I GSK 545/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. z siedzibą w B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 800/18 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt VIII SA/Wa 800/18 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w B. z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z przyczyn innych aniżeli enumeratywnie wskazane w art. 58 § 1 pkt 1-5 p.p.s.a. Niedopuszczalność skargi z przyczyn o jakich mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należy odnieść m.in. do zakresu kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny, którą precyzuje art. 3 § 2 p.p.s.a. Zdaniem Sądu I instancji w przedmiotowej sprawie, z uwagi na charakter zaskarżonego orzeczenia, na szczególną uwagę zasługuje art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a, zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Pozostałe postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym nie mogą być przedmiotem kontroli, a skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna. Sąd uznał, że objęte skargą postanowienie o odmowie przeprowadzenia dowodu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Spółka złożyła skargę kasacyjną wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skargę kasacyjną oparto na naruszeniu przepisów postępowania: a) art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 101 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: k.p.a.), poprzez niewłaściwe zastosowanie tj. nieuzasadnione odrzucenie skargi, b) art. 101 § 3 k.p.a., poprzez niewłaściwe uznanie, że na zaskarżone postanowienie nie przysługiwało stronie zażalenie. Zrzeczono się rozprawy wnosząc o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Niezasadne są podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 w zw. z art. 101 § 3 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wykładnię art. 101 § 3 k.p.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest już stanowisko, iż aktualną treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Natomiast na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania zażalenie nie przysługuje. Potwierdza to również wykładnia celowościowa tego przepisu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 kwietnia 2015 r., II OSK 2218/13 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl) "dodając do dotychczasowej treści przepisu (art. 101 § 3 k.p.a.) wyrażenie "albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania" w sposób niejako niezamierzony ustawodawca spowodował zmianę znaczenia zwrotu "w sprawie zawieszenia postępowania". Dotychczasowa wykładnia, że zwrot ten obejmuje wszystkie cztery rodzaje postanowień, wskutek wyszczególnienia jednego z nich (o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania) jako tego, na które przysługuje zażalenie, oprócz postanowienia w sprawie zawieszenia, zmieniło znaczenie tego ostatniego zwrotu. Jak wynika z uzasadnienia projektu zmiany prawodawca, dążąc do rozszerzenia gwarancji procesowych stron przez dopuszczenie wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania, nie uwzględnił, że zgodnie z dorobkiem orzecznictwa takie zażalenie na nie już przysługiwało. W takiej sytuacji, orzecznictwo, nadając sens nowemu brzmieniu art. 101 § 3 k.p.a. musiało odwołać się do głównych celów ustawodawcy, jakie towarzyszyły mu w związku z nowelizacją kodeksu postępowania administracyjnego i Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. przyspieszenia toku rozpoznawania spraw przez organy administracji publicznej" (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2017 r., syng. akt II OSK 933/17). Reasumując, Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że zaskarżone postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt nie należy do kategorii postanowień podlegających zaskarżeniu, zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.