I GSK 725/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia del. WSA Izabella Janson Protokolant starszy asystent sędziego Jarosław Poturnicki po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2020 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A Sp. z o.o. w J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt III SA/Wr 1420/16 w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od A Spółki z o.o. w J. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu 4.230 (cztery tysiące dwieście trzydzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 17 marca 2017 r., sygn. III SA/Wr 1420/16 oddalił skargę A Sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia [...] września 2016 r. w przedmiocie określenia kwoty długu celnego. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy: Skarżąca spółka, działając przez przedstawiciela bezpośredniego Agencję Celną "K." s.c., w dniu [...] sierpnia 2012 r. dokonała zgłoszenia celnego nr OGL [...] o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu m.in. towaru w poz. 1 opisanego jako: Tunery Video STB SET-TOP BOKSY- Aparatura oparta na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych - 11.000 szt. Przedmiotowy towar zadeklarowany został do kodu CN 8528 71 15 ze stawką celną 0%. Zgłoszenie jako odpowiadające wymogom formalnym zostało przyjęte, towar został poddany rewizji celnej częściowej, z której została sporządzona dokumentacja w postaci zdjęć, a następnie objęty wnioskowaną procedurą. W toku czynności kontrolnych podjętych przez pracowników Referatu Kontroli Przedsiębiorców Urzędu Celnego w Legnicy w ramach kontroli postimportowej poddano weryfikacji dokumenty i transakcje dotyczące importu tunerów telewizyjnych DVB-T, które były przedmiotem zgłoszenia celnego nr jw. z [...].08.2012 r. Analiza zgromadzonych dokumentów wykazała, że do odprawy celnej w dniu [...] sierpnia 2012 r. zgłoszono 11.000 szt. tunerów, w tym 5.300 szt. modelu HD-1702 i 5.700 szt. modelu HD-2202, z czego podczas rewizji celnej skontrolowano 20 szt. tunerów HD-1702 oraz 10 szt. tunerów HD-2202. Obydwa modele zgłoszono jako towar jednorodny klasyfikowany do kodu CN 8528 71 15, a więc posiadający modem dostępu do Internetu oraz funkcję interaktywnej wymiany informacji, nadający się do odbioru sygnałów telewizyjnych. Fotografie modeli HD-1702 oraz HD-2202, wykonane podczas przeprowadzania rewizji celnej, nie potwierdzały jakoby przedmiotowe urządzenia posiadały możliwość podłączenia do sieci Internet, z uwagi na brak obecności gniazda Ethernet (tzw. RJ45). Ponadto z korespondencji od odbiorców krajowych Spółki nie wynikało, aby sporne tunery posiadały dostęp do Internetu. Powyższe ustalenia zostały zawarte w protokole kontroli nr [...] z [...].01.2015 r., przekazanym za pismem z [...].02.2015 r. Naczelnikowi Urzędu Celnego w Legnicy, który po zapoznaniu się z nim wszczął z urzędu postępowanie celne i podatkowe w sprawie towaru dopuszczonego do obrotu za zgłoszeniem celnym nr [...] z [...].08.2012 r., a po jego przeprowadzeniu decyzją z [...] czerwca 2015 r.nr [...], [...] określił prawidłową kwotę długu celnego oraz podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji wskazał, że importowane towary, jako nieposiadające dostępu do Internetu winny być ujęte w kodzie CN 8528 71 19. Naczelnik Urzędu Celnego w Legnicy nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania i za pismem z [...].07.2015 r. nr [...] przesłał je do rozpatrzenia przez organ odwoławczy. Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu pismem z [...] lipca 2015 r. wystąpił do Oddziału Celnego w Legnicy o nadesłanie oświadczenia funkcjonariusza celnego dokonującego rewizji celnej w kwestii rodzaju towaru będącego przedmiotem dokumentacji fotograficznej, a po otrzymaniu stosownego oświadczenia, przed wydaniem zaskarżonej decyzji, działając na podstawie art. 200 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, postanowieniem z [..].08.2015 r. wyznaczył Stronie siedmiodniowy termin do zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem dowodowym i wypowiedzenia się na jego temat. W odpowiedzi Strona nadesłała pismo z [...].08.2015 r. w przedmiocie wypowiedzenia się na temat zebranego materiału dowodowego wraz z wnioskiem dowodowym, w którym podtrzymała swoje stanowisko zawarte w odwołaniu, ponowiła wniosek o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego zawarty w punkcie 4 d) - e) petitum odwołania i wniosła o przeprowadzenie dowodu z oświadczenia Shenzen Gaoxin Electronics Digital CO, LTD, stanowiącego załącznik do niniejszego pisma. W tym stanie rzeczy Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu w dniu [...] września 2015 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy ww. