I GSK 584/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. Sp. z o.o. w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 grudnia 2024 r. sygn. akt III SA/Łd 672/24 w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi z dnia 28 czerwca 2024 r. nr 228/2024 w przedmiocie płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 6 grudnia 2024 r. sygn. akt III SA/Łd 672/24, oddalił skargę G. Sp. z o.o. w Ł. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi z 28 czerwca 2024 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego za rok 2021. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca zarzucając naruszenie m.in. prawa materialnego, tj. art. 145 § 1 pkt a) p.p.s.a. w zw. z art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich w związku z art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U.UE. L. z 2013 r. poz. 549 nr 347) w związku z art. 11 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 przez ich błędne zastosowanie i uznanie, że skarżąca stworzyła sztuczne warunki do uzyskania nienależnych płatności, w sytuacji gdy skarżąca we własnym imieniu i na własny rachunek prowadziła działalność rolną, zaś wszystkie pozostałe podmioty, wymienione w uzasadnieniu prowadziły odrębne od skarżącej gospodarstwa rolne i samodzielnie nimi zarządzały, a celem ich działania nie było uzyskanie korzyści sprzecznych z celami wsparcia. Pismem z 29 sierpnia 2025 r. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania w związku z pytaniem prejudycjalnym Naczelnego Sądu Administracyjnego zapadłym w sprawie o sygn. akt I GSK 1486/22. Postanowieniem z 5 czerwca 2025 r. sygn. akt I GSK 1486/22, Naczelny Sąd Administracyjny zadał pytanie prejudycjalne o treści: "Czy użyty w przepisach art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 288/1995 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. L 95/312 z 23 grudnia 1995 r.) oraz art. 60 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. U. UE. L 2013.347.549) zwrot "korzyści" należy interpretować w ten sposób, że oznacza on nieprzyznanie lub wycofanie całej płatności wynikającej z sektorowego prawodawstwa rolnego, czy wyłącznie tej części płatności, która wynika ze stworzenia sztucznych warunków" oraz zawiesił postępowanie sądowe. Z uwagi na to, że zarzuty rozpoznawanej skargi kasacyjnej odnoszą się do ww. zagadnienia prejudycjalnego, które występuje również w sprawie niniejszej, Sąd, stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), postanowił zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.