I GSK 367/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. Sp. z o.o. w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 48/20 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia towaru postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 3 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 48/20 oddalił skargę A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia [...] lipca 2019 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia towaru. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku pełnomocnik Spółki na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) wniósł o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej skarżąca Spółka stwierdziła, że towar będący przedmiotem sporu w sprawie może już realnie nie istnieć jeżeli Sąd nie zastosuje ochrony tymczasowej, bowiem może zostać unieszkodliwiony (zutylizowany) przez organu celne. Dlatego też, w ocenie Spółki zostały spełnione przesłanki – istnienie obawy spowodowania nieodwracalnej szkody dla zainteresowanej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o zastosowanie ochrony tymczasowej zawarty w skardze kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r. o sygn. akt I GPS 1/07 (publ. ONSAiWSA 2007, nr 4, poz. 77) w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Z uwagi na to, że w rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 3 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 48/20 oddalił skargę Spółki w przedmiocie odmowy zwolnienia towaru wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sformułowany w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku może zostać dopuszczony do oceny przez Naczelny Sąd Administracyjny. W rozpoznawanej sprawie istotny jest fakt, że skarżąca Spółka już na etapie skargi do Sądu I instancji wnioskowała o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Efektem złożonego wniosku było rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który postanowieniem z 10 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 1607/19, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w przywołanej uchwale (sentencji) składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego dopuszczono możliwość rozpoznania wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej złożonego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. przed Sądem kasacyjnym. Jednakże w uzasadnieniu uchwały podniesiono, że "Przepisy art. 61 § 3 - 5 p.p.s.a. mogą być stosowane wprost w postępowaniu ze skargi kasacyjnej, ponieważ nie prowadzą do modyfikacji tego postępowania, ani jego zakresu". W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z tożsamym wnioskiem o zastosowanie ochrony tymczasowej, co pierwotnie wniesiony, w którym to skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie odmowy zwolnienia towaru. Sąd I instancji w postanowieniu o zastosowaniu ochrony tymczasowej dokonał oceny wniosku strony. Wskazano, że skarżącej na mocy zaskarżonej decyzji odmówiono zwolnienia towaru w postaci czynnika chłodniczego oraz zdecydowano o cofnięciu go poza obszar celny UE. W ocenie Sądu I instancji wykonanie powyższej decyzji przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączyłoby się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wykonując bowiem zaskarżoną decyzję poniosłaby wydatki, co w przypadku uznania zasadności skargi doprowadziłoby do uszczuplenia jej majątku. W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora IAS skarżąca wskazała, że z uwagi na konieczność wycofania towaru we wskazanym przez organ terminie, w przypadku gdy cofnięcie nie jest możliwe, towar zostanie potraktowany jako odpad i unieszkodliwiony w trybie określonym w ustawie z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, na koszt skarżącej jako obciążonej obowiązkami wynikającymi z przepisów prawa celnego. Ponadto wyjaśniła, że z uwagi na fakt, że przeciętna długość trwania postępowania sądowo-administracyjnego wykracza poza wskazany przez organ termin, istnieje ryzyko unieszkodliwienia (zutylizowania) przedmiotowego towaru przez organ celny. W ocenie Sądu I instancji powyższe przesądzało o ziszczeniu się przesłanki istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącej znacznej i nieodwracalnej szkody. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrując przedmiotowy wniosek, miał na względzie, że zarówno Sąd I instancji oraz na etapie postępowania administracyjnego organ przychylił się do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji uznając, że jej wykonanie mogłoby skutkować wyrządzeniem stronie nieodwracalnej szkody. W ocenie NSA wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jej majątku, a wyegzekwowanie czynności wskazanej w treści zaskarżonej decyzji mogłoby wywołać trudne do odwrócenia skutki. Zaistniały zatem okoliczności uzasadniające celowość udzielenia Spółce ochrony tymczasowej i wydania zgodnego z jej wnioskiem rozstrzygnięcia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 postanowił jak w sentencji.