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Legnicy z dnia [...] czerwca 2015 r. Powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej, pismem z [...] października 2015 r., Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Wyrokiem z 19.04.2016 r., sygn. akt III SA/Wr 1146/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej. Wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią wymagającą wyjaśnienia przez organy celne (wobec zgodności stron co do umieszczenia importowanych tunerów TV w poddziale CN 8528 71), jest ustalenie, czy sporne urządzenia dysponują możliwością połączenia z siecią Internet w inny sposób niż za pośrednictwem połączenia gniazdem RJ45-ethernetowym. Zdaniem Sądu przyjęcie przez organy celne założenia, że jedynie gniazdo RJ45 przesądza o możliwościach komunikacyjnych urządzenia nie usprawiedliwia stosunkowo niska cena tunerów ani opis ich specyfikacji dostarczonej przez importera. Organ celny wskazując na brak gniazda RJ45, nie odniósł się do kwestii możliwości lub jej braku podłączenia przedmiotowych urządzeń z Internetem przez gniazdo HDMI. Zatem kwestie te organ winien wyjaśnić np. korzystając z opinii osób posiadających wiadomości specjalne w tym zakresie (również z dowodu przeprowadzonego przez Sąd na rozprawie). Zdaniem Sądu w aktach sprawy brakuje dokumentacji z odprawy celnej spornych tunerów, która pozwoliłaby rozwiać wszelkie wątpliwości dotyczące okoliczności, w jakich owa dokumentacja fotograficzna została sporządzona. Ponadto wątpliwość budzi również z odpowiedzi kontrahenta Spółki (pismo spółki N S.A. we W.) na pytanie organu w przedmiocie wyposażenia sprzedawanych tunerów, przy czym - jak podniósł WSA w wyroku - kartę techniczną tunera należy odróżnić od faktycznego wyposażenia tunera. Końcowo Sąd stwierdził, iż w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie wypowiedział się co do żądania Strony w przedmiocie zaniechania naliczenia odsetek wynikających z tytułu art. 65 ust. 5 Prawa celnego. Mając na uwadze powyższe, Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu, postanowieniem nr [...] z [...] sierpnia 2016 r., włączył do akt sprawy: opinię o nr [...] czerwca 2015 r., sporządzoną (w ramach postępowania karno-skarbowego) przez T. J. biegłego sądowego z zakresu komputerów i informatyki przy Sądzie Okręgowym w Legnicy wraz z powiązanymi dokumentami oraz wezwanie Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z [...].05.2016 r. o nr [...] wraz z pismem z r. nadesłanym przez N. S.A. stanowiącym odpowiedź na ww. wezwanie. Ponadto w dniu [...].08.2016r. organ drugiej instancji przesłuchał w obecności strony oraz jej pełnomocnika, pracownika firmy N. S.A. - P. K. na okoliczność dokonania wykładni treści pisma N. S.A. z [...].06.2016 r. sporządzając z powyższego protokół do którego włączono protokół (wraz z załącznikami) z przesłuchania ww. świadka dokonanego w ramach pomocy prawnej w sprawie o nr [...]. (sprawa tożsama prowadzona przez IC Gdynia). W dniu [...].09.2016 r. wpłynęło do IC pismo świadka stanowiące odpowiedź na pytanie dodatkowe strony zadane podczas przesłuchania. W dniu [...].09.2016 r. Dyrektor Izby Celnej we Wrocławiu zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Legnicy. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalając skargę A Sp. z o.o. w J. wskazał, że spór w niniejszej sprawie dotyczy klasyfikacji taryfowej i związanej z tym stawki celnej dla towaru określonego w zgłoszeniu celnym jako "Tunery Video STB SET-TOP BOKSY - Aparatura oparta na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych -11 tys. szt.". Wskazać treść art. 20 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE.L.1992.302.1 ze zm. - dalej: r.w.k.c.): w przypadku powstania długu celnego, należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Taryfa obejmuje zaś, zgodnie z art. 20 ust. 2 r.w.k.c., m.in.: towarową Nomenklaturę Scaloną oraz każdą inną nomenklaturę o charakterze uzupełniającym Nomenklaturę Scaloną ustanowioną przepisami wspólnotowymi w celu zastosowania w wymianie towarowej środków taryfowych a także stawki i inne elementy opłat normalnie stosowane do towarów objętych Nomenklaturą Scaloną odnośnie do ceł. Sama Nomenklatura Scalona została uregulowana rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE.L.1987.256.1. ze zm. - dalej: r.n.t.s.). Należy przy tym wskazać, że Nomenklatura Scalona stanowi, w zgodzie z preambułą rozporządzenia, implementację i uzupełnienie Systemu Zharmonizowanego ("HS") klasyfikowania i identyfikacji towarów, ustanowionego na podstawie Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (Dz. U. z 1997 r., Nr 11, poz. 62). Zgodnie z art. 1 ust. 1 r.n.t.s., Nomenklatura scalona ("CN"), oprócz spełniania wymogów Wspólnej Taryfy Celnej, spełnia również wymogi tworzenia statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty i innych polityk wspólnotowych dotyczących przywozu lub wywozu towarów. Z kolei art. 1 ust. 2 r.n.t.s. stanowi, że Nomenklatura Scalona obejmuje nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego, wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna oraz przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów i przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Natomiast, według art. 1 ust. 3 r.n.t.s., Nomenklatura scalona stanowi załącznik do rozporządzenia. Należy zauważyć, że Sekcja I załącznika zawiera Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, w brzmieniu nadanym (w ramach czasowych niniejszej sprawy) rozporządzeniami Komisji (UE) nr 2015/389 i 2015/390 z dnia 5 marca 2015 r. (Dz.U.UE.L.2015.65.11). Reguły te przesądzają o prawidłowej klasyfikacji towarów