I GSK 2073/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogdan Fischer Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Protokolant: Piotr Kaczmarek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2023 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 565/19 w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania organizacji producentów owoców i warzyw 1. uchyla zaskarżony wyrok w całości; 2. oddala skargę, 3. zasądza od G. Sp. z o.o. w S. na rzecz Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z 9 lipca 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 565/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: Strona, Skarżąca, Grupa), uchylił decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR) z [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania organizacji producentów owoców i warzyw oraz orzekł o zwrocie Stronie kosztów postępowania sądowego. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy: Na podstawie decyzji Marszałka Województwa Lubelskiego z [...] czerwca 2011 r. Strona została uznana za wstępnie uznaną grupę producentów owoców i warzyw w grupie produktów "warzywa". Grupa przyjęła plan dochodzenia do uznania (dalej: PDU), którego realizacja została zaplanowana na lata 2011-2015. W dniu 29 stycznia 2016 r. Grupa złożyła do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w Lublinie (dalej: Dyrektor OT ARR) wniosek o uznanie za organizację producentów owoców i warzyw w grupie produktów, w której została wstępnie uznana. Po złożeniu przez Grupę korekty wniosku, Dyrektor OT ARR w Lublinie, w dniach od 4 do 19 kwietnia 2016 r. przeprowadził kontrolę wstępnie uznanej Grupy w zakresie spełniania warunków uznania za organizację, która swoim zakresem obejmowała m.in. kontrolę realizacji planu dochodzenia do uznania. Wobec wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia wstępnego uznania Grupy, Dyrektor OT ARR postanowieniem z [...] kwietnia 2016 r., zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie uznania Strony za organizację producentów owoców i warzyw, które następnie podjął postanowieniem z [...] listopada 2017 r. Z kolei decyzją z [...] czerwca 2016 r. Dyrektor OT ARR cofnął Grupie wstępne uznanie, którą, po rozpoznaniu odwołania Strony, Prezes ARR decyzją z 14 września 2016 r. utrzymał w mocy. Wyrokiem z 10 listopada 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 3116/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: WSA) uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie. Po czym decyzją z [...] sierpnia 2018 r. Prezes ARiMR utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji cofające Grupie wstępne uznanie, które to decyzje wyrokiem z 19 marca 2019 r. sygn. akt: V SA/Wa 1805/18 WSA uchylił. Dyrektor OR ARiMR decyzją z [...] marca 2018 r. odmówił Stronie uznania za organizację producentów owoców i warzyw. Po rozpatrzeniu odwołania Grupy, Prezes ARiMR decyzją z [...] września 2018 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, uznając, że organ ten nie wziął pod uwagę terminowości złożenia wniosku. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Dyrektor LOR ARiMR decyzją nr [...] z [...] listopada 2018 r. odmówił Grupie uznania za organizację producentów owoców i warzyw. Organ przyjął, że zgodnie z zaakceptowanym planem dochodzenia do uznania Grupa była zobowiązana złożyć wniosek o uznanie grupy za organizację producentów owoców i warzyw w grupie produktów, w której została wstępnie uznana do końca realizacji PDU, tj. do 31 grudnia 2015 r. Natomiast Strona złożyła wniosek o uznanie za organizację producentów owoców i warzyw 29 stycznia 2016 r. Odwołując się do przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (Dz. U. L 157 z 15 czerwca 2011, s. 1, z późn. zm., dalej: rozporządzenie 1234/2007), rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. L. 347 z 20.12.2013, str. 671 z