I GSK 420/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku I. K. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt I GSK 420/18, w sprawie ze skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Podkarpackiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 1 sierpnia 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 350/17 w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt I GSK 420/18.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 350/17, w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej – uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z [...] stycznia 2017 r. (pkt 1), umorzył postępowanie administracyjne (pkt 2) oraz zasądził od Zarządu Województwa Podkarpackiego na rzecz I. K. kwotę 6291 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 3). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył organ, wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania, a w razie nieuwzględnienia skargi kasacyjnej – o zmianę wysokości kosztów postępowania zasądzonych przez Sąd I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt I GSK 420/18, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Podkarpackiego od ww. wyroku – uchylił wyrok w punkcie 3. i zasądził od Zarządu Województwa Podkarpackiego na rzecz I. K. 3600 zł tytułem kosztów postępowania sądowego (pkt 1); w pozostałym zakresie skargę kasacyjną oddalił (pkt 2). W uzasadnieniu wyroku NSA wyjaśnił, że na podstawie art. 207 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz skarżącego kasacyjnie organu, z uwagi na częściowe tyko uwzględnienie skargi kasacyjnej (w zakresie punktu 3.). Pismem z dnia 29 stycznia 2021 r. I. K., reprezentowany przez adwokata, wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku poprzez dodanie w sentencji wyroku punktu 3. o następującej treści "zasądza od Zarządu Województwa Podkarpackiego na rzecz I. K. kwoty 1491 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania" oraz dodatnie w sentencji wyroku punktu 4 o treści "zasądza od Zarządu Województwa Podkarpackiego na rzecz I. K. koszty zastępstwa adwokackiego w wysokości 1800 zł za postępowanie przed NSA". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może (...) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu. Przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd nie orzekł o wszystkich żądaniach zawartych w skardze bądź jeżeli wyrok nie zawiera dodatkowego orzeczenia, które Sąd powinien podjąć z urzędu. Wydany w sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego zawiera rozstrzygnięcia co do kosztów postępowania zarówno przed Sądem I, jak i II instancji. W punkcie 1. wyroku NSA orzekł o kosztach postępowania sądowego, zatem uzupełnienie tego rozstrzygnięcia o dodatkowe koszty, których domaga się wnioskodawca, nie jest możliwe. Skoro bowiem NSA zasądził określoną kwotę tytułem kosztów postępowania przed Sądem I instancji, to zasądzenie dodatkowej kwoty z tego samego tytułu stanowiłoby ingerencję w treść rozstrzygnięcia, co daleko wykracza poza zakres możliwości orzekania w trybie art. 157 § 1 p.p.s.a. Podobna sytuacja ma miejsce w odniesieniu do kosztów postępowania kasacyjnego. Wprawie orzeczenie w tym przedmiocie nie zostało ujęte jako odrębny punkt sentencji wyroku, jednak nie można pominąć, że w uzasadnieniu wyroku NSA wypowiedział się co do tych kosztów, odstępując od ich zasądzenia na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. Zdaniem NSA, wniosek o uzupełnienie wyroku zmierza w istocie do zmiany orzeczenia Sądu w tym zakresie, co – z uwagi na brak możliwości zaskarżania rozstrzygnięć wydanych przez NSA – jest niedopuszczalne. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 193 i art. 157 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.