I FZ 97/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 22 listopada 2023 r. sygn. akt I SA/Ke 446/23 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 17 sierpnia 2023 r., nr 2601-IOV-1.4103.66.2021, w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r., 2016 r. i 2017 r. postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe. Sylwester Marciniak Sędzia NSA

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Ke 446/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach (dalej: sąd pierwszej instancji) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez A. C. (dalej: skarżący) decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 17 sierpnia 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r., 2016 r. i 2017 r. W zażaleniu z dnia 30 listopada 2023 r. skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: p.p.s.a.). Organ podatkowy nie skorzystał z możliwości wniesienia odpowiedzi na zażalenie. Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2023 r. sąd pierwszej instancji oddalił skargę skarżącego. W dniu 15 marca 2024 r. skarżący wniósł skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe należy umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.) stało się bezprzedmiotowe. Istotą ochrony tymczasowej udzielanej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zabezpieczenie interesów strony skarżącej przez wstrzymanie wykonalności aktu administracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed sądem. Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego przed sądem pierwszej instancji wydaniem wyroku lub postanowienia powoduje, że sąd ten nie ma już uprawnienia do udzielenia ochrony tymczasowej, a w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej kompetencja w tym zakresie przechodzi na Naczelny Sąd Administracyjny, co jednak wymaga złożenia przez stronę odrębnego wniosku (por. np. postanowienie NSA z dnia 3 października 2018 r., II GZ 325/18). Oznacza to, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez ten sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W konsekwencji bezprzedmiotowe jest także rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, a postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu (por. np. postanowienia NSA z dnia: 18 lipca 2018 r., II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., II OZ 1514/17; 13 listopada 2019 r., II GZ 261/19; 3 czerwca 2020 r., II FZ 65/20; 8 września 2020 r., II GZ 252/20). W przypadku bowiem zasadności takiego zażalenia sąd pierwszej instancji nie miałby podstawy do ponownego rozpatrzenia wniosku skarżącego (por. np. postanowienie NSA z dnia: 26 listopada 2020 r., I FZ 219/20; 23 sierpnia 2019 r., sygn. akt II FZ 461/19). Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania zażaleniowego. Sylwester Marciniak Sędzia NSA