późn. zm.; dalej: rozporządzenie 1308/2013), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. Urz. UE L 157 z 15 czerwca 2011, str. 1, z późn. zm.; dalej: rozporządzenie wykonawcze 543/2011) oraz rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/891 z 13 marca 2017 r. uzupełniającego rozporządzenie PE i Rady (UE) nr 1308/2013 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw, uzupełniającego rozporządzenie PE i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do kar, które mają być stosowane w tych sektorach, a także zmieniającego rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 (Dz. Urz. UE L 138 z 25 maja 2017, s. 4; dalej: rozporządzenie 2017/891). Zaznaczył, że w myśl art. 40 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 543/2011 grupy producentów realizujące plany uznawania mogą w każdej chwili składać wnioski o uznanie na podstawie art. 125b rozporządzenia 1234/2007, ale przed zakończeniem okresu przejściowego, o którym mowa w art. 125e ust. 1 rozporządzenia 1234/2007, tj. przed zakończeniem 5-letniego okresu realizacji planu dochodzenia do uznania. W związku z art. 80 ust. 3 rozporządzenia 2017/891 w odniesieniu do grup producentów utworzonych zgodnie z art. 125e rozporządzenia 1234/2007 skreślone przepisy rozporządzenia wykonawczego 543/2011, o których mowa w art. 79 niniejszego rozporządzenia, mają nadal zastosowanie, dopóki te grupy producentów nie zostaną uznane za organizacje producentów lub zainteresowane państwo członkowskie nie odzyska pomocy wypłaconej na podstawie art. 116 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego 543/2011. W świetle powyższych regulacji Grupa nie dochowała podstawowego warunku określonego w art. 40 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 543/2011, tj. złożenia wniosku o uznanie za organizację producentów owoców i warzyw w grupie produktów, w której została wstępnie uznana w terminie czyli przed zakończeniem okresu przejściowego, tzn. przed zakończeniem 5 - letniego okresu realizacji planu dochodzenia do uznania. Po rozpatrzeniu odwołania Strony, Prezes ARiMR zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Jego zdaniem, strona powinna była złożyć sporny wniosek o uznanie za organizację producentów i warzyw przed zakończeniem 5-letniego okresu realizacji planu dochodzenia do uznania, tj. do 31 grudnia 2015 r., a wniosek ten złożyła dopiero 29 stycznia 2016 r. Ponadto Prezes ARiMR wskazał, że w każdym okresie rozliczeniowym planu dochodzenia do uznania Grupa powinna realizować działania i inwestycje, lub ich etapy, zatwierdzone jako niezbędne w celu uznania Grupy za organizację producentów owoców i warzyw. Natomiast Spółka, nie posiadając całej zaplanowanej w planie dochodzenia do uznania infrastruktury niezbędnej do prowadzenia działalności związanej z produkcją i sprzedażą owoców i warzyw, nie spełniła warunku uznania za organizację producentów owoców i warzyw, o którym mowa w art. 154 ust. 1 lit. c rozporządzenia 1308/2013. Strona, nie zgadzając się z ww. decyzją, zaskarżyła ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który opisanym wyrokiem w sprawie V SA/Wa 565/19 na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzję. Odwołując się do art. 125e rozporządzenia 1234/2007, które mimo uchylenia i zastąpienia z dniem 1 stycznia 2014 r. rozporządzeniem 1308/2013, ale w myśl art. 231 ust. 2 rozporządzenia 1308/2013 mającego zastosowanie do planów dochodzenia do uznania, realizowanych przez wstępnie uznane grupy producentów owoców i warzyw, obowiązku dla grup producentów realizacji planów dochodzenia do uznania zgodnie z wymogami określonymi w przepisach rozporządzenia wykonawczego 543/2011, w tym jego art. 41 ust. 1 oraz przepisach krajowych i spełniania warunków wstępnego uznania przez cały okres realizacji planu dochodzenia do uznania, WSA nie podzielił stanowiska organu. Mając zaś na uwadze, że okres