I GZ 106/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Sz 904/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu od skargi w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Szczecinie z dnia 26 września 2025 r. nr 9016-2025-000757-6400 w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 12 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Sz 904/25, odrzucił skargę P. W. (dalej zwanego: skarżącym) na decyzję Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Szczecinie z 26 września 2025 r. w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego. Jednocześnie WSA w Szczecinie zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi. Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu 9 października 2025 r. Uzasadniając zaskarżone postanowienie Sąd powołał treść art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej powoływanej jako: p.p.s.a.), stwierdzając że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, ponieważ pomimo prawidłowego pouczenia o terminie do wniesienia skargi – który upływał 10 listopada 2025 r. – skarżący wniósł skargę 15 listopada 2025 r. Zażalenie na powyżej powołane postanowienie wniósł skarżący, składając wraz z nim wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przedstawiając szczegółowo stan faktyczny sprawy, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu 9 października 2025 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał, przy uwzględnieniu dni wolnych od pracy, w dniu 10 listopada 2025 r. Skarga została natomiast nadana 15 listopada 2025 r. Jeżeli zaś skarga zostaje złożona po wymienionym wyżej terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Fakt uchybienia przez skarżącego terminowi do wniesienia skargi jest okolicznością bezsporną, a tym samym za prawidłowe należy uznać kontrolowane postanowienie Sądu pierwszej instancji. Podniesione natomiast w zażaleniu argumenty stanowią de facto uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnić należy, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w której Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie, czy przepisy, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.