I GZ 147/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2021 r. sygn. akt VIII SA/Wa 526/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 4 lutego 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 526/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. M. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że w dniu 8 stycznia 2021 r., wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 30 grudnia 2020 r., w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie prawa pomocy (sygn. VIII SPP/Wa 124/20), wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1306 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało prawidłowo doręczone skarżącemu 13 stycznia 2021 r. Do dnia upływu terminu, tj. 20 stycznia 2021 r. skarżący wpisu nie uiścił, dlatego skargę należało odrzucić. P. M. wniósł zażalenie na powyższe orzeczenie. Wskazał, że prawo do Sądu nie może być iluzoryczne. Podmioty nie mogące ponosić kosztów opłat sądowych ze względu na brak środków na ich poniesienie – zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu krajowego nie mogą być narażane na skutki niezasadnego stosowania w stosunku do nich rozszerzonej wykładni norm prawnych, które w swej istocie powinny zapewniać im prawo do Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zgodnie z art. 214 ppsa, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (v. art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 ppsa), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (v. art. 239 § 1 pkt 4 ppsa). Mając na uwadze tak określone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Na gruncie tej sprawy, bezsporną okolicznością jest, że strona nie uiściła wymaganego przepisami wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] czerwca 2020 r., będąc prawidłowo powiadomiona o skutkach prawnych nieuzupełnienia tego braku formalnego skargi. Jak wynika z akt sprawy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 30 grudnia 2020 r. wezwał skarżącego do wykonania zarządzenia z 19 sierpnia 2020 r. w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1306 zł. W wezwaniu wskazano, że nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Powyższe wezwanie skarżący odebrał w dniu 13 stycznia 2021 r. (k. 39 akt sądowych), a zatem termin do jego wykonania upłynął 20 stycznia 2021 r. Strona nie uiściła w tym terminie wpisu od skargi. W związku z powyższym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Należy zauważyć, że skarżący nie został zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi, o czym ostatecznie przesądziło postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 23 października 2020 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 124/20. Argumenty zażalenia nie podważają dokonanej oceny, ponieważ skarżący nie kwestionuje faktu nieopłacenia skargi. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.