I GSK 3224/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A.sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 2177/16 w sprawie ze skargi A.sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) maja 2016 r. nr (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych z tytułu pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2017 r., sygn. V SA/Wa 2177/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę sprawy ze skargi A.sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) maja 2016 r. nr (...) znak: (...) w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków finansowych z tytułu pomocy dla wstępnie uznanych grup producentów owoców i warzyw. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Powyższy wyrok zaskarżyła skarżąca, jednocześnie sformułowała w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Wniosek ten umotywowała niebezpieczeństwem wyrządzenia jej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie natomiast do art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: (1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; (2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Odnosząc powyższą argumentację do rozpoznawanej sprawy nie sposób pominąć, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest powieleniem w tej samej sprawie wniosku zawartego w skardze do WSA w Warszawie. Postanowieniem z dnia 18 lipca 2017 r., sygn. akt II GZ 557/17 Naczelny Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Nie bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy pozostaje, że mimo wydania przez Sąd pierwszej instancji wyroku w dniu 12 grudnia 2017 r. oddalającego skargę, jest on nadal nieprawomocny z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w obrocie prawnym - zgodnie z dyspozycją art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. - pozostaje postanowienie Naczelnego Sąd Administracyjnego z dnia 18 lipca 2017 r. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przez Sąd rozciągają się również na postępowanie kasacyjne. W konsekwencji postępowanie wywołane wnioskiem skarżącej zawartym w skardze kasacyjnej należy uznać za bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. i art. 61 § 3 i 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji