I GZ 148/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P.S na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 397/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 27 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Lu 397/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę P.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia 27 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego, z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący reprezentowany przez pełnomocnika, wraz z którym złożono wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu od skargi. Zarządzeniem z 22 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 397/17 Sąd pierwszej instancji pozostawił bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi z uwagi na niespełnienie przesłanek określonych przez art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że wskutek nie uzupełnienia przez skarżącego w terminie wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić. Zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 p.p.s.a. NSA wyjaśnia, że stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Jak wynika z akt sprawy odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z 6 lipca 2017 r. doręczono skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego. Instytucja doręczenia zastępczego przewidziana w art. 73 p.p.s.a. zakłada możliwość przekazania nieobecnemu adresatowi zawiadomienia o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej wraz z informacją o możliwości jego odbioru, ze wskazaniem miejsca i daty. Rzeczone zawiadomienie umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Niedoręczona przesyłka sądowa pozostaje w urzędzie pocztowym przez okres 7 dni, po czym rzeczoną czynność powtarza się. Bezskuteczny upływ 14-dniowego terminu wyznaczonego na odbiór skutkuje przyjęciem doręczenia za dokonane. Fikcja prawna doręczenia zastępczego opiera się na przyjęciu domniemania, iż przesyłka została doręczona adresatowi, mimo że faktycznie adresat jej nie odebrał. Rzeczona regulacja na mocy art. 193 p.p.s.a. znajduje zastosowanie również w toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie przesyłka polecona zawierająca odpis zarządzenia z 6 lipca 2017 r. została przekazana do doręczenia 11 lipca 2017 r. Ze względu na brak możliwości doręczenia, w tym samym dniu przesyłkę awizowano i złożono w placówce pocztowej. Analizując stemple pocztowe widniejące na kopercie, należy wywieźć, iż druga awizacja niepodjętej korespondencji nastąpiła w dacie 25 lipca 2017 r., co wobec jej ostatecznego niepodjęcia w 14-dniowym terminie liczonym od pierwszej awizacji doprowadziło do odesłania do nadawcy. Koperta pocztowa zawierająca przesyłkę sądową została zaadresowana na aktualny adres pełnomocnika skarżącego – tożsamy ze wskazywanym przez skarżącego w komparycjach wcześniejszych pism kierowanych do sądu. Rzeczony adres widnieje również na pismach przewodnich, a także kolejnej korespondencji sądowej kierowanej do skarżącego, a zawierającej postanowienie o odrzuceniu skargi (niepodjęta przesyłka sądowa k. 37). W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż Sąd pierwszej instancji słusznie zastosował sankcję odrzucenia skargi jako wniesionej bez należnego wpisu sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie sposób uznać doręczenia zastępczego korespondencji sądowej kierowanej do skarżącego za nieskuteczne i niewywołujące skutków prawnych. Z przeprowadzonej analizy akt sprawy bezsprzecznie wynika, iż przesyłka sądowa była wysyłana na prawidłowy adres korespondencyjny pełnomocnika skarżącego, co potwierdza fakt prawidłowości i skuteczności doręczenia zastępczego odpisu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi. Podsumowując, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozpoznanie zasadnym było stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o odrzuceniu skargi wobec jej złożenia bez należnej opłaty. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.