I GSK 1954/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt I GSK 1954/18 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Ol 728/17 w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia (...) lipca 2017 r. nr (...) w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz wysokości opłaty paliwowej postanawia: sprostować oczywistą omyłkę zawartą w punkcie trzecim sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2018 r., sygn. akt I GSK 1954/18 w ten sposób, że w miejsce "4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt)" wpisać "4800 (cztery tysiące osiemset)".

W sentencji wyroku z dnia 14 września 2018 r. , sygn. akt I GSK 1954/18 Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od M. R. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej kwotę 4050 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym o sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność. Natomiast oczywistość pomyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i jednoznacznie wynika z zestawienia materiału zawartego w aktach sprawy z treścią orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że na kwotę zasądzonych kosztów postępowania sądowego powinna się składać kwota 750 zł uiszczona przez organ tytułem wpisu od skargi kasacyjnej, jak również kwota 4050 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804) – czyli łącznie 4800 zł, a nie 4050 zł, jak wskazano w punkcie trzecim sentencji wyroku. Wskazanie w powołanym wyżej orzeczeniu wysokości zasądzonych kosztów postępowania sądowego jako kwoty 4050 zł, a nie 4800 zł, stanowi oczywistą omyłkę, którą Naczelny Sąd Administracyjny sprostował z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a.