I GSK 628/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Spółki Wodnej Ł. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1472/20 w sprawie ze skargi Spółki Wodnej Ł. w Ł. na rozstrzygnięcie Ministra Klimatu z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 listopada 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1472/20, oddalił skargę [A.] w Ł. na rozstrzygnięcie Ministra Klimatu z dnia [...] sierpnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Wyrok powyższy doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 16 lutego 2021 r. (k. 70 akt sądowych). Skargę kasacyjną nadano w urzędzie pocztowym w dniu 18 marca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - k. 167 (akt sądowych), który przekazał ją Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w dniu 24 marca 2021 r. (data wykonania zarządzenia z dnia 24 marca 2021 r. - 26 maja 2021 r.) Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 64 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818; dalej: u.z.r.p.) w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52–55, art. 61 § 3–6, art. 115–122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Z tego uregulowania wynika konieczność stosowania m.in. przepisów p.p.s.a., które odnoszą się do wymogów formalnych skargi kasacyjnej. Z kolei w art. art. 62 ust. 1 u.z.r.p. ustawodawca przewidział krótszy niż określony w art. 177 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Mianowicie, zgodnie z art. 62 ust. 1 u.z.r.p. skargę kasacyjną, wraz z kompletną dokumentacją, może wnieść bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego: 1) wnioskodawca, 2) właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, 3) właściwa instytucja, o której mowa w art. 39 ust. 1 – w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy art. 61 ust. 3, 4, 6 i 7 stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 61 ust. 6 pkt 1 u.z.r.p. wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, z zastrzeżeniem ust. 7. Termin i sposób wnoszenia skargi kasacyjnej w ustawie mają charakter szczególny w stosunku do terminu i sposobu określonych w art. 177 § 1 p.p.s.a. Skrócenie terminu z 30 do 14 dni oraz bezpośrednie wnoszenie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego motywowane jest potrzebą jak najszybszej stabilizacji stanu prawnego w postępowaniu konkursowym. Termin określony w art. 62 ust. 1 in fine liczy się od dnia doręczenia wnioskodawcy (pełnomocnikowi) odpisu orzeczenia sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem. W rozpoznawanej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2020 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącej kasacyjnie w dniu 16 lutego 2021 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej do NSA upłynął zatem w dniu 2 marca 2021 r. Tymczasem skarga kasacyjna został nadana w dniu 18 marca 2021 na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec tego za datę wniesienia skargi kasacyjnej uznać należy dzień przekazania jej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu przez Sąd I instancji. Czternastodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej został więc przekroczony. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że czternastodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej został przekroczony, co z implikuje niedopuszczalność skargi kasacyjnej na podstawie art. 62 ust. 1 zd. 2 w związku z art. 61 ust. 6 pkt 1 u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji.