I GSK 2047/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku M. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 448/17 w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia (...) grudnia 2016 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej kwoty, w części powiatowej, części oświatowej subwencji ogólnej postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. V SA/Wa 448/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. C. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia (...) grudnia 2016 r. nr (...) w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej kwoty, w części powiatowej, części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2012. Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju i Finansów w całości. Wniosek ten umotywował niebezpieczeństwem wyrządzenia mu szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie natomiast do art. 61 § 6 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658, dalej: ustawa nowelizująca) z dniem 15 sierpnia 2015 r., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: (1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; (2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Stosownie do art. 2 ustawy nowelizującej art. 61 § 6 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 20 ustawy nowelizującej stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Odnosząc powyższą argumentację do rozpoznawanej sprawy nie sposób pominąć, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest powieleniem w tej samej sprawie wniosku zawartego w skardze do WSA w Warszawie, który to Sąd postanowieniem z dnia 1 czerwca 2017 r. wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Nie bez znaczenia dla rozpatrywanej sprawy pozostaje, że mimo wydania przez Sąd I instancji wyroku 20 grudnia 2017 r. oddalającego skargę, jest on nadal nieprawomocny z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że w obrocie prawnym - zgodnie z dyspozycją art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. - pozostaje postanowienie WSA w Warszawie z dnia 1 czerwca 2017 r. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Skutki udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przez Sąd I instancji rozciągają się również na postępowanie kasacyjne. W konsekwencji postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego zawartym w skardze kasacyjnej należy uznać za bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 61 § 3 i 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.