I GSK 496/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2025 r., sygn. akt V SA/Wa 3414/24 w sprawie ze skargi M. D. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 14 listopada 2024 r. nr OR05-84040-OR0500427/23/24 w przedmiocie negatywnej oceny przedsięwzięcia postanawia: 1. pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej zwany: WSA lub sądem I instancji) wyrokiem z 21 stycznia 2025 r. sygn. akt V SA/Wa 3414/24 oddalił skargę M. D. (dalej zwanego: skarżącym) na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 14 listopada 2024 r. nr OR05-84040-OR0500427/23/24 w przedmiocie odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego 5 marca 2025 r. (patrz ZPO k. 63 akt administracyjnych). Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Skargę kasacyjną nadano w urzędzie pocztowym 19 marca 2025 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (patrz k. 70 akt administracyjnych) W odpowiedzi na skargę kasacyjną pełnomocnik Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o pozostawienie skargi kasacyjnej bez rozpoznania jako wniesionej po terminie, ewentualnie z ostrożności procesowej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Sąd I instancji przekazał 8 kwietnia 2025 r. (patrz k. 83 akt sądowych) Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu akta sprawy wraz ze złożoną skargą kasacyjną. Skarga kasacyjna wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego 16 kwietnia 2025 r. (k. 84 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna jako wniesiona po upływie ustawowego terminu podlegała pozostawieniu bez rozpatrzenia. Na wstępie podnieść należy, że ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod kilkoma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie – Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 30e ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2024 r. poz. 324; dalej zwanej: u.z.p.p.r.) w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej zwanej: p.p.s.a.) dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 – 55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 – 122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Jak wynika z akt sprawy odpis zaskarżonego wyroku WSA w Warszawie wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącego 5 marca 2025 r. Zgodnie zaś z treścią art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Termin na wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie upływał zatem 21 marca 2025 r. Z daty stempla pocztowego na kopercie, w której nadano środek odwoławczy wynika, że czynności tej dokonano 19 marca 2025 r., a przesyłka została zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga kasacyjna wniesiona została zatem za pośrednictwem sądu I instancji. Tymczasem powołany powyżej art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r. wprowadza zasadę wnoszenia skargi kasacyjnej w sprawach regulowanych ustawą o zasadach prowadzenia polityki rozwoju bezpośrednio do sądu kasacyjnego. Oznacza to, że dla oceny zachowania terminu do jej wniesienia nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi za pośrednictwem sądu I instancji. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych oraz stanowiskiem doktryny, w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem wojewódzkiego sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać ją do NSA, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, określonego w art. 30d ust. 1 u.z.p.p.r., decyduje wówczas data jej nadania przez sąd I instancji na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie SN z 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97 i uchwała SN z 11 grudnia 1984 r., III AZP 7/84, OSNCP 1985, nr 8, poz. 109). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 stycznia 2025 r. W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, skarga kasacyjna strony została przekazana przez sąd I instancji według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu 8 kwietnia 2025 r., a zatem została nadana już po upływie ustawowego terminu, którego koniec przypadał na 21 marca 2025 r. Zgodnie z art. 30d ust. 2 u.z.p.p.r. przepis art. 30c ust. 5 stosuje się odpowiednio. Przepis ten stanowi zaś w pkt 1, że wniesienie skargi po terminie powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Z opisanych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 1 w związku z art. 30d ust. 1 i ust. 2 zdanie drugie u.z.p.p.r., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej postanowiono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.