I GZ 100/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zofia Przegalińska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "E." Spółki z o.o. w M. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 11 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 458/13 w zakresie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zmianę postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ze skargi "E." Spółki z o.o. w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. pozostawił wniosek "E." Spółki z o.o. w M. o zmianę postanowienia tegoż Sądu z dnia 22 września 2014 r. w przedmiocie prawa pomocy bez rozpoznania. Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że Spółka w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej ponownie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Żądanie to zostało przez Sąd zakwalifikowane jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 22 września 2014 r. o czym Sąd I instancji poinformował pełnomocnika skarżącej spółki. Spółka została wezwaniem Sądu zobowiązana do wskazania zmiany sytuacji finansowej i majątkowej, a także dowodów uzasadniających zmianę wnioskowanego postanowienia, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.). Pełnomocnik Spółki w odpowiedzi na wezwanie (w siedmiodniowym terminie) wniósł o jego przedłużenie. Z uwagi na okoliczność, że pomimo upływu terminu do spełnienia wezwania Spółka nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, Sąd I instancji zarządzeniem pozostawił wniosek skarżącej bez rozpoznania. W niniejszej sprawie na co zwrócił uwagę Sąd wezwał Spółkę na podstawie art. 49 § 1, § 2 p.p.s.a. Termin przewidziany tym przepisem jest terminem ustawowym, a nie sądowym, a tym samym nie podlega on przedłużeniu na podstawie art. 84 p.p.s.a. Wyznaczony 7-dniowy termin do usunięcia braku formalnego wniosku o zmianę postanowienia z dnia 22 września 2014 r. upłynął bezskutecznie z dniem 22 grudnia 2015 r. E. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na powyższe zarządzenie wywiodła zażalenie, w którym zarządzenie zaskarżyła w całości i wniosła o jego uchylenie i przekazanie wniosku do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Spółka zarzuciła obrazę przepisów postępowania tj.: - art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że okoliczności dotyczące sytuacji finansowej Spółki, będące podstawą wniosku o przyznanie prawa pomocy stanowią element formalny takiego wniosku, a w konsekwencji nieuzupełnienie informacji odnoszących się do tych okoliczności na wezwanie Sądu uprawnia do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. - art. 165 p.p.s.a. poprzez będące wynikiem pozostawienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania, nieuwzględniające okoliczności dotyczących sytuacji finansowej skarżącej, uzasadniających jej przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zmieniając kwalifikację pisma (skargi kasacyjnej) na wniosek o zmianę postanowienia z dnia 22 września 2014 r. zawiadomił o tym fakcie pełnomocnika skarżącej spółki i jednocześnie wezwaniem zobowiązał spółkę do przedstawienia dowodów (dokumentacji) obrazującą zmianę sytuacji majątkowej i finansowej spółki. Spółka mimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu nie wypełniła wezwania. Profesjonalny pełnomocnik spółki w wyznaczonym w wezwaniu terminie wniósł o przedłużenie terminu do wykonania czynności wskazanych w wezwaniu. Trafnie wskazał Sąd I instancji, iż termin wynikający z przepisu art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym a nie terminem sądowym tym samym nie podlega wydłużeniu. W związku z tym, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka nie wykonała w ustawowym terminie obowiązków nałożonych na nią w wezwaniu zasadnie Sąd I instancji pozostawił wniosek skarżącej spółki bez rozpoznania. Zgodnie bowiem z art. 49 p.p.s.a. ustawodawca przewidział siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych pism składanych do sadu administracyjnego, dając w ten sposób stronie możliwość wykazania swojej argumentacji i przedstawienia stosowanych w tym celu dochodów. Jednakże, brak działania ze strony Spółki w zakreślonym przez sąd terminie wskazuje jednoznacznie że spółka nie zastosowała się do wezwania sądu, realizując w ten sposób ustawową przesłankę warunkującą pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Tym samym oznacza to, że Sąd nie mógł dokonać oceny wniosku o zmianę postanowienia z 22 września 2014 r. pod kątem zaistnienia nowych okoliczności uzasadniających jego zmianę. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.