I GSK 1943/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz (spr.) Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia NSA Bogdan Fischer Protokolant starszy asystent sędziego Kacper Tybuszewski po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2023 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2019 r. sygn. akt I SA/Wr 166/19 w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. w L. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 grudnia 2018 r. nr 0111-KDIB3-3.4013.146.2018.3.PK w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz D. Sp. z o.o. w L. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Wr 166/19 po rozpoznaniu sprawy ze skargi D.S. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 grudnia 2018 r. nr 0111-KDIB3-3.4013.146.2018.3.PK w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w pkt I. uchylił zaskarżone postanowienie; w pkt II. zasądził od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz D. S. Sp. z o.o. z siedzibą w L. kwotę 597 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargę kasacyjną wniósł Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zaskarżając w całości wyrok WSA we Wrocławiu. Sądowi pierwszej instancji organ zarzucił na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 165a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, dalej: O.p.) w zw. z art. 14h oraz art. I4b § 1 i § 3 oraz art. 14c § 1 i § 2 O.p. poprzez uwzględnienie skargi Skarżącej, uchylenie zaskarżonego postanowienia i bezpodstawne przyjęcie, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zaistniały przesłanki do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej, a w konsekwencji organ bezzasadnie uchylił się od merytorycznego rozpoznania wniosku o wydanie interpretacji. Zdaniem Sądu, opis zdarzenia przyszłego, przedstawiony przez Skarżącą był wyczerpujący w rozumieniu art. 14b § 3 O.p., a organ mógł dokonać merytorycznego rozpoznania wniosku o wydanie interpretacji i przeprowadzić polemikę ze stanowiskiem Strony wyrażonym we wniosku po myśl art. 14c § 1 O.p. Wobec powyższego Sąd uznał, że brak było podstaw prawnych do formalnego zakończenia sprawy poprzez wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w oparciu o treść art. art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej. W okolicznościach sprawy - w ocenie organu - zaistniała podstawa do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania zatem uchybienia jakich dopuścił się WSA w zaskarżonym wyroku doprowadziły do naruszenia przepisów postępowania i miały istotny wpływ na wynik sprawy. Gdyby WSA nie uznał, że organ naruszył wskazane przepisy Ordynacji podatkowej mogłoby zapaść rozstrzygnięcie oddalające skargę zgodnie z art. 151 p.p.s.a. - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. i art. 153 p.p.s.a. poprzez uchylenie postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 grudnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego, czyli postanowienia wydanego w drugiej instancji, natomiast pozostawieniu w obrocie prawnym postanowienia wydanego w pierwszej instancji, czyli postanowienia z dnia 26 września 2018 r. Nr:[...], co ma oczywisty wpływ na dalsze procedowanie organu interpretacyjnego, w tym wykonanie wyroku, a w konsekwencji i na wynik sprawy. W oparciu o tak sformułowane zarzuty, stosownie do treści art. 176 p.p.s.a. organ wniósł o: uchylenie w całości, na zasadzie art. 188 p.p.s.a. zaskarżonego orzeczenia, rozpoznanie skargi Skarżącego i jej oddalenie; ewentualnie, jeżeli NSA uzna, że istota sprawy nie jest dostatecznie wyjaśniona, wniósł o uchylenie w całości na zasadzie art. 185 § 1 p.p.s.a. zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA we Wrocławiu oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono uzasadnienie wniesionych zarzutów oraz stanowisko w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Zgodnie z art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Przystępując do rozważań na tle podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia należało wspomnieć, że według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie określony został zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 w związku z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. Mając to na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny mógł zrezygnować z przedstawienia pełnej relacji co do przebiegu sprawy i sprowadzić swoją dalszą wypowiedź już tylko do rozważań mających na celu ocenę zarzutów postawionych wobec wyroku sądu pierwszej instancji. Zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej okazały się niezasadne, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej. Według organu podatkowego zasadniczą okoliczność uniemożliwiającą wydanie interpretacji indywidualnej stanowił opis zdarzenia przyszłego, który poza elementami zamierzonych działań wnioskodawcy, zawierał próbę narzucenia ściśle określonej wykładni przepisów prawa, której organ interpretacyjny nie musiał podzielać. Naczelny Sąd Administracyjny stanowiska tego nie podziela. Otóż nawet jeżeli w części wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego znajdują się elementy będące w istocie stanowiskiem prawnym wnioskodawcy, rzeczą organu interpretacyjnego jest dokonanie ich oceny tak jak stanowiska prawnego w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Nie ma w tym przypadku żadnego znaczenia, że taka ocena prawna została przez wnioskodawcę zamieszczona w opisie stanu faktycznego. Z art. 14c § 1 O.p. wynika, że interpretacja indywidualna zawiera między innymi ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Skoro zatem w części wniosku dotyczącej przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego, zdarzenia przyszłego znalazło się stanowisko prawne wnioskodawcy - jak trafnie zwrócił uwagę Sąd I instancji - organ powinien w trakcie merytorycznego rozpoznania wniosku przeprowadzić polemikę ze stanowiskiem strony wyrażonym we wniosku. Nie ma przy tym żadnego znaczenia, to, że według wnioskodawcy nie była przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej kwestia, czy wnioskodawca korzysta ze zwolnienia z akcyzy. Skoro bowiem autor wniosku zawarł w nim określone stanowisko prawne, jak już zaznaczono, obowiązkiem organu podatkowego było dokonanie oceny takiego stanowiska. Naczelny Sąd Administracyjny podziela również stanowisko Sądu I instancji, zgodnie z którym merytoryczna polemika na temat zwolnienia z podatku akcyzowego na etapie formalnej odmowy wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 204 pkt 2 w zw. z § 2 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1687).