według Nomenklatury Scalonej. Ostateczny, wskazywany w zgłoszeniu celnym (w odniesieniu do procedury dopuszczenia do obrotu) kod towaru, to kod TARIC, obejmujący, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87, dodatkowe podziały wspólnotowe konieczne do opisu towarów, z zastrzeżeniem specjalnych środków wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Zgodnie natomiast z regułą 6 ORINS, klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z pozostałych reguł ORINS, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. W Nomenklaturze Scalonej tunery telewizyjne zostały sklasyfikowane w podpozycji 8528 71 jako "Aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu: nieprzeznaczona do włączenia wyświetlacza lub ekranu wideo", obejmująca tunery wideo określone jako: - CN 8528 71 11 - "Podzespoły elektroniczne do wbudowania w maszynach do automatycznego przetwarzaniach danych" (komputerach - przyp. organu); - CN 8528 71 15 - Aparatura z urządzeniami opartymi na mikroprocesorach, zawierająca modem dostępu do Internetu i posiadająca funkcję interaktywnej wymiany informacji, nadająca się do odbioru sygnałów telewizyjnych (tzw. "set-top boksy z funkcją komunikacyjną", w tym zawierające urządzenie wykonujące funkcję zapisu lub odtwarzania, pod warunkiem, że zachowują zasadniczy charakter set-top boksu z funkcją komunikacyjną) - stawka celna 0 %; - CN 8528 71 19 - "Pozostałe" (tunery wideo nie wyposażone w modem umożliwiający dostęp do Internetu - przyp. organu) - stawka celna 14 %. W rozpoznawanej sprawie, w swoim wyroku z dnia 10 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 1146/15 WSA we Wrocławiu potwierdził, że akta sprawy dowodzą bezspornie, że importowane przez skarżącą tunery mieszczą się w podpozycji 8528 71 –jako aparatura odbiorcza dla telewizji. Bezspornym, zdaniem Sądu, jest również to, że mają one postać set-top boksów, a więc urządzeń stanowiących odrębną konstrukcję od samego odbiornika telewizyjnego i są urządzeniami opartymi na mikroprocesorach. Wymienione cechy urządzeń wykluczają je z kodu CN 8528 71 11 dotyczącej tunerów wideo będących podzespołami elektronicznymi do wbudowania w maszynach automatycznego przetwarzania danych. Spór między skarżącą a organem dotyczy natomiast tego, czy należy je przypisać do kodu CN 8528 71 15 czy 8528 71 19, a w konsekwencji, jaką stawkę cła do nich stosować. W tym celu niezbędne było ustalenie, czy powyższe urządzenia posiadają możliwość łączenia się z Internetem i interaktywnej wymiany danych – czy to przez gniazdo RJ-45 (Ethernet) – na co początkowo powoływała się skarżąca spółka, czy też poprzez gniazdo HDMI – na którą to możliwość zwrócono uwagę w powołanym wyroku tutejszego Sądu z dnia 19 kwietnia 2016 r. W ocenie Sądu I Instancji organ zastosował się do wyraźnych zaleceń Sądu, zawartych w powołanym wyżej wyroku z dnia 19 kwietnia 2016 r. i uzupełnił materiał dowodowy o opinię biegłego sądowego, sporządzoną przez T. J. - biegłego sądowego z zakresu komputerów i informatyki przy Sądzie Okręgowym w Legnicy, dotyczącą możliwości komunikowania się spornych urządzeń z Internetem. Z powyższej opinii wynika jednoznacznie, że poddane badaniu urządzenia nie posiadały możliwości nawiązania połączenia z Internetem, co wyklucza je z pozycji CN 8528 71 15 Nomenklatury Scalonej. Brak wyposażenia spornych tunerów w gniazdo Ethernet lub port HDMI w standardzie zapewniającym możliwość komunikowania się z Internetem potwierdzają także wyniki postępowania wyjaśniającego, prowadzonego z udziałem pracowników N. S.A. Realizując zalecenia Sądu organ uzupełnił postępowanie dowodowe w tym zakresie. Do akt sprawy włączono wezwanie i odpowiedź N. S.A. z dnia [...] czerwca 2016 r., pozyskane z akt tożsamej sprawy prowadzonej przez Dyrektora Izby Celnej w Gdyni, w którym to piśmie N. S.A. potwierdza, że tunery DVB-T Xenic HD 1702 i HD -2202 nie posiadały modemu do Internetu i złączy Ethernet. Niezależnie od powyższego, Sąd zgodził się z organem, że dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy korespondencja od N. S.A. nie nosiła znamion "kluczowego dowodu", mającego potwierdzać brak gniazda RJ-45 (Ethernet), bowiem podstawowym dowodem był bowiem wynik rewizji celnej, podczas której zostały wykonane zdjęcia nie tylko urządzenia, ale także kartonów, na których znajdują się specyfikacje, gdzie podano m.in. rodzaje złącz (gniazd) i w żadnej z nich nie ma podanego gniazda Ethernet tzw. RJ45. Ponadto zwraca uwagę zmienność twierdzeń skarżącej co do powodów, dla których w trakcie rewizji ujawniono urządzenia nieposiadające deklarowanych cech technicznych. Jako bezskuteczny Sąd ocenił argument skarżącej odwołujący się do specyfiki handlu ze stroną chińską. To po stronie skarżącej spółki, jako importera odpowiedzialnego za deklarowanie towaru, leżał obowiązek zachowania należytej staranności w dokumentowaniu transakcji gospodarczych i jako przedsiębiorca ponosi ona ryzyko zaniechań i zaniedbań w tym zakresie. W opisanych okolicznościach Sąd podzielił ocenę organu, iż w oświadczenie Shenzen Gaoxin Electronics Digital CO, LTD, złożone na potrzeby niniejszego postępowania i nadesłane przez pełnomocnika za pismem z [...] sierpnia 2015 r., nie