I GZ 119/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 stycznia 2023 r. sygn. akt III SA/Gl 880/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej na dofinansowanie zakupu nawozów mineralnych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 25 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Gl 880/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. P. na postanowienie Dyrektora Śląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Częstochowie z dnia [...] września 2022 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej na dofinansowanie zakupu nawozów mineralnych. W motywach postanowienia odrzucającego skargę, Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z 8 listopada 2022 r. skarżący, za pośrednictwem pełnomocnika (swojego ojca), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na ww. postanowienie z 8 września 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Pyskowicach z [...] lipca 2022 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało odebrane przez dorosłego domownika 20 września 2022 r. Postanowienie to zawierało pouczenie o prawie, sposobie i trzydziestodniowym terminie do wniesienia skargi. Ostatnim dniem do wniesienia skargi był 20 października 2022 r., tymczasem skarga została nadana na poczcie dopiero 8 listopada 2022 r., na co wskazuje data znajdująca się na kopercie nadawczej (k. 7). Na tej podstawie Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po terminie, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2023 r. poz. 259; dalej jako: p.p.s.a.) skutkowało jej odrzuceniem. Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniósł, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu występującego szeregu chorób współistniejących (główna choroba to reumatyzm). Do zażalenia dołączono skierowanie do szpitala, skierowanie do pracowni diagnostycznej oraz kartę informacyjną z leczenia szpitalnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Wobec tego, że przepisy jasno i kategorycznie określają w jakim terminie wnosi się skargę do sądu i jakie są konsekwencje przekroczenia tego terminu, sąd nie ma w tym względzie żadnego pola do własnej oceny, czy wydania decyzji uznaniowej, gdyż związany jest stanowczym brzmieniem przepisów prawa (por. postanowienie NSA z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt II GZ 638/17). Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, że doręczenie zaskarżonego skargą postanowienia nastąpiło w dniu 20 września 2022 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 19 akt administracyjnych). Skarga została natomiast nadana w placówce operatora pocztowego w dniu 8 listopada 2022 r. (koperta k. 7 akt sądowych). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowe było zatem uznanie przez Sąd I instancji, że termin do złożenia skargi na postanowienie organu odwoławczego upływał 20 października 2022 r. (czwartek), a wniesienie środka zaskarżenia przez stronę 8 listopada 2022 r. nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Należy zauważyć, że sąd badając, czy czynność procesowa została dokonana w terminie ustawowym, nie jest uprawniony do badania przyczyn ewentualnego uchybienia temu terminowi (por. postanowienie NSA z 12 lipca 2013 r., sygn. akt II OZ 606/13, LEX nr 1344836; to i kolejne cytowane orzeczenia dostępne w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec tego zawarta w zażaleniu argumentacja dotycząca chorób współistniejących pełnomocnika (ojca) skarżącego i problemów z poruszaniem się, mogłaby stanowić ewentualną podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi jako ewentualnie wyłączające winę w niedochowaniu terminu - stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. Na marginesie, odnosząc się do dokumentów załączonych do zażalenia, tj. karty informacyjnej z leczenia szpitalnego w okresie od 13 do 20 lipca 2021 r. wskazać należy, że wskazują one okres hospitalizacji pełnomocnika skarżącego na ponad rok przed terminem do wniesienia skargi (który upłynął 20 października 2022 r.). Natomiast skierowanie do szpitala z 1 lutego 2023 r. oraz skierowanie do pracowni diagnostycznej z 11 kwietnia 2023 r. zostały wystawione 4 miesiące po upływie terminu do wniesienia skargi, a zatem pozostają bez wpływu dla przedmiotowego rozstrzygnięcia. Wobec powyższego, Sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił skargę z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.