I GSK 1899/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz Sędzia NSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędzia NSA Henryk Wach Protokolant starszy asystent sędziego Patrycja Czubała po rozpoznaniu w dniu 25 września 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Fundacji R. w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 września 2022 r. sygn. akt III SA/Po 429/22 w sprawie ze skargi Fundacji R. w O. na postanowienie Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 24 marca 2022 r. nr 1/1/BCW-EFS/2022 w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania zwrotu należności w ramach dofinansowania z udziałem środków z budżetu UE 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Fundacji R. w O. na rzecz Zarządu Województwa Wielkopolskiego 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 16 września 2022 r., sygn. akt III SA/Po 429/22, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę Fundacji R. w O. (dalej: skarżąca) na postanowienie Zarządu Województwa Wielkopolskiego z 24 marca 2022 r. w przedmiocie przywrócenia terminu do dokonania zwrotu należności w ramach dofinansowania z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej. Treść uzasadnienia tego wyroku oraz innych przywołanych w niniejszym orzeczeniu dostępna jest w serwisie internetowym CBOSA (orzeczenia.nsa.gov.pl). Od przedmiotowego wyroku skarżąca złożyła skargę kasacyjną zaskarżając orzeczenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to: 1) przepisu art. 133 § 1 p.p.s.a. oraz art. 134 p.p.s.a. w zw. z art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a. oraz art. 58 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do dokonania zwrotu należności wynikającej z decyzji nr 10/ODW/BCW-EFS/2021 Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 25 listopada 2021 roku nastąpiło z winy skarżącego, co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia skargi; 2) przepisu art. 151 p.p.s.a. poprzez jego nieuprawnione zastosowanie, spowodowane niedostrzeżeniem uchybień organów administracji a w konsekwencji oddalenie skargi w sytuacji, gdy zaskarżone postanowienie organu II instancji oraz poprzedzające je postanowienie winny podlegać uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na skutek złożonej skargi. W uzasadnieniu podano argumenty na poparcie postawionych zarzutów. Na podstawie art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 188 p.p.s.a. skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uwzględnienie skargi w całości, na zasadzie ewentualności, na wypadek nieuwzględnienia powyższego wniosku, na podstawie art. 176 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu. Wniesiono także, ponad wyżej wskazane, na podstawie art. 176 § 2 p.p.s.a., o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zarząd Województwa Wielkopolskiego wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych, a także o rozpoznanie niniejszej sprawy na rozprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Określony w art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych termin do dokonania zwrotu środków w ramach umowy o dofinansowanie projektu jest terminem do spełnienia obowiązku a zatem, jak słusznie stwierdził WSA w Poznaniu, termin ten ma charakter materialnoprawny i nie podlega przywróceniu na podstawie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. Ta okoliczność ma przesądzające znaczenie dla oceny czy zaskarżony wyrok jest zgodny z prawem. Zarzut kasacyjny opisany w punkcie 1 petitum niniejszej skargi wraz z jego uzasadnieniem koncentrując się na próbie wykazania, że skarżący uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do dokonania zwrotu należności wynikającej z decyzji nr 10/ODW/BCW-EFS/2021 Zarządu Województwa Wielkopolskiego z dnia 25 listopada 2021 roku nie nastąpiło z winy skarżącego został oparty na niesłusznym poglądzie skarżącej kasacyjnie, że wzmiankowany termin podlega przywróceniu. Jak już wcześniej powiedziano, jest to założenie błędne. Z kolei zarzut opisany w punkcie 2 petitum tj. zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie musi zostać uznany za nieskuteczny ponieważ w sytuacji, gdy Sąd nie stwierdza naruszeń o jakich mowa w art. 145 p.p.s.a., a na gruncie tej sprawy takich naruszeń nie stwierdził, WSA oddala skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. Zatem zastosowanie tego przepisu w tej sprawie było prawidłowe. W razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę (art. 204 pkt 1 p.p.s.a.). Na podstawie art. 205 § 2 do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zgodnie z art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 234 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Mając powyższe na uwadze o kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie przywołanych przepisów w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) i w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1860). Zasądzona kwota 460 zł stanowi zwrot kosztów za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnika organu, który prowadził sprawę już przed Sądem pierwszej instancji, a także z tytułu uiszczonej opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia.