zgodnie z ustaloną w spółce reprezentacją. Mając zaś na uwadze, że przedmiotowa umowa znajdowała się w aktach administracyjnych sprawy, nie istniały podstawy do wezwania skarżącej przez WSA do przedłożenia dokumentu przedstawiającego umocowanie wspólników do reprezentowania spółki cywilnej. Żądany dokument zgromadzony został w aktach sprawy, a zatem wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga nie zawierała wskazanego przez Sąd I instancji braku formalnego. Jak bowiem stanowi art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy organu administracji publicznej, którego działanie lub zaniechanie zostały zaskarżone do tego sądu, chyba że zachodzą okoliczności przewidziane w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. organ nie przekazał sądowi skargi w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę /.../. Oznacza to, że podstawą orzekania przez wojewódzki sąd administracyjny jest cały materiał faktyczny i dowodowy sprawy zgromadzony przez organy administracji publicznej w postępowaniu w obu instancjach, zakończony zaskarżonym aktem lub czynnością (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz – T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, W-wa 2005 r., str. 425). Z tych powodów zaskarżone postanowienie było nieprawidłowe i podlegało uchyleniu. Sąd I instancji weźmie pod uwagę wymienione wyżej dokumenty i uznając ich skuteczność procesową nada dalszy bieg wniesionej skardze. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.