I GZ 14/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia F.Sp. z o.o. w D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 658/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi F.Sp. z o.o. w D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie przyznania częściowej pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: oddalić zażalenie NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 listopada 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 658/19 na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę F.Sp. z o.o. w D. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej ze środków unijnych. W uzasadnieniu Sąd I instancji podkreślił, że pismem z dnia 3 października 2019 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 września 2019 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu określającego umocowanie reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS) oraz wskazanie wartości przedmiotu sporu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 października 2019 r. (zpo - k. 17 akt sądowych). Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 18 października 2019 r. i mimo jego upływu brak nie został uzupełniony. W związku z powyższym Sąd I instancji odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik skarżącej, domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: - art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi, która nie posiada tu braków formalnych, - art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez nieprecyzyjne i niepełne wskazanie przez sad w wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, - art. 46 § 3 p.p.s.a. polegające na niezastosowaniu tego przepisu w sytuacji, gdy pełnomocnictwo zostało złożone już przed Sądem wraz ze skargą i aktami postępowania administracyjnego, - art. 141 § 4 p.p.s.a. wobec całkowitego braku uzasadnienia istotnych okoliczności odnośnie istoty braków przy ograniczeniu się do braku realizacji wezwania Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie zastosował w sprawie dyspozycję ww. przepisu i skargę strony odrzucił. Środek ten nie mógł otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 września 2019 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu określającego umocowanie reprezentowania strony skarżącej (odpis z KRS) oraz wskazanie wartości przedmiotu sporu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 października 2019 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 18 października 2019 r. i mimo jego upływu brak nie został uzupełniony. W sytuacji zasygnalizowanego w wezwaniu braku w przedstawionym zakresie, na skarżącej ciążył obowiązek zastosowania się do wezwania Sądu I instancji i przedłożenia w terminie otwartym do uzupełnienia braków, odpisu KRS oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Skoro, zatem skarga zawierała braki formalne nieusunięte w zakreślonym terminie, podlegała odrzuceniu. Godzi się zauważyć, że skarżąca jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, który w zażaleniu na postanowienie powołuje się na niejednoznaczność skierowanego do niego wezwania do uzupełnienia braków. Jednocześnie jako profesjonalista nie podejmuje jakichkolwiek działań i nie wykonuje wezwania w jakimkolwiek zakresie. Z przedstawionych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.