I GSK 835/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. S. od wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Gl 247/17 na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia (...) stycznia 2017 r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 12 maja 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 247/17 oddalił skargę M.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia (...) stycznia 2017 r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego. W skardze kasacyjnej złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 20 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) M. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Gliwicach lub uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W skardze kasacyjnej zawarto też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Katowicach z dnia (...) stycznia 2017 r. o wskazanym wyżej numerze. Uzasadniając wniosek M. S. argumentował, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki i niepowetowaną szkodę, ponieważ od dnia 26 listopada 2015 r. jest on osobą całkowicie niezdolną do pracy. Skarżący cierpi na przewlekłą niewydolność serca oraz chorobę niedokrwienną serca, był kilkakrotnie hospitalizowany z tego powodu, stale pobiera leki. Ponadto skarżący jest w stanie po implementacji zastawki serca, nie posiada innych dochodów poza otrzymywanym z ubezpieczenia społecznego świadczeniem rentowym. W związku z powyższym wykonanie zaskarżonej decyzji, zdaniem skarżącego pozbawi go środków niezbędnych do życia i do kontynuowania leczenia, stąd zachodzi wyjątkowy wypadek, jaki uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na poświadczenie powyższych argumentów skarżący załączył do wniosku orzeczenia lekarskie orzecznika ZUS z dnia 12 stycznia 2016 r. oraz 13 stycznia 2017 r., karty informacyjne leczenia szpitalnego z dnia 23 października 2013 r., 4 grudnia 2015 r., oraz 5 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz.1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, że szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie określenia skarżącemu wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki CITROEN C6 w wysokości 12.546 zł. Skarżący nadesłał do akt sprawy szereg dokumentów dotyczących jego stanu zdrowia, w tym orzeczenia lekarskie orzecznika ZUS z dnia 12 stycznia 2016 r. oraz 13 stycznia 2017 r., karty informacyjne leczenia szpitalnego z dnia 23 października 2013 r., 4 grudnia 2015 r., oraz 5 października 2016 r. Z przedłożonych przez skarżącego dokumentów wynika jednoznacznie, że jest on całkowicie niezdolny do pracy do dnia 31 stycznia 2018 r. Z karty informacyjnej leczenia szpitalnego z dnia 5 października 2016 r. wynika, że skarżący po zabiegu wszczepienia zastawki biologicznej w pozycję aortalną z powodu ciężkiej niedomykalności na tle zastawki dwupłatkowej z poszerzeniem aorty stępującej został wypisany do domu z zaleceniem dalszego leczenia pod kontrolą poradni kardiologicznej jako pacjent z grupy obserwacyjnej w kierunku wszczepienia kardiostymulatora. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nadesłane przez skarżącego dokumenty pozwalają ocenić jego sytuację zdrowotną oraz finansową jako trudną. Mając powyższe na uwadze, należało przyjąć, że w wyniku natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (czyli zapłaty kwoty w wysokości 12.546 zł) skarżący może utracić zdolność do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych. Kwota podatku akcyzowego jest bowiem znacząca dla skarżącego, zaś jej uiszczenie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Ze wskazanych powodów Naczelny Sad Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.