I GSK 329/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Michał Kowalski po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A Sp. z o.o. w S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A Sp. z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Go 393/22 w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Zielonej Górze z dnia 12 sierpnia 2022 r. nr 9004-2022-00135 w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, po wznowieniu postępowania postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 21 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Go 393/22 oddalił skargę A Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Lubuskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Zielonej Górze z dnia 12 sierpnia 2022 r. w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej po wznowieniu postępowania oraz przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na rok 2020. A Sp. z o.o. w S. złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku a następnie nadesłała pismo z dnia 12 lipca 2023 r. z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku skarżąca wskazała, że spółka może zostać zobowiązana do zwrotu istotnych dla jej funkcjonowania kwot, a wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wyrządzenie znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wskazać, że po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku przez Sąd jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podnoszony przez stronę argument, że ewentualna zapłata stanowiłaby nadmierne obciążenie dla prowadzonej przez spółkę działalności, nie mógł odnieść zamierzonego skutku wobec braku możliwości skonfrontowania wysokości płatności przypadającej do zwrotu (czy nawet sumy podlegających zwrotowi dotacji oraz odsetek) z sytuacją finansową i majątkową spółki. Konstruując wniosek w sposób lakoniczny i nie przedstawiając informacji dotyczącej jej sytuacji finansowej i stanu majątkowego, skarżąca spółka uniemożliwiła Sądowi przychylenie się do jej wniosku. Zarówno ze względu na nieprzedłożenie dokumentów źródłowych, jak i ze względu na ogólnikową treść wniosku zabrakło w sprawie tak kluczowych informacji, jak dane dotyczące sytuacji finansowej (tj. salda i obrotów na rachunkach bakowych spółki), wielkość majątku skarżącej (np. czy posiada jakieś nieruchomości lub wartościowe ruchomości, czy oszczędności) oraz informacje o osiągniętych wynikach finansowych. Bez tego rodzaju danych niemożliwe było dokonanie oceny, czy w kontekście aktualnej sytuacji finansowej strony wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. skutki. Niewystarczająca argumentacja i brak dokumentów źródłowych nie pozwoliły na pozytywne rozpatrzenie wniosku strony, a podkreślić należy, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania i udokumentowania okoliczności, które jej zdaniem przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Zatem okoliczności, na których skarżąca opiera zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, odnoszą się zatem do tych samych kwestii, które były już przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w postanowieniu dotyczącym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie przytoczyła żadnych nowych okoliczności, ani nie przedłożyła żadnych dokumentów, z których wynikałaby zmiana jej sytuacji. Wobec tego nie zaistniała zmiana okoliczności w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, która była warunkiem koniecznym, aby zmienić lub uchylić poprzednio wydane postanowienia w tym zakresie. Brak podstawy do zmiany postanowienia na podstawie art. 61 § 4 p.p.s.a. powoduje, że niemożliwe jest uwzględnienie obecnie rozpatrywanego wniosku. Brak jest bowiem podstaw, by w oparciu o takie same argumenty strony skarżącej dokonywać odmiennej oceny zasadności złożonego wniosku. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 4 p.p.s.a. i w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.