przejściowy nie może przekraczać pięciu lat, a decyzja o uznaniu Strony za wstępnie uznaną grupę producentów owoców i warzyw w grupie produktów "warzywa", została wydana [...] czerwca 2011 r., to data wydania tej decyzji wyznaczała początek okresu przejściowego, o którym mowa w art. 125e ust. 1 akapit 3 rozporządzenia 1234/2007. Zatem złożenie przez Stronę wniosku uznanie za organizację producentów owoców i warzyw w dniu 26 stycznia 2016 r. nie naruszało wskazanych przepisów. Sąd I instancji także zauważył, że zgodnie z § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 września 2013 r. w sprawie warunków wstępnego uznania grup producentów owoców i warzyw, uznawania organizacji producentów owoców i warzyw i ich zrzeszeń oraz warunków i wymagań, jakie powinny spełniać plany dochodzenia do uznania (Dz.U. z 2017 r. poz. 1823; dalej: rozporządzenie MRiRW z 19 września 2013 r.), wstępnie uznana grupa może być uznana za organizację producentów owoców i warzyw, jeżeli spełnia warunki określone w ust. 1 i 2 oraz zrealizuje plan dochodzenia do uznania. Podniósł też, że w zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora OR ARiMR organy nie odniosły się do ustaleń kontroli przeprowadzonej u Strony w dniach 4 - 19 kwietnia 2016 r., która swoim zakresem obejmowała m.in. kontrolę realizacji planu dochodzenia do uznania, a zgodnie z § 3 ust. 3 ww. rozporządzenia, postępowanie organów powinno koncentrować się na weryfikacji spełnienia warunków określonych w tym przepisie w kontekście ww. wyników kontroli. Sąd I instancji, powołując się na odesłanie z art. 1b ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz.U. z 2018 r. poz.1131), że do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej, uznał że postępowanie powinno zostać przeprowadzone zgodnie z zasadami k.p.a. Przyjął, że organ był więc zobowiązany dokonać wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego i ocenić okoliczności sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego, a z mocy art. 107 § 3 k.p.a. w uzasadnieniu faktycznym powinien wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł, oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś w uzasadnieniu prawnym - wyjaśnić podstawy prawne decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył organ - Prezes ARiMR. Zaskarżył orzeczenie w całości. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, zasądzenie kosztów według norm prawem przepisanych oraz o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie prawa materialnego, to jest: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 37 lit. b i art. 39 ust. 1 lit. b rozporządzenia wykonawczego 543/2011 w powiązaniu z § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MRiRW z 19 września 2013 r. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na niezastosowaniu w sprawie wyżej wskazanych przepisów na podstawie których wstępnie uznana Grupa wskazuje datę rozpoczęcia realizacji planu dochodzenia do uznania oraz okres jego trwania, który nie przekracza pięciu lat (art. 37 lit b rozporządzenia wykonawczego 543/2011 i § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia wykonawczego), data rozpoczęcia realizacji planu może przypadać na pierwszy dzień kalendarzowy po dacie jego zatwierdzenia (art. 39 ust. 1b rozporządzenia wykonawczego 543/2011), z zastrzeżeniem że każdorazowo pierwszy rok realizacji planu dochodzenia do uznania upływa dnia 31 grudnia tego samego roku, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że w niniejszej sprawie koniec okresu przejściowego nie przypada na 31 grudnia 2015r., a tym samym wniosek o uznanie złożony 29 stycznia 2016r, został złożony w terminie, podczas gdy termin na złożenie wniosku o uznanie upływał w dniu 31 grudnia 2015r. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. w związku art. 125e ust. 1 akapit 3 rozporządzenia 1234/2007 poprzez błędną wykładnię, nie uwzględniającą - przy wskazaniu terminu zakończenia realizacji PDU - regulacji zawartych w rozporządzeniu wykonawczym do rozporządzenia 1234/2007 - to jest w szczególności przepisów art. 37 lit b i art. 39 ust. 1 lit b rozporządzenia wykonawczego 543/2011, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania art. 125e ust. 1 akapit 3 rozporządzenia 1234/2007 w sprawie będącej przedmiotem skargi kasacyjnej i przyjęcie że okres realizacji PDU nie zakończył się w dniu 31 grudnia 2015r. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej Skarżący kasacyjnie organ przedstawił argumenty na poparcie podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Grupa wnosiła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 31 sierpnia 2023 r. pełnomocnik organu wnosiła jak w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed oceną zarzutów skargi kasacyjnej przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. Skargę kasacyjną, w granicach której operuje Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 174 p.p.s.a., można oprzeć na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Zmiana lub rozszerzenie podstaw kasacyjnych ograniczone jest natomiast, określonym w art. 177 § 1 p.p.s.a. terminem do wniesienia skargi kasacyjnej. Rozwiązaniu temu towarzyszy równolegle uprawnienie strony postępowania do przytoczenia nowego uzasadnienia podstaw kasacyjnych sformułowanych w skardze. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega więc zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. W świetle powyższych kryteriów skarga kasacyjna Prezesa ARiMR jest uzasadniona. Przed dokonaniem oceny zgłoszonych zarzutów skargi kasacyjnej, należy wyjaśnić, że bezsporny był stan faktyczny sprawy, że Grupa została wstępnie uznana za grupę producentów warzyw na podstawie decyzji Marszałka Województwa Lubelskiego z [...] czerwca 2011r. W celu spełnienia warunków uznania za organizację producentów owoców i warzyw Strona przyjęła plan dochodzenia do uznania (PDU), którego realizacja została zaplanowana na lata 2011-2015. Grupa potwierdziła termin realizacji PDU w zmianie I tego planu z 28 maja 2012 r., jednoznacznie określając w harmonogramie, że działania zamierza zrealizować do 31 grudnia 2015r. W dniu 29 stycznia 2016r. Grupa złożyła do Dyrektora OT ARR w Lublinie wniosek o uznanie za organizację producentów owoców i warzyw. Należy zauważyć, że było prowadzone postępowanie wobec Grupy w przedmiocie cofnięcia wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw, zakończone decyzją Prezesa ARiMR z [...] grupsierpnia 2018 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o cofnięciu wstępnego uznania grupy producentów owoców i warzyw za organizację producentów owoców i warzyw, ale obie decyzje zostały uchylone na mocy wyroku WSA z 19 marca 2019 r. w sprawie V SA/Wa 1805/18, który jest prawomocny. Nie było też sporu, że zastosowanie w sprawie miał art. 125e ust. 1 rozporządzenia 1234/2007, a szczególnie jego akapit trzeci, przy czym Sąd I instancji dodatkowo odwołując się do art. 41 rozporządzenia wykonawczego 543/2001 i § 3 ust. 3 rozporządzenia MRiRW z 19 września 2013 r. uznał, że Grupie okres przejściowy w celu dochodzenia do uznania upływał w dniu 30 czerwca 2016 r. – po 5 latach od wydania decyzji o wstępnym uznaniu Strony za grupę producentów warzyw. Z kolei według Prezesa ARiMR okres przejściowy, w którym Grupa miała zrealizować PDU, upłynął 31 grudnia 2015 r., co wynikało z art. 40 ust. 1 w zw. z art. 37 lit. b) i art. 39 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego 543/2011 w powiązaniu z § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MRiRW z 19 września 2013 r. Należy podzielić stanowisko Prezesa ARiMR. Uwzględniając istotę sporu prawnego rozpatrywanej sprawy, komplementarny charakter zarzutów kasacyjnych uzasadniał, aby rozpatrzeć je łącznie, zwłaszcza że oba zgłoszone