I GZ 102/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o.o. w organizacji w Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 4 marca 2021 r. sygn. akt I SA/Ke 434/20 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w organizacji w Ż. na postanowienie Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 4 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Ke 434/20 odrzucił skargę A Sp. z o.o. w organizacji w Ż. na postanowienie Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z dnia [...] września 2020 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że skarga została podpisana przez prezesa spółki R. P. Pismem z [...] grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał skarżącą spółkę do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, a jeśli spółka nie została jeszcze zarejestrowana – aktu założycielskiego spółki. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona spółce 19 grudnia 2020 r. (k. 13 akt sądowych). Wobec tego, że w wyznaczonym terminie 7 dni nie uzupełniono wskazanych braków formalnych skargi, podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2019 poz. 2325; dalej: p.p.s.a.). Skarżąca spółka, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika ustanowionego z urzędu, złożyła zażalenie na ww. postanowienie domagając się jego uchylenia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, który miał wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 29, 28 p.p.s.a. poprzez nieprecyzyjne wezwanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego pismem z 14 grudnia 2020 r. do przedłożenia odpisu KRS lub jeżeli spółka nie została zarejestrowana - aktu założycielskiego, podczas gdy art. 29 p.p.s.a. wskazuje na konieczność wykazania umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu, nie wskazując iż musi to być akt założycielski w przypadku spółki z .o.o. w organizacji bowiem mogą być to inne dokumenty m.in. uchwała o powołaniu zarządu bądź też reprezentowania go przez pełnomocnika, co niezasadnie doprowadziło do odrzucenia skargi skarżącej z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nadto, pełnomocnik wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej dla skarżącego w ramach pomocy prawnej z urzędu należnej od Skarbu Państwa, bowiem koszty te nie zostały uiszczone w części ani w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że spółka wnosząc skargę na postanowienie Dyrektora Świętokrzyskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Kielcach z [...] września 2020 r. nie załączyła dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (okoliczność ta jest bezsporna). W związku z tym zarządzeniem z 11 grudnia 2020 r. Przewodniczący Wydziału I WSA wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, a jeśli spółka nie została jeszcze zarejestrowana – aktu założycielskiego spółki, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone stronie 19 grudnia 2020 r. (k. 13 akt sądowych) i w wyznaczonym terminie 7 dni nie uzupełniono wskazanego braku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucając skargę wskazał, że mimo upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu. Sąd I instancji zatem zasadnie odrzucił skargę. Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro skarga skarżącej spółki dotknięta była wadą uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu, strona została wezwana do usunięcia tej wady w określonym terminie, powiadomiona o skutkach prawnych ewentualnego niezastosowania się do wezwania, a wezwanie zostało jej prawidłowo doręczone, to w sytuacji nieuzupełnienia braku skargi w zakreślonym terminie Sąd I instancji zobligowany był dyspozycją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Stosownie do § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2019 r. poz. 68), pełnomocnik skarżącego powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie. Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.