I GSK 76/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Zajda (spr.) Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia del. WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka Protokolant Nina Pruk po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi R. Spółki z o.o. w Kołobrzegu o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2015 r. sygn. akt I GSK 552/14 oddalającym skargę kasacyjną R. Spółki z o.o. w Kołobrzegu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 759/12 w sprawie ze skargi R. Spółki z o.o. w Kołobrzegu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego 1. umorzyć postępowanie w zakresie skargi o wznowienie postępowania; 2. zwrócić R. Spółce z o.o. w Kołobrzegu z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi o wznowienie postępowania w kwocie 683 (sześćset osiemdziesiąt trzy) złote.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt I GSK 552/14 po rozpoznaniu skargi kasacyjnej R. Spółki z o.o. w Kołobrzegu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 759/12 w sprawie ze skargi tej Spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie podatku akcyzowego oddalił skargę kasacyjną oraz zasądził od R. Spółki z o.o. w Kołobrzegu na rzecz Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie koszty postępowania kasacyjnego. W dniu 25 stycznia 2017 r. Spółka wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym prawomocnym wyrokiem, jego uchylenie w całości oraz uchylenie w całości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 759/12. Wskazała, że wyrokiem z 6 grudnia 2016 r., sygn. akt SK 7/15 Trybunał Konstytucyjny uznał częściową niekonstytucyjność przepisów, które były podstawą wydania zaskarżonych decyzji oraz rozstrzygnięć dokonanych przez Sąd I i II instancji, co uzasadnia - zdaniem strony - uwzględnienie wniosku. Pismem z 10 czerwca 2017 r. Spółka wniosła o umorzenie postępowania sądowego oraz zasądzenie od strony przeciwnej na jej rzecz kosztów postępowania. Wskazała, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie, uznając wniosek Spółki za uzasadniony, uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie i określił Spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym uwzględniając orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 6 grudnia 2016 r., sygn. akt SK 7/15. W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie wniósł o zawieszenie postępowania, a w przypadku ustania przyczyny zawieszenia i jego podjęcia, jego umorzenie, gdyby okazało się, że skarga wniesiona została z zachowaniem ustawowego terminu do jej wniesienia, ewentualnie odrzucenie skargi, gdyby okazało się, że została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 272 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa) można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W tej sytuacji skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu. Jednocześnie art. 278 ppsa stanowi, że po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Sprawa została zakończona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt I GSK 552/14. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie SK 7/15 zapadł 6 grudnia 2016 r. Pismem z 25 stycznia 2017 r. Spółka wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem NSA. Pismo, wysłane tego samego dnia, wpłynęło do Sądu 30 stycznia 2017 r. Tym samym strona zmieściła się w ustawowym terminie do złożenia skargi o wznowienie postępowania zachowując terminy z art. 272 § 2 i art. 278 ppsa. Zgodnie z art. 60 ppsa, skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy skuteczne cofnięcie skargi skutkuje umorzeniem postępowania. Na podstawie art. 276 ppsa przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania. Pismem z 10 czerwca 2017 r. pełnomocnik Spółki wniósł o umorzenie postępowania sądowego oraz zasądzenie od strony przeciwnej na jej rzecz kosztów postępowania. Pomimo tak sformułowanych w petitum pisma procesowego wniosków, z treści jego uzasadnienia wyraźnie wynika, że intencją strony było cofnięcie złożonego 25 stycznia 2017 r. wniosku o wznowienie postępowania. W piśmie pełnomocnik wskazuje bowiem, że organ "uznając wniosek Spółki o wznowienie postępowania za zasadny, uchylił decyzję [...] oraz określił Spółce nowe zobowiązanie" oraz "wobec zmiany decyzji Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i wniosek o jego umorzenie jest konieczny i w pełni uzasadniony". Tym samym, uznając cofnięcie skargi o wznowienie za dopuszczalne i skuteczne, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ppsa orzekł o umorzeniu postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa. O zwrocie ewentualnych innych kosztów postępowania w sytuacji umorzenia postępowania ze skargi o jego wznowienie Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł orzec (v. teza 12 do art. 204 ppsa Komentarza do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wyd. 3 C.H.Beck W-wa 2015).