zarzuty są zarzutami materialnoprawnymi i są ściśle ze sobą powiązane. W myśl art. 125e ust. 1 rozporządzenia 1234/2007 w państwach członkowskich m.in. tych, które przystąpiły do Unii Europejskiej w dniu 1 maja 2004 r. lub później, grupy producentów mogą być tworzone jako podmiot prawny lub jasno określone części podmiotów prawnych z inicjatywy rolników uprawiających co najmniej jeden produkt sektora owoców i warzyw lub produkty tego sektora przeznaczone wyłącznie do przetworzenia, w celu uzyskania decyzji o uznaniu ich za organizacje producentów (akapit pierwszy). Takie grupy producentów mogą skorzystać z okresu przejściowego w celu spełnienia wymogów niezbędnych do uznania ich za organizacje producentów zgodnie z art. 122 (akapit drugi). W celu zakwalifikowania grupy przedstawiają te grupy właściwemu państwu członkowskiemu podzielony na etapy plan dochodzenia do uznania, którego zatwierdzenie sygnalizuje początek okresu, o którym mowa w akapicie drugim, i stanowi wstępne uznanie, przy czym okres przejściowy nie może przekraczać pięciu lat (akapit trzeci). Zgodnie z art. 37 lit. b) rozporządzenia wykonawczego 543/2011 (na mocy art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia ustanawia się w nim przepisy wykonawcze do rozporządzenia 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw) projekt planu uznawania obejmuje przynajmniej m.in. proponowaną datę rozpoczęcia realizacji planu oraz okres jej trwania, który nie przekracza pięciu lat. Z kolei w art. 39 ust. 1 rozporządzenia sykonawczego 543/2011 doprecyzowuje się, że realizacja planu uznawania zostaje podzielona na okresy roczne rozpoczynające się dnia 1 stycznia, przy czym państwa członkowskie mogą zezwalać grupom producentów na dzielenie tych okresów rocznych na okresy półroczne. W pierwszym roku realizacji zgodnie z proponowaną datą, o której mowa w art. 37 lit. b), plan uznawania rozpoczyna się: dnia 1 stycznia po dacie jego zatwierdzenia przez właściwy organ państwa członkowskiego (lit. a); lub pierwszego dnia kalendarzowego po dacie jego zatwierdzenia (lit. b), ale w każdym przypadku pierwszy rok realizacji planu uznawania upływa dnia 31 grudnia tego samego roku. Z powołanych uregulowań art. 37 lit. b) i art. 39 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 543/2011 wynika, że w projekcie PDU należy podać datę rozpoczęcia i okres realizacji planu, który nie może przekraczać 5 lat. Przy czym bez względu na proponowaną datę rozpoczęcia realizacji PDU, w każdym przypadku pierwszy rok realizacji PDU upływa dnia 31 grudnia tego samego roku, którego dotyczy proponowana data. Przepisy powyższe wyjaśniają sposób liczenia okresu przejściowego (realizacji PDU), o którym mowa w akapicie trzecim art. 125e ust. 1 rozporządzenia 1234/2007, a który nie może przekraczać 5 lat. Zgodnie bowiem z art. 40 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego 543/2011 grupy producentów realizujące plany uznawania mogą w każdej chwili składać wnioski o uznanie za organizację producentów w sektorze owoców i warzyw na podstawie art. 125b rozporządzenia 1234/2007, przy czym takie wnioski składane są w każdym wypadku przed zakończeniem okresu przejściowego, o którym mowa w art. 125e ust. 1 rozporządzenia 1234/2007. Należy podkreślić, że w myśl art. 1 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego 543/2011, jeżeli rozporządzenie to nie stanowi inaczej, terminy użyte w rozporządzeniu 1234/2007 posiadają takie samo znaczenie, gdy są stosowane w niniejszym rozporządzeniu. W świetle powyższych uregulowań, organ prawidłowo przyjął, że pierwszy rok realizacji PDU upłynął 31 grudnia 2011r., a tym samym 5-letni okres realizacji tego planu (okres przejściowy) zakończył się 31 grudnia 2015 r. Zatem do tej daty Grupa mogła składać wniosek o uznanie za organizację producentów owoców i warzyw, a czego nie uczyniła. Wydaje się, że Grupa miała