może stanowić wiarygodnego dowodu na okoliczność posiadania przez sporne tunery objęte zgłoszeniem dostępu do Internetu. Bez znaczenia w tym wypadku pozostaje forma dokumentu oświadczenia, skoro z pozostałych okoliczności organ trafnie wywiódł, że nie może ono stanowić wystarczającego dowodu na potwierdzenie tez skarżącej. Następnie Sąd wskazał, że kluczowe znaczenie w sprawie ma to, że skarżąca de facto nie zakwestionowała ustaleń dokonujących rewizji, że pobrane do badania próbki nie były zgodne z opisem w zgłoszeniu celnym. Strona wiedziała o stwierdzonej rozbieżności (wiedział o tym agent celny, z którego usług strona korzystała), a mimo to nie zgłosiła wniosku o przeprowadzenia kontroli pozostałej partii towaru. Jak wynika z akt sprawy (e-mail z [...].08.2012 r.), skarżąca znała wynik rewizji częściowej i posiadając wiedzę, jaki towar zamawiała, mogła więc skorzystać z przysługującego prawa i wnioskować o przeprowadzenie rewizji całkowitej. Dobrowolnie rezygnując z tego uprawnienia zgodziła się tym samym na konsekwencje prawne rewizji częściowej, tj. że jej wynik będzie odnosił się do wszystkich towarów. Strony nie usprawiedliwia przy tym fakt korzystania z usług innego podmiotu przy dokonywaniu zgłoszenia celnego. Zgłoszenia celnego w imieniu skarżącej dokonywał profesjonalny podmiot (Agencja celna K.), któremu winny być znane przepisy dot. przeprowadzania rewizji celnych i zgłaszania wniosków w tym zakresie i który wobec spółki ponosi odpowiedzialność za niewłaściwe wykonywanie swoich obowiązków. Reasumując, WSA wskazał, że skarżąca nie podważyła skutecznie ustaleń poczynionych podczas rewizji celnej oraz wniosków wynikających z opinii biegłego. Skarżąca spółka wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości, w razie przyjęcia iż istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona a WSA wyprowadził wadliwe wnioski z przyjętego stanu faktycznego sprawy, wniosła o wydanie orzeczenia reformatoryjnego i uchylenie decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji NUC i umorzenie postępowania. W pozostałych przypadkach innych niż pkt 2 wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu (Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu) celem przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego. Skarżąca wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania. Na podstawie art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. 2019 poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) wyrokowi Sądu I instancji zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 40 ust. 1 pkt 3) ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (dalej: u.s.c.) w zw. z art. 122 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 187 § 1 o.p., poprzez błędne przyjęcie, iż w sprawie miała miejsca rewizja celna pomimo tego, że w ogóle nie zachowano procedury związanej z jej przeprowadzeniem (nie sporządzono protokołu wymaganego przez art. 40 ust. 1 pkt 3) u.s.c.) oraz tolerowanie zastąpienia przez Organ procedury przewidzianej dla rewizji celnej oświadczeniem pracownika służby celnej pozyskanym 3 lata po dacie rzekomej rewizji, 2. art. 151 ppsa - poprzez niewykonanie przez Organ wytycznych wynikających z wyroku z dnia 19.04.2016 r. (III Sa/Wr 1146/15) (dalej: "Pierwszy Wyrok WSA") i brak uzupełnienia dokumentacji z rewizji celnej i zgłoszenia celnego, gdzie oba powyższe naruszenia doprowadziły do obejścia przepisów o rewizji, a także błędnego przyjęcia, iż wyniki rewizji odnoszą się do całości towarów (art. 70 ust. 1 WKC), co z kolei doprowadziło do sanowania naruszenia Organu polegającego na tym iż błędnie ustalono stan faktyczny, wydano decyzję w oparciu o 'kluczowy dowód" dla Organów w postaci rewizji celnej, którą należy uznać za nieistniejącą z braku zachowania procedur i prawidłowego udokumentowania - co bezpośrednio doprowadziło do wydania decyzji w kształcie obecnym zwłaszcza w tym kontekście że dowód z rewizji celnej wg WSA stanowił "podstawowy dowód" dla sprawy (s. 12 Wyroku WSA infine). 3. art. 122 w zw. z art. 121 § 1 w zw. z art. 187 § 1 o.p. — poprzez niepełne i wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy, brak rozstrzygnięcia sprzeczności materiału dowodowego oraz przekroczenie przez Organ granic swobodnej oceny dowodów, która przybrała cechy oceny dowolnej i sprzecznej ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a w szczególności poprzez: a) ustalenie kluczowych dla sprawy okoliczności (kwestie wyposażenia przedmiotowych tunerów, w tym rodzaj gniazda HDMI, RJ 45 i zdolność do nawiązywania połączeń Internetowych) w oparciu o opinię biegłego bazującą na dokumentach 'quotation sheet" nie określających faktycznych cech tunerów jak również tunerach których pochodzenia i przyporządkowania do przedmiotowego Zgłoszenia Celnego nie wykazano (co stanowi również naruszenie art. 153 ppsa bowiem Organ nie sprostał wytycznym zawartym w wyroku WSA z dnia 19.04.2016 r.); b) bezpodstawne przyjęcie iż Skarżąca nie przedstawiła żadnych innych dokumentów na okoliczność parametrów tunerów objętych Przedmiotowym Zgłoszeniem Celnym, c) bezpodstawne obciążenie Skarżącej brakami w dokumentacji które zostały precyzyjnie wyjaśnione i