I GSK 891/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi [A.] Sp. z o.o. w W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt I GSK 1353/21 od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 391/21 w sprawie ze skargi [A.] Sp. z o.o. w W. na pismo [A.] S.A. w W. z dnia [...] listopada 2020 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania; 2. zwrócić ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi o wznowienie postępowania w wysokości 100 (sto) złotych.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt I GSK 1353/21, oddalił skargę kasacyjną [A.] Sp. z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 391/21 w sprawie ze skargi [A.] Sp. z o.o. w W. na pismo [A.] S.A. w Warszawie z dnia [...] listopada 2020 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku. Postanowienie to doręczono 31 stycznia 2022 r. Pismem z dnia [...] kwietnia 2022 r. pełnomocnik Spółki złożył wniosek o wznowienie postępowania w sprawie I GSK 1353/21 oraz zasądzenie kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić. Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej p.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy. Przypadki te, stanowiące podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały wyczerpująco wyliczone w art. 271-273 p.p.s.a. i stanowią one katalog zamknięty. W świetle tych przepisów skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego może być oparta na zarzucie nieważności postępowania (art. 271 p.p.s.a.), zarzucie niekonstytucyjności podstaw wydanego orzeczenia (art. 272 p.p.s.a.), a także w oparciu o tzw. przyczyny restytucyjne, do których ustawodawca zalicza między innymi uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), czy też późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania sądowego jako stanowiąca nadzwyczajny środek zmierzający do ponownego rozpoznania sprawy już prawomocnie zakończonej, stosownie do art. 279 p.p.s.a., który określa jej wymogi, winna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że wskazanie podstaw wznowienia i ich uzasadnienie jest elementem obligatoryjnym skargi, którego brak powoduje, że skarga o wznowienie nie może być przez sąd rozpoznana merytorycznie i podlega odrzuceniu (post. NSA z 27.5.2008 r., I OZ 347/08, Legalis; post. NSA z 1.3.2010 r., I OSK 277/10, Legalis; por. wyr. NSA z 3.11.2005 r., II FSK 828/05, Legalis). Wskazanie podstawy prawnej wnoszonej skargi powinno zawierać wyraźne określenie, które z przepisów art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Brak takiego konkretnego wskazania podstawy prawnej rzutuje już na samą dopuszczalność skargi. Nadto sformułowanie jedynie podstawy prawnej wznowienia nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia (por. J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2019, s.1307-1308). Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 280 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie żądanie wznowienia postępowania dotyczyło postępowania sądowego prawomocnie zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt I GSK 1353/21 oddalającego skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt V SA/Wa 391/21. W świetle cytowanego art. 280 § 1 p.p.s.a. w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania została złożona z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. Postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt I GSK 1353/21 doręczono pełnomocnikowi skarżącej 31 stycznia 2022 r. (k. 139 akt sądowych), zatem skarga o wznowienia postępowania wniesiona elektronicznie w dniu 22 kwietnia 2022 r. została złożona z zachowaniem trzymiesięcznego terminu do jej wniesienia. Odnosząc się natomiast do drugiej przesłanki dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania, o której mowa w art. 280 § 1 p.p.s.a., zauważyć należy, że pełnomocnik spółki nie wskazał żadnej podstawy wznowienia wymienionej w art. 271-273 p.p.s.a. W treści skargi wskazano iż "Postanowienie NSA wydane w sprawie jest oczywiście błędne. Skarżący właśnie otrzymał postanowienie SO w Warszawie, z którego wynika, że nie ma drogi sądowej cywilnej w sprawie. Zatem NSA nie może odrzucić skargi ze względu na brak drogi sądowoadministracyjnej - vide par. 4 art. 58 p.p.s.a. Inaczej NSA pozbawia skarżącego ochrony prawnej w sprawie, która ewidentnie jest administracyjna". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga o wznowienia postępowania podlegała odrzuceniu, ponieważ nie spełnia ona warunku określonego w art. 280 § 1 p.p.s.a., a mianowicie nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzekł zaś na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.