I GSK 1546/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 939/14 w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 216 złotych od wniesionej skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu była dwukrotnie awizowana w dniach 28 kwietnia 2014 r. i powtórnie w dniu 6 maja 2014 r. i jako nie podjęta w terminie została zwrócona w dniu 14 maja 2014 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu, Sąd I instancji na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę. P. K. skargą kasacyjną zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wyniki sprawy, art. 220 § 3 w zw. z art. 73 § 4 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, w której wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało skutecznie doręczone skarżącemu, gdyż skarżący nie otrzymał zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w żaden sposób przewidziany w art. 73 § 2 p.p.s.a. Podnosząc ten zarzut skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Okolicznością istotną dla oceny prawidłowości objętego skargą kasacyjną postanowienia odrzucającego skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r., jest prawidłowość zastosowania przez Sąd I instancji doręczenia zastępczego, o której mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., przesyłki zawierającej wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez niego skargi na opisaną decyzję. Zgodnie z treścią art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis § 2 omawianego art. 73 określa natomiast, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się na w oddawczej skrzynce pocztowej, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy – art. 73 § 3 p.p.s.a. Niepodjęcie przesyłki w terminach określonych w powołanych przepisach i skutkujące jego zwrotem do nadawcy, Sądu, zgodnie z art. 73 § 4 powoduje przyjęcie domniemania doręczenia przesyłki adresatowi. Domniemanie to może zostać obalone między innymi poprzez wykazanie, że instytucja zajmująca się doręczaniem przesyłek nie wypełniał, podejmując próbę doręczenia adresatowi przesyłki, procedury opisanej w przywołanym przepisie lub procedura ta została naruszona w sposób uniemożliwiający przyjęcie domniemania doręczenia. W przedmiotowej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez stronę skargi została uznana za skutecznie doręczoną wobec jej awizowania w dniu 28 kwietnia 2014 r., o czym, zgodnie z informacją zawartą na zwrotnym poświadczeniu odbioru i kopercie zawierającej wezwanie, pozostawiono informację (awizo) na drzwiach adresata oraz powtórnego awizowania tej przesyłki w dniu 6 maja 2014. Informacje zawarte na zwrotnym poświadczeniu odbioru i kopercie (odciski stempli pocztowych wraz z adnotacjami doręczyciela dokonywanymi przy odpowiednich datach uwidocznionych na stemplach oraz na zwrotnym poświadczeniu odbioru) wskazują, że procedura doręczenia przeprowadzona została przez doręczyciela w sposób prawidłowy. Prawidłowość przeprowadzenia procedury doręczenia w sposób określony w art. 73 § 1 - 3 p.p.s.a. potwierdzona została również w piśmie P. P. S.A. z dnia 24 lipca 2014 r., skierowanym do skarżącego w związku z zainicjowaniem przez niego procedury reklamacyjnej przesyłki o numerze [...], zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. W piśmie tym wskazano, że próba doręczenia przesyłki o podanym numerze nadawczym nastąpiła w dniu 28 kwietnia 2014 r. i z powodu nie zastania osoby uprawnionej do jej odbioru zostało sporządzone zawiadomienie o podjętej próbie doręczenia, które pozostawiono w drzwiach adresat. W dniu 6 maja 2014 r. zostało doręczone powtórne zawiadomienie o awizowaniu. Z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie, w dniu 14 maja 2014 r. została zwrócona do nadawcy. W tym stanie sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, aby Sąd I instancji w sposób nieprawidłowy bądź naruszający art. 73 § 4 p.p.s.a. zastosował domniemanie doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej przez niego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r., a więc z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Skoro skarżący został niewadliwie powiadomiony o konieczności uiszczenia opłaty sądowej, brak uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania skutkowało, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem, co też Sąd I instancji prawidłowo uczynił. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.