uzasadnione w toku postępowania kontrolnego i podatkowego, d) nieuzasadnione uznanie całego materiału dowodowego przedstawionego przez Skarżącą na swoją korzyść za "niemiarodajny materiał dowodowy"; co doprowadziło do sanowania naruszenia Organu polegającego na tym iż ustalono niepełny stan faktyczny (w tym wewnętrznie sprzeczny), rozstrzygnięcie wydano w oparciu o selektywnie wybraną część materiału dowodowego, z pominięciem okoliczności świadczących na korzyść Skarżącej; 4. art. 180 § 1 w zw. z art. 187 § 1 w zw. z art. 188 o.p. - poprzez bezpodstawne oddalenie wniosków dowodowych Skarżącej wskazanych w odwołaniu z dnia 22.06.2015 r. oraz w piśmie z dnia 25.08.2015 r. — pomimo tego że wnioski zmierzały do udowodnienia okoliczności przeciwnych do tez Organu (a absolutnie kluczowych dla sprawy, bowiem dotyczących wyposażenia konkretnych tunerów pochodzących z przedmiotowego Zgłoszenia Celnego) i to w sytuacji gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy był wewnętrznie sprzeczny co doprowadziło do sanowania naruszenia Organu polegającego na tym iż ustalono niepełny stan faktyczny, rozstrzygnięcie wydano w oparciu o selektywnie wybraną część materiału dowodowego, nie rozstrzygnięto wewnętrznych sprzeczności materiału dowodowego, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik postępowania, bowiem doprowadziły do braku zbadania zgodności z prawem decyzji DIC w zakresie wskazanym powyżej, a to w sytuacji gdy powyższe zarzuty były kluczowe dla Skarżącej i fundamentalne z punktu widzenia skargi złożonej do WSA. Wszystkie ww. naruszenia doprowadziły do bezpodstawnego zastosowania art. 151 ppsa i oddalenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Stosownie do art. 183 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania określone w § 2 powołanego przepisu, co pozwoliło Sądowi na rozpoznanie sprawy w zakresie wyznaczonym zarzutami skargi kasacyjnej. Niniejsza skarga kasacyjna została oparta na podstawie kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a., co zobowiązywało wnoszącego skargę kasacyjną do wskazania konkretnych przepisów postępowania oraz wyjaśnienia, na czym to naruszenie polega (art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), a dodatkowo wykazania, że gdyby do tego naruszenia nie doszło, to rozstrzygnięcie sprawy byłoby innej treści. Kluczowy dla rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej był fakt, że Sąd I instancji wydając zaskarżony wyrok związany był wyrokiem tego Sądu z dnia 19 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 1146/15 , w którym stwierdzono, że organy celne orzekając w sprawie oparły się m.in. na materiale dowodowym zgromadzonym i przekazanym organom celnym przez Naczelnika Urzędu Celnego w Legnicy, który prowadził postępowanie w sprawie kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących przedmiotowego zgłoszenia celnego. Sąd wskazał, że w ramach kontroli Naczelnik Urzędu Celnego w Legnicy wezwał krajowych kontrahentów skarżącej pismami z [...] stycznia 2015 r. tj. N. SA w O., N. SA w T., N. SA we W. i N. SA w K. - do udzielenia informacji, czy kupowane od skarżącej tunery HD-1702 i HD-2202 "posiadały modem dostępu do Internetu oraz złącze Ethernet (tzw. RJ45)". Wezwaniami tymi podmioty zostały zobowiązane także do udzielenia odpowiedzi w odniesieniu do wyszczególnionych numerów faktur. Na wezwanie organu odpowiedział wyłącznie N. SA we W., jednakże niezgodnie z treścią wezwania. Zatem Sąd I instancji zalecił organowi uzyskanie odpowiedzi N. S.A. we W. zgodnie z treścią wezwania z [...] stycznia 2015 r. oraz wyegzekwowanie uzyskania odpowiedzi dotyczących kupowanych od skarżącej towarów od N. S.A. w O., N. S.A. w T. oraz N. S.A. w K. Skarżąca kasacyjnie nie podniosła zarzutu naruszenia art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Wobec tego, że kontrola instancyjna Naczelnego Sądu Administracyjnego zawężona jest do badania wskazanych w środku odwoławczym kwestii spornych. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest zatem uprawniony do uzupełniania lub poprawiania podstaw skargi kasacyjnej, czy wreszcie samodzielnego formułowania jej zarzutów, ponieważ oznaczałoby to działanie z urzędu, co w świetle art. 183 § 1 ustawy procesowej nie jest dopuszczalne. Istota zarzutów skargi kasacyjnej sprowadza się w istocie wyłącznie do próby wykazania, iż decyzje wydane zostały w oparciu o niepełny materiał dowodowy oraz próby podważenia oceny materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania celnego. W skardze kasacyjnej skarżąca zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie art. 1 § 2 p.u.s.a. i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez dokonanie niewłaściwej oceny stanu faktycznego i prawnego sprawy polegające na niestwierdzeniu przez Sąd naruszenia przez organy celne przepisów postępowania art. 122 w zw. z art. 121 § 1 w z w. z art. 187 § 1 O.p. - poprzez niepełne i wadliwe ustalenie stanu faktycznego sprawy oraz przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, która przybrała cechy oceny dowolnej i sprzecznej ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Przystępując do oceny zarzutów postawionych w pkt I .3 a) b) c) d) petitum skargi kasacyjnej wskazać należy, że zgodnie z art. 121 § 1 O.p. postępowanie powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów, zaś zgodnie z art. 122 O.p. obowiązkiem organu podatkowego jest podjęcie wszelkich niezbędnych kroków w celu ustalenia stanu faktycznego sprawy. Z kolei, na podstawie art. 187 § 1 O.p., organ jest zobowiązany do wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Sąd I instancji dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w jej obecnym kształcie nie dopatrzył się naruszenia zasad postępowania dowodowego zawartych w art. 121, art. 122 i 187 O.p. Z wynikami tej kontroli należy się zgodzić. Zdaniem NSA, Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że w toku postępowania skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów, które mogłyby potwierdzić, że kiedykolwiek oferowała kontrahentom sprzedaż tunerów DVB-T HD-1702 i HD-2202 Xenic, które posiadały inne wyposażenie, niż to, które wynikało ze specyfikacji zawartej w "quotation sheet", bowiem z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynikało wprost, że strona wyłącznie na podstawie tego dokumentu składała oferty sprzedaży tunerów swoim kontrahentom. Powyższe ustalenia poczyniono m.in. w oparciu o opinię biegłego powołanego ze względu na konieczność respektowania wytycznych WSA we Wrocławiu zawartych w wyroku tego Sądu z dnia 19 kwietnia 2016 r. sygn. akt III Sa/Wr 1146/15, którym organ a następnie Sąd I instancji orzekający w niniejszej sprawie były związane w trybie art. 153 p.p.s.a. Z kolei z protokołu przesłuchania P. K., które odbyło się [...] czerwca 2016 r. wynikało, że dokumenty oznaczone jako "quotation sheet", N. SA w istocie traktowała jako "karty produktu" a nie jako "zapytanie ofertowe", i właśnie na ich podstawie uzgodniła z A. Sp. z o.o. zakup tunerów DVB-T model HD-1702 i HD-2202 Xenic, których parametry (m.in. brak modemu dostępu do Internetu i gniazda RJ45) zostały ściśle określone w tym dokumencie. Należy także przyznać rację Sądowi I instancji, że organy celne słusznie wywiodły, iż dokumenty "quotation sheet", jednoznacznie wskazywały, że importowane tunery zostały wyposażone w gniazdo HDMI o standardzie 1.3, które nie daje możliwości komunikowania się za pomocą przedmiotowych tunerów z Internetem. Fakt ten potwierdzał zarówno dokument oferty cenowej "quotation sheet", przekazany przez skarżącą N. S.A. jak i specyfikacje techniczne zawarte w treści ofert sprzedaży tunerów, zamieszczonych na stronach internetowych www.weiku.com oraz www.gaoxin-digital.com. Przypomnieć należy, że warunkiem koniecznym do zastosowania dla tunerów kodu Taric 8528 71 15 00 jest wyposażenie tych tunerów w modem dostępu do Internetu, a nie samo wyposażenie ich w gniazda, które umożliwiają interaktywną wymianę informacji. Tym samym, gdyby nawet importowane tunery zostały wyposażone w gniazdo HDMI w standardzie 1.4 lub wyższym, to wobec braku wbudowanego w nich modemu dostępu do Internetu, nadal byłyby urządzeniami, które podlegają klasyfikacji do kodu Taric 8528 71 19 00. Sąd I instancji zasadnie uznał, że organ prawidłowo poczynił ustalenia w omawianym zakresie na podstawie stron internetowych www.weiku.com. oraz www.gaoxin-digital.com. Wnosząca skargę kasacyjną na etapie postępowania celnego wskazywała, iż importowała tunery DVB-T HD-1702 i HD-2202 Xenic wyposażone w modem dostępu do Internetu. Jako dowód przedłożyła organowi celnemu instrukcje obsługi tych urządzeń. Organ i WSA prawidłowo oceniły, że instrukcje te nie zawierały informacji o możliwości korzystania za ich pomocą z sieci Internet. Zasadnie zatem przyjął Sąd I instancji, że organy miały wszelkie podstawy, do tego, aby uznać, że strona importowała i sprzedawała w Polsce wyłącznie takie tunery DVB-T HD-1702 i HD-2202 Xenic, jakie oferowano na stronach internetowych producenta (www.weiku.com. oraz www.gaoxin-digital.com). Argument skarżącej kasacyjnie, iż oferta na wskazanych stronach internetowych dotyczyła 3001 sztuk tunerów zwróconych przez nią producentowi nie znajduje uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym. Wskazać należy, że według zgodnej opinii wszystkich odbiorców towaru w Polsce (3 firm, którym ten towar został sprzedany przez A. Sp. z o.o.), tunery DVB-T model HD- 2202 Xenic, dostarczone im przez A. Sp. z o.o., nie posiadały wbudowanego modemu dostępu do Internetu i złącza RJ45. Dlatego też posłużenie się przez organ danymi na temat tunerów HD 2202 zawartymi na wskazanych stronach internetowych było zasadne. Opisy na tych stronach dotyczyły konkretnego towaru (tuner HD 2202), takiego jak objęty zgłoszeniem celnym dokonanym w niniejszej sprawie, nie zawierającego wbudowanego modemu dostępu do Internetu i złącza RJ45. W tym kontekście także zarzut zawarty w skardze kasacyjnej, że tunery HD 2022 były przedmiotem innego zgłoszenia celnego niż dokonane w niniejszej sprawie uznać należało za niezasadny. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że organy celne a za nimi Sąd I instancji, prawidłowo odniosły się także do materiału dowodowego uzyskanego z Urzędu Komunikacji Elektronicznej dotyczącego toczącego się wobec strony postępowania o określenie parametrów zgodności z normami zharmonizowanymi w odniesieniu do tunerów, będących przedmiotem zgłoszenia celnego. Z decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] maja 2014 r. oraz oceny pism skierowanych przez Spółkę do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] i [...] maja 2014 r. wynikało, że powodem zwrotu producentowi przez wnoszącą skargę kasacyjną 3001 stuk tunerów był fakt przeprowadzenia w dniu [...] marca 2014 r. kontroli przez pracowników UKE, w trakcie której stwierdzono zastrzeżenia, co do zgodności tunerów wyprodukowanych w 2012 r. Organ zatem zasadnie ocenił, że to właśnie z tego powodu nastąpił ich zwrot do chińskiego producenta a nie, jak wskazuje skarżąca w skardze kasacyjnej, z powodu braków w ich wyposażeniu w zakresie możliwości łączenia się z Internetem. Zgodnie z wyżej wskazanymi dowodami, dokonany przez skarżącą kasacyjnie w marcu 2014 r. zwrot 3001 sztuk tunerów DVB-T model HD-2202 Xenic do ich producenta w Chinach, był spowodowany koniecznością wycofania z rynku polskiego partii urządzeń wyprodukowanych w 2012 r., które okazały się niezgodne z normami zharmonizowanymi. Zwrotu tych towarów dokonano dopiero w 2014 r., ponieważ w tym roku Urząd Komunikacji Elektronicznej przeprowadził kontrolę tunerów DVB-T model HD-2202 Xenic pod kątem spełniania przez te tunery wymagań określonych w odrębnych przepisach. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że organ prawidłowo ocenił, a następnie Sąd I instancji słusznie zaakceptował, że skarżąca oferując do sprzedaży w Polsce tunery bez modemu dostępu do Internetu niewątpliwie zamawiała w Chinach i otrzymywała z Chin takie same urządzenia, jakie chciała sprzedać. Zasadnie odwołano się do wyników rewizji celnych przeprowadzonych w przypadku zgłoszenia celnego z [...] sierpnia 2012 r., złożonego w Urzędzie Celnym w Legnicy oraz dostawy odprawionej w Hamburgu na podstawie zgłoszenia celnego z [...] sierpnia 2012 r. r. W efekcie tych rewizji stwierdzono, że importowane przez stronę tunery DVB-T model HD-1702 Xenic i HD-2202 Xenic, były urządzeniami niewyposażonymi w modem dostępu do Internetu i nieposiadającymi gniazda RJ45. Gdyby skarżąca kasacyjnie, jak twierdzi, nigdy nie była zainteresowana importem tunerów DVB-T model HD-1702 Xenic i HD-2202 XENIC bez modemów i gniazd RJ45, nie oferowałaby swoim kontrahentom sprzedaży właśnie takich tunerów. Za nietrafny należy uznać zarzut opisany w pkt I.1 petitum skargi kasacyjnej. Zgłoszenie celne zostało dokonane przez przedstawiciela bezpośredniego strony, profesjonalną firmę tj. Agencję Celną " K." s.c.– jak podał pełnomocnik organu na rozprawie przed NSA - drogą elektroniczną w dniu [...] sierpnia 2012 r. o godzinie 14 min 17 sek. 28 , jako "rewizja częściowa". Temu stwierdzeniu, pełnomocnik skarżącej kasacyjnie nie zaprzeczył. Zaskakujące jest zatem stwierdzenie skarżącej kasacyjnie spółki, zawarte na str. 6 skargi kasacyjnej , że spółka A nie mogła wnioskować o rewizję całkowitą cyt. bowiem nawet nie wiedziała, że odbyła się rewizja częściowa, a gdy pozyskała wiedzę, iż zrobiono zdjęcia, towar już dawno znajdował się w obrocie detalicznym i rewizja całkowita nie była możliwa. Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że sposób współpracy pomiędzy spółką skarżącą kasacyjnie a działająca z jej upoważnienia Agencją Celną w szczególności w zakresie przekazywania informacji o podjętych działaniach, regulowały strony suwerennie. Tym samym zarzut kasacyjny, że w sprawie miała miejsce rewizja celna (całkowita) pomimo, że nie dochowano procedury z nią związanej nie zasługuje na uwzględnienie. Z powyższych względów należało uznać, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy na podstawie pełnego materiału dowodowego, a w jego ocenie nie przekroczył granic swobodnej oceny dowodów, zaś ocena ta nie przybrała cech oceny dowolnej i sprzecznej ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. A zatem zaakceptowanie przez Sąd I instancji poczynionych przez organy celne ustaleń i ich oceny nie naruszało prawa. W związku z tym zarzuty z pkt I.3.a-d) petitum skargi kasacyjnej uznać należało za nieuzasadnione. Przechodząc do oceny zarzutu z pkt I 4. petitum skargi kasacyjnej wskazać należy, że skarżący kasacyjnie upatruje naruszenia art. 180 § 1 w zw. z art.. 187 § 1 w zw. z art. 188 O.p. poprzez bezpodstawne oddalenie przez organ wniosków dowodowych, zawartych w odwołaniu z [...] czerwca 2015 r. oraz w piśmie z [...] sierpnia 2015r. Wskazane wnioski dowodowe dotyczyły: wystąpienia z zapytaniem do Shenzhen Gaoxin Electronics Digital Co.,Ltd na okoliczność posiadania przez tunery DVB-T model HD-2202 i HD-1702 dostępu do Internetu w formie gniazda RJ45 (Ethernet), współpracy z chińskim dostawcą i dwukrotnej sytuacji przesłania błędnych tunerów, przyczyn częściowego wprowadzenia na Polski rynek tunerów HD-2202 bez gniazda RJ45 i HD-1702 oraz zestawienia błędów w instrukcjach. Zgodnie z art. 180 § 1 O.p. organ jako dowód może dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i nie jest sprzeczne z prawem. Natomiast zgodnie z art. 188 O.p. żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba, że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie przyjął Sąd