I GSK 1219/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2021 r. sygn. akt I GSK 1219/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2021 r. sygn. akt V SA/Wa 1641/20 w sprawie ze skargi W (...)Sp. z o.o. w likwidacji w K. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia (...) sierpnia 2020 r. nr (...) w przedmiocie zobowiązania do zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2021 r., sygn. akt I GSK 1219/21 w ten sposób, że w wersie trzecim i szóstym od góry w miejsce słów "12 kwietnia 2021 r." wpisać słowa "12 kwietnia 2022 r.".

Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W sentencji postanowienia Naczelnego Sądu błędnie wskazano, że rozpoznanie sprawy miało miejsce 12 kwietnia 2021 r., gdy tymczasem chodziło o 12 kwietnia 2022 r. Wyrok w sprawie zapadł na posiedzeniu niejawnym 11 lutego 2022 r., dlatego też sprostowanie tego wyroku nie mogło odbyć się 12 kwietnia 2021 r. Powyższy błąd stanowi omyłkę, którą należało skorygować w drodze sprostowania. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.