I GSK 1060/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 marca 2019 r. sygn. akt I SA/Bk 79/19 w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Bk 79/19 J.G. (dalej: skarżący lub wnioskodawca) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. W uzasadnieniu wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podyktowane jest niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącego oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący nie załączył żadnej dokumentacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: ppsa), zgodnie, z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" - wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest, zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ppsa. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ppsa. Na skarżącym ciąży, zatem obowiązek wykazania, że wystąpiła, co najmniej jedna z przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej określonych w art. 61 § 3 ppsa, to jest przedstawienia okoliczności uprawdopodobniających, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje u niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Tymczasem w tej sprawie uzasadnienie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji nie spełnia powyższych wymogów. Skarżący w żaden sposób sformułowanego wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie uzasadnił. W świetle powyższej argumentacji należy uznać, że skoro skarżący we wniosku kierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w żaden sposób nie wykazał, że spełniona została, choć jedna z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wymienionych w art. 61 § 3 ppsa, brak jest podstaw do zastosowania wobec niego ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.