I instancji, że w sprawie nie występowała konieczność wystąpienia przez organ celny z zapytaniem do chińskiego producenta tunerów (Shenzhen Gaoxin Electronics Digital Co.,Ltd), zgodnie z wnioskiem strony złożonym w toku postępowaniu. Należy przyznać rację organowi celnemu, że importer, a nie żadna inna, wskazana przez niego osoba, powinien posiadać i w razie wezwania przedstawić organowi celnemu wszelkie dokumenty potwierdzające cechy importowanego towaru, uzasadniające zadeklarowaną dla niego klasyfikację taryfową. Dokumentami takimi importer winien dysponować już w dacie zgłoszenia celnego. Wnosząca skargę kasacyjną w toku postępowania celnego nie przedstawiła organowi celnemu, ani dokumentu zamówienia potwierdzającego, że tunery, które zamierzała sprowadzić z Chin posiadały modem dostępu do Internetu, a nie tylko gniazdo RJ45, ani karty produktów oraz instrukcji obsługi tych urządzeń, które nie tylko potwierdziłyby obecność i rodzaj modemu wbudowanego w to urządzenie, lecz zawierałoby wskazówki, jak przy pomocy tych urządzeń korzystać z Internetu. Dlatego też Sąd I instancji zasadnie przyznał rację organom celnym, że nie zachodziła potrzeba zwrócenia się do chińskiego producenta o te informacje. Z kolei załączone do odwołania zestawienia błędów instrukcji importowanych tunerów również nie potwierdzały, że importowane tunery posiadały wbudowany modem dostępu do Internetu. W zestawieniu dotyczącym instrukcji obsługi tunera DVB-T model HD-2202 Xenic odnotowano szereg błędów, odnoszących się do opisu funkcji przedmiotowego tunera, których posiadania przez to urządzenie organ celny nigdy nie kwestionował. Żadna z tych funkcji nie była związana z posiadaniem przez urządzenie modemu dostępu do Internetu. Zatem nie zachodził potrzeba wyjaśnianie tej kwestii poprzez kierowanie zapytania do chińskiego producenta. Ponadto, za niemające wpływu na ustalenia dotyczące budowy importowanych urządzeń, organ odwoławczy ocenił nadesłane przez stronę zestawienie błędów instrukcji obsługi DVB T model HD-1702 Xenic, w tym rzekomo występujący w tej instrukcji błąd polegający na nieopisaniu gniazda RJ45. Jak wyżej wskazano, sama obecność w urządzeniu gniazda RJ45 nie dowodzi tego, że urządzenie posiadające takie gniazdo zostało wyposażone w modem dostępu do Internetu. Organ uznał za mało prawdopodobne działanie producenta polegające na oznaczaniu tym samym numerem modelu, dwóch zasadniczo różnych urządzeń, tym bardziej, że organ nie dał wiary temu, że pomiędzy W. X. H., kierownikiem działu sprzedaży firmy Shenzhen Gaoxin Electronics Digital CO., LTD a Ł. C., menadżerem pracującym w Spółce z o.o. A., miała miejsce korespondencja o treści wynikającej z wydruków załączonych przez stronę do odwołania. Zdaniem NSA zasadne jest stwierdzenie organu celnego, zaakceptowane przez Sąd I instancji, że gdyby producent importowanego towaru faktycznie wyposażył tuner DVB-T model HD-1702 Xenic w modem dostępu do Internetu, z pewnością poinformowałby o tym fakcie potencjalnego klienta w bardziej czytelny sposób, niż tylko poprzez ujęcie na zdjęciu tylnego panelu urządzenia złącza RJ45, bez podania do czego to złącze miałoby służyć. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzut z pkt I.4 petitum skargi kasacyjnej za niezasadny. Podsumowując, zarzuty skargi kasacyjnej nie podważają prawidłowości zaskarżonego wyroku. Sąd I instancji zaakceptował, jako prawidłowe rozstrzygnięcie organu, który z kolei oparł swoje rozstrzygnięcie głównie na opinii biegłego. Z opinie tej wynikało, iż: "port HDMI może stanowić łącze ethernetowe pod warunkiem, że jest w standardzie 1.4 lub wyższym, natomiast sprzedawane tunery pracowały w standardzie 1.3, nieobsługującym przesyłu danych za pomocą złącz HDMI. Ponadto standard HDMI Ethernet występuje jedynie jeżeli w urządzeniu jest karta sieciowa umożliwiająca urządzeniu DVB-T łączenie się z siecią i przesyłanie danych dalej po kablu HDMI." Tego ustalenia skarżący kasacyjnie skutecznie nie podważył. Dodatkowo należy wskazać, że w analogicznej przedmiotowo sprawie skarżącego rozpatrywanej przed tutejszym Sądem na rozprawie w dniu 12 sierpnia 2020 r. ( sygn. akt I GSK 747/17 – skarga kasacyjna spółki A. została oddalona) organy celne poczyniły zbieżne ustalenia w oparciu o inny materiał dowodowy. Mianowicie oparły swoje rozstrzygnięcie na znajdujących się w aktach postępowania dokumentach "quotation sheet". Wynikało z nich jednoznacznie, że importowane takie jak w niniejszej sprawie tunery nie posiadały modemu dostępu do Internetu i gniazda RJ45 oraz że zostały wyposażone w gniazdo HDMI o standardzie 1.3, które nie daje możliwości komunikowania się przedmiotowych tunerów z Internetem. Organy celne i Sąd w tym postępowaniu oparły swoje rozstrzygnięcie także na innych dowodach zgromadzonych w postępowaniu, np. wyjaśnieniach kontrahentów, czy protokole przesłuchania P. K. Mając na względzie powyższe, skarga kasacyjna podlegała oddaleniu na podstawie art.184 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika organu, orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a i art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. c) w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).