świadomość, że przekroczyła termin na złożenie wniosku o uznanie za organizację producentów owoców i warzyw, gdyż jako datę wypełnienia/złożenia wskazywała 31 grudnia 2015 r. (s. 4 wniosku), co faktycznie uczyniła 29 stycznia 2016 r. Okoliczność, że w decyzji Prezesa ARiMR nie zostały wprost powołane art. 37 lit. b) i art. 39 ust. 1 lit. b) rozporządzenia wykonawczego 543/2011, nie oznaczała, że regulacje te nie mogły wywrzeć wpływu przy ustalaniu sytuacji prawnej Grupy, jak podnosiła w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Organ prawidłowo powołał art. 125e ust. 1 rozporządzenia 1234/2007 i przepisy rozporządzenia wykonawczego 543/2011, wymieniając art. 40 ust. 1, z których wynikało, że wniosek o uznanie organizacji producentów owoców i warzyw powinien być złożony przed zakończeniem okresu przejściowego, który nie może przekraczać 5 lat, a którego datę początkową (proponowaną datę rozpoczęcia realizacji PDU) określa wnioskodawca występując o wstępne uznanie grupy producentów. Błędem organu było, że nie powołał wprost spornych wyżej wspomnianych uregulowań, ale wyznaczając końcowy termin okresu realizacji PDU i tym samym możliwości złożenia wniosku o uznaniu organizacji producentów, prawidłowo go określił, czego nie mógłby dokonać bez ich zastosowania. Stanowisko Sądu I instancji co do sposobu liczenia okresu przejściowego – jedynie od daty wydania decyzji o wstępnym uznaniu Strony za grupę producentów warzyw (30 czerwca 2011 r.) nie znajdowała oparcia w powołanych przepisach, w tym i w powołanym art. 125e ust. 1 rozporządzenia 1234/2007. Przywołany natomiast przez WSA przepis art. 41 rozporządzenia wykonawczego 543/2011, mówiący, że działalność główna grupy producentów związana jest z koncentracją podaży i wprowadzaniem do obrotu produktów swoich członków, w odniesieniu do których została wstępnie uznana, nie miał zastosowania w sprawie. Stanowisko organu co do wyznaczenia terminu zakończenia okresu przejściowego znajdowało także oparcie w § 2 ust. 1 pkt 5 (plan dochodzenia do uznania jest opracowywany na okres nie dłuższy niż 5 lat i zawiera m.in. wskazanie daty rozpoczęcia, okres i sposób realizacji planu, zakres oraz harmonogram działań, które zamierza realizować ten podmiot jako wstępnie uznana grupa producentów, w szczególności dotyczących planowania produkcji, strategii sprzedaży, rozwoju kanałów marketingowych i promocji, podniesienia jakości produktów oraz przedsięwzięć inwestycyjnych (inwestycji) realizowanych w poszczególnych latach, w celu spełnienia warunków uznania tej grupy producentów za organizację producentów), jak i § 3 ust. 3 rozporządzenia MRiRW z 19 września 2013 r. (Wstępnie uznana grupa producentów owoców i warzyw może być uznana za organizację producentów owoców i warzyw, jeżeli spełnia warunki określone w ust. 1 i 2 oraz zrealizuje plan dochodzenia do uznania w zakresie określonym w art. 37 akapit 1 lit. c) rozporządzenia wykonawczego 543/2011), które obowiązywało w dacie złożenia przez Grupę wniosku o uznanie organizacji producentów owoców i warzyw, a nie zawierało w tym zakresie przepisów przejściowych. Z powyższych względów zarzuty skargi kasacyjnej Prezesa ARiMR należało uznać za zasadne. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżony wyrok nie odpowiada prawu i podlega uchyleniu. Wobec dostatecznego wyjaśnienia istoty sprawy, zwłaszcza że spór dotyczył przepisów materialnych (ich wykładni i niewłaściwego zastosowania) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę i ją oddalił na podstawie art. 188 p.p.s.a. oraz art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono w pkt 3 wyroku, na mocy art. 203 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 z późn. zm.), które objęły sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdyż przed Sądem kasacyjnym występował pełnomocnik, który nie prowadził wcześniej sprawy. ----------------------- 12 2