I GPP 30/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi M. S. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VIII SO/Wa 3/25 ze skargi M. S. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Radomiu w przedmiocie wniosku o ukaranie grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 października 2025 r., sygn. akt I GPP 9/25, odrzucił skargę M. S. (dalej: "skarżący") na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie VIII SO/Wa 3/25 ze skargi M. S. na bezczynność Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Radomiu w przedmiocie wniosku o ukaranie grzywną w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935); dalej "p.p.s.a.". Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu podniósł, że stosownie do art. 17 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2023 r., poz. 1725, dalej "ustawa o skardze na przewlekłość postępowania"), w brzmieniu obowiązującym od 6 stycznia 2017 r., skarga na przewlekłość postępowania podlega stałej opłacie w wysokości 200 złotych. Wobec tego, że skarżący nie uiścił wpisu wraz z wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, Przewodniczący Wydziału I Izby Gospodarczej NSA prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia należnej opłaty w wysokości 200 złotych, w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania. Pomimo upływu zakreślonego terminu opłata ta nie została uiszczona. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi na przewlekłość. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 grudnia 2025 r., I GZ 469/25 oddalił zażalenie skarżącego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VIII Zamiejscowego w Radomiu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 sierpnia 2015 r., VIII SO/Wa 3/25 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniosku o ukaranie grzywną w sprawie wniosku skarżącego o ukaranie grzywną Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Radomiu w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powołując się na uchwałę składu siedmiu sędziów z 7 kwietnia 2008 r., II FPS 1/08, stwierdzającą, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. jest pismem wszczynającym postępowanie, od którego pobiera się wpis sądowy podniósł, że wobec tego skarżący prawidłowo został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych od wniosku o ukaranie grzywną Naczelnika Urzędu Skarbowego w Radomiu w związku z nieprzekazaniem przez ten organ w terminie skargi do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z 3 lutego 2026 r. wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 1 sierpnia 2025 r., do uiszczenia wpisu od wniosku w wysokości 100 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący powyższe wezwane odebrał 18 lutego 2026 r. (vide ZPO k. 117 akt sądowych). Pismem z 23 lutego 2026 r. (24 lutego 2026 r. - data prezentaty WSA w Warszawie), skarżący wniósł kolejną skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie VIII SO/Wa 3/25. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2026., sygn.. akt I GPP 14/26 odrzucił skargę na przewlekłość postępowania wskazując, że skarga powyższa nie mogła być podstawą merytorycznego rozstrzygnięcia przewidzianego w ustawie z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. nr 179, poz. 1843). Zgodnie z jej art. 6 skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a także zgodnie z jego ust. 2 pkt 1) powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, że skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Rozpoznawana skarga wskazanych wyżej wymagań nie spełnia. W skardze nie sprecyzowano jakie czynności nie zostały wykonane we właściwym terminie. Nie przytoczono także żadnych okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości. Skarga z tego powodu nie spełnia żadnego z wymagań jakie przewiduje art. 6 ust. 2 ustawy. Wskazać należy, że postępowanie przewidziane ustawą z 17 czerwca 2004 r. dotyczy eliminowania sytuacji gdy w konkretnej sprawie sądowej nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Pismo skarżącego z 23 lutego 2026 r. nie zawiera wskazanych wyżej elementów, zatem nie spełnia warunków formalnych skargi na przewlekłość postępowania. Pismo to stanowi w istocie polemikę z postanowieniami Sądu wydanymi w sprawie. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 16 lutego 2026 r., wykonując zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 lutego 2026 r. wezwał stronę skarżącą do uiszczenia prawomocnego wpisu sądowego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone w dniu 18 lutego 2026 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w niniejszej sprawie z dniem 25 lutego 2026 r. Wobec nie wykonania wezwania sądu, postanowieniem z dnia 17 czerwca 2026 r., sygn. akt VIII SO/Wa 3/25 Sąd I instancji odrzucił wniosek o wymierzenie grzywny. Pismem z 16 lipca 2026 r. (17 lipca 2026 r. - data prezentaty WSA w Warszawie), skarżący wniósł kolejną skargę na bezczynność i przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie VIII SO/Wa 3/25. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. Skarga powyższa nie mogła być podstawą merytorycznego rozstrzygnięcia przewidzianego w ustawie z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. nr 179, poz. 1843). Zgodnie z jej art. 6 skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a także zgodnie z jego ust. 2 pkt 1) powinna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, że skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Rozpoznawana skarga wskazanych wyżej wymagań nie spełnia. W skardze nie sprecyzowano jakie czynności nie zostały wykonane we właściwym terminie. Nie przytoczono także żadnych okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości. Skarga z tego powodu nie spełnia żadnego z wymagań jakie przewiduje art. 6 ust. 2 ustawy. Wskazać należy, że postępowanie przewidziane ustawą z 17 czerwca 2004 r. dotyczy eliminowania sytuacji gdy w konkretnej sprawie sądowej nastąpiło naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Pismo skarżącego z 16 lipca 2026 r. nie zawiera wskazanych wyżej elementów, zatem nie spełnia warunków formalnych skargi na przewlekłość postępowania. Pismo to stanowi w istocie polemikę z postanowieniami Sądu wydanymi w sprawie. Mając powyższe na uwadze skargę, jako niezasadną, należało odrzucić na podstawie przepisu art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy z 17 czerwca 2004 r.