I GSK 231/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia E. Sp. z o.o. w L. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2014 r., sygn. akt I GSK 231/12 w zakresie uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt I GSK 231/12 ze skarg kasacyjnych 1. E. Sp. z o.o. w L., 2. Dyrektora Izby Celnej we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 27 października 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1132/11 w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 maja 2014 r. uzupełnił wyrok tego Sądu z dnia 27 listopada 2013 r., sygn. akt I GSK 231/12 przez dodanie kolejnego punktu o treści: "4. oddala wniosek E. Sp. z o.o. w L. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego". Wyrok ten został wydany w sprawie ze skarg kasacyjnych: 1. E. Sp. z o.o. w L., 2. Dyrektora Izby Celnej we W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 27 października 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 1132/11 w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 28 maja 2010 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym. Zażalenie na postanowienie z dnia 22 maja 2014 r. wniosła E. Sp. z o.o., która zarzuciła postanowieniu naruszenie art. 203 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 2 oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji przez odmowę zwrotu kosztów postępowania w sytuacji, gdy w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej zgodnie z wnioskiem spółki uchylono wyrok Sądu I instancji. W związku z powyższym spółka wniosła o uchylenie tego postanowienia i orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie jest obok skargi kasacyjnej środkiem odwoławczym, który wnosi się do Naczelnego Sądu Administracyjnego i przysługuje od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto od postanowień wymienionych w tym przepisie. Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1, art. 173 § 1 i art. 194 § 1 p.p.s.a. wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skargi kasacyjnej i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera natomiast przepisu, który dopuszczałby możliwość rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stają się prawomocne z chwilą ich wydania. W konsekwencji ustalenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw prawnych do oceny argumentów spółki, prezentowanych przez nią na poparcie stanowiska o zasadności zasądzenia kosztów postępowania. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.