I GZ 121/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 509/20 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 18 stycznia 2021 r., sygn. akt VIII SA/Wa 509/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. S. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie przyznania płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 listopada 2020 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 104 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę sądową, zawierającą powyższe wezwanie, doręczono dorosłemu domownikowi 14 grudnia 2020 r. (k. 49 akt sądowych). Skarżący uiścił wpis dopiero 4 stycznia 2021 r. (k. 51 akt sądowych). WSA zaznaczył, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upływał 21 grudnia 2020 r. Natomiast w przedmiotowej sprawie w zakreślonym ustawowo terminie skarga nie została opłacona, bowiem skarżący uiścił należny wpis sądowy z uchybieniem siedmiodniowego terminu – dopiero 4 stycznia 2021 r. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił odrzucić skargę, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu podniósł, że wpis sądowy nie mógł zostać opłacony w terminie zakreślonym przez Sąd bo skarżący był zmuszony wnieść do Sądu 3 skargi, co wiązało się z licznymi kosztami na które skarżący nie mógł sobie pozwolić w zakreślonym przez Sąd terminie. Wskazał, że ze względu na stan zdrowia nie jest w stanie podjąć dodatkowego zatrudnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Złożona w sprawie skarga jest pismem procesowym podlegającym opłacie. Zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (v. art. 239 § 1 pkt 1-3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (v. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Mając na uwadze tak określone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Bezskuteczny upływ terminu zakreślonego w wezwaniu do uiszczenie wpisu skutkuje odrzuceniem wniesionego środka zaskarżenia. Uiszczenie wpisu po terminie tym samym jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, że przy wniesieniu skargi do WSA skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie została odebrana 14 grudnia 2020 r. (k. 49 akt sądowych). Z akt sprawy wynika również, że należny wpis sądowy w kwocie 104 zł został uiszczony w 4 stycznia 2021 r. (k. 51 akt sądowych). Dokonanie wpłaty tytułem wpisu sądowego od skargi nastąpiło zatem po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności. Skoro jak wyżej wskazano - uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem, odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. było w pełni uzasadnione. Na marginesie NSA wskazuje, że argumentacja skarżącego zawarta w uzasadnieniu zażalenia dotycząca przyczyn nieuiszczenia wpisu w terminie, nie ma znaczenia z punktu widzenia oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Podnoszone w zażaleniu okoliczności mogłyby ewentualnie stanowić podstawę do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. Wobec powyższego Sąd I instancji, zobligowany dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a., zasadnie odrzucił skargę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.