I GSK 2773/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Gminy N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Lu 139/18 w sprawie ze skargi Gminy N. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu postanawia: 1. pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia; 2. zwrócić Gminie N. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 (sto) złotych.

Postanowieniem z 10 maja 2018 r., sygn. akt III SA/Lu 139/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Gminy N. na rozstrzygnięcie protestu Zarządu Województwa Lubelskiego z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu. Sąd I instancji odrzucił skargę wskazując jako podstawę art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa). WSA stwierdził, że na rozstrzygnięcie protestu z [...] lutego 2017 r. skarga do sądu nie przysługuje, a w konsekwencji skarga wniesiona w sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Skarga nie przysługuje także na informację z [...] kwietnia 2017 r., a ponadto informacja ta nie uzupełnia, ani zmienia charakteru rozstrzygnięcia protestu z [...] lutego 2017 r., w szczególności nie pozwala na uznanie tego rozstrzygnięcia za podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność, jednakże Sąd I instancji zauważył, że nie została ona wniesiona w wymaganym terminie. Zatem, nawet gdyby podzielić stanowisko skarżącej o dopuszczalności zaskarżenia rozstrzygnięcia protestu z [...] lutego 2017 r., skarga nie mogłaby być rozpatrzona przez sąd, bowiem zgodnie z art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, czyli po upływie 14 dni od dnia otrzymania informacji o wyniku rozpatrzenia protestu powoduje pozostawienie skargi bez rozpatrzenia. Także zaskarżenie pisma z [...] kwietnia 2017 r., gdyby i w tym przypadku przyjąć dopuszczalność skargi, dokonane byłoby po terminie. Pismo z dnia [...] kwietnia 2017 r. skarżąca otrzymała 2 maja 2017 r., natomiast skarga do sądu wniesiona została 17 lipca 2017 r. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Gminy N. w dniu 18 czerwca 2018 r. (k. 160 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącej Gminy pismem z 2 lipca 2018 r. wniósł - za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - skargę kasacyjną od powyższego rozstrzygnięcia. Środek prawny został nadany przesyłką poleconą na adres Sądu I instancji w dniu 2 lipca 2018 r. (k. 175 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jako wniesiona po upływie ustawowego terminu, podlegała pozostawieniu bez rozpatrzenia. Ustawa wdrożeniowej reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a. Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Ustawa wdrożeniowa wprowadza też pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m.in. skrócone zostały terminy do wniesienia skargi i skargi kasacyjnej, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe rozwiązania zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 62 ust. 1 zd. pierwsze ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną, wraz z kompletną dokumentacją, bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z kolei stosownie do treści zdania 2 tego przepisu, do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 61 ust. 3, 4, 6 i 7 tej ustawy, przy czym przepisy te zawierają regulację dotyczącą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie obowiązku wniesienia w oryginale lub uwierzytelnionej kopii kompletnej dokumentacji w postaci wyszczególnionych w przepisie dokumentów - ust. 3 i 4. Natomiast zgodnie z art. 61 ust. 6 ustawy wdrożeniowej wniesienie skargi po terminie 14 dni (pkt 1), bez kompletnej dokumentacji (pkt 2) lub bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 tego przepisu (pkt 3) powoduje pozostawienie takiej skargi bez rozpatrzenia, z tym jednak zastrzeżeniem, że w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia dokumentacji lub uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie wstrzymuje bieg terminu, o którym mowa w ust. 5. Skarga kasacyjna jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. Termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu, co oznacza złożenie pisma zarówno w biurze podawczym sądu, jak i w jakimkolwiek jego wydziale, nawet niewłaściwym do podjęcia dalszych czynności sądowych (uchwała SN z dnia 24 czerwca 2002 r., I PZ 55/02, OSNP 2004, nr 7, poz. 125). Dla zachowania terminu konieczne jest jednak, aby pismo zostało nadane pod adresem właściwego sądu (v. postanowienie SN z dnia 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSNC 1988, nr 6, poz. 73). Mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez sąd niewłaściwy (v. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI, WK 2016). W sprawie, odpis zaskarżonego wyroku Sądu I instancji wraz z uzasadnieniem został pełnomocnikowi skarżącej doręczony w dniu 18 czerwca 2018 r. W tej sytuacji 14-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego upłynął w dniu 2 lipca 2018 r. (poniedziałek). Jak wynika z akt sądowych, skarga kasacyjna została nadana w dniu 2 lipca 2018 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Sąd I instancji przekazał skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 26 lipca 2018 r., która wpłynęła do biura podawczego NSA w dniu 1 sierpnia 2018 r. (k. 185 akt sądowych). Oznacza to, że skarga kasacyjna została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego po terminie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 62 ust. 1 zd. drugie w zw. z art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.