I FZ 94/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bartosz Wojciechowski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 2789/17 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 29 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2015 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 17 stycznia 2019 r., Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie: P.p.s.a., wezwał P. Sp. z o.o. w W. (dalej: spółka, strona) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 6.425 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W zarządzeniu wskazano, że "Wysokość wpisu ustalona została przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 642.475,00 zł. Kwota ta stanowi łączną kwotę, o jaką zdaniem organów podatkowych skarżąca zawyżyła nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za miesiąc wrzesień-październik 2015 r.". Spółka wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, zarzucając mu naruszenie: 1) art. 220 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z § 1 pkt 4 rozporządzenia poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym orzeczeniu o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 6.425 zł; 2) art. 220 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 216 i 218 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na ustaleniu wpisu sądowego w zawyżonej wysokości na skutek przyjęcia zawyżonej wartości przedmiotu zaskarżenia (należności pieniężnej) w kwocie 642.475 zł. W uzasadnieniu zarzutów podnoszono, że w skardze oznaczono wartość przedmiotu zaskarżenia w kwocie 500 zł, od której zdaniem skarżącej powinien być pobrany wpis sądowy. W ocenie strony skarżącej w niniejszej sprawie powinien zostać pobrany wpis stały, a nie stosunkowy - co wynika z treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 44/09. Jednocześnie autor zażalenia wskazał, że w piśmie stanowiącym odpowiedź na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie wskazał odmienną kwotę jako wartość przedmiotu zaskarżenia, to jest 642.475 zł, która w ocenie skarżącej jest zawyżona. Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Wymaga wyjaśnienia, że ustawodawca w art. 215 P.p.s.a., nakazuje stronie w każdym piśmie wszczynającym postępowanie podać "wartość przedmiotu zaskarżenia". Z kolei w art. 216 P.p.s.a. ustawodawca podaje, że jeżeli "przedmiotem zaskarżenia" jest należność pieniężna, stanowi ona "wartość przedmiotu zaskarżenia". Zgodnie natomiast z art. 218 P.p.s.a. Przewodniczący Wydziału może sprawdzić wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczoną w piśmie i zarządzić w tym celu dochodzenie. Przypomnieć należy, że WSA w Warszawie zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 2789/17 w ramach autokontroli uchylił zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wskazując, że w zaskarżonym zarządzeniu nie wskazano, jakie były powody przyjęcia wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 642.475 zł, a w przypadku kwestionowania przez przewodniczącego wydziału podanej w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu wymaga uzasadnienia i nie może ograniczać się do podania podstawy prawnej wyliczenia tej opłaty sądowej. Skarżone obecnie zarządzenie z dnia 17 stycznia 2019 r. zostało zatem wydane w następstwie uchylenia poprzedniego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu. Zdaniem NSA w składzie niniejszym, wskazanie w zarządzeniu z dnia 17 stycznia 2019 r., że "Wysokość wpisu ustalona została przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 642.475,00 zł. Kwota ta stanowi łączną kwotę, o jaką zdaniem organów podatkowych skarżąca zawyżyła nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za miesiąc wrzesień-październik 2015 r." było - w świetle zarządzenia autokontrolnego - działaniem wystarczającym. Przewodniczący Wydziału wskazał, jaką wartość przedmiotu zaskarżenia przyjął i jakie były tego powody. Rzeczywiście, samo wskazanie wysokości wpisu (jak uczynił pierwotnie WSA) było działaniem niewystarczającym i nie wyjaśniało zarazem, czym konkretnie kierowano się przy ustalaniu jego wysokości. Natomiast, zdaniem NSA, Przewodniczący Wydziału nie miał obowiązku odnosić się do kwestii wartości przedmiotu sporu w takim zakresie, w jakim podnosi się to w zażaleniu, zwłaszcza jeśli wymagałoby to merytorycznego wypowiadania się o prawidłowości wymiaru podatku. Końcowo NSA wskazuje, że nie znalazł przyczyn do zawieszenia postępowania z urzędu na podstawie art. 124 § 1 pkt 2 P.p.s.a. (o co wnioskowała strona). Z informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z Rejestru Przedsiębiorców, pobranej ze strony Ministerstwa Sprawiedliwości w dniu 17 lipca 2019 r., wynika, że Prezesem Zarządu jest nadal D. W. Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.