I FZ 93/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 27/24 odrzucające skargę w sprawie ze skargi D. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w G. na decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z dnia 31 października 2023 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwartały: II, III i IV 2019 r. oraz miesiące: styczeń, luty i kwiecień 2020 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 14 marca 2024 r. sygn. akt I SA/Gd 27/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę D. Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w G. na decyzję Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni z 31 października 2023 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwartały: II,III i IV 2019 r. oraz miesiące: styczeń, luty i kwiecień 2020 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że zarządzeniem z 11 stycznia 2024 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...) wraz z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w 24 stycznia 2024 r. (k. 63 akt sądowych), pomimo upływu terminu pełnomocnik nie usunął powyższego braku. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 dalej: P.p.s.a.) odrzucił skargę. Pełnomocnik Skarżącej zaskarżył powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie: art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenia skargi z uwagi na nieusunięcie przez pełnomocnika Skarżącej braków formalnych skargi, podczas gdy wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi nie zostało pełnomocnikowi Skarżącej doręczone oraz art. 49 § 1 w zw z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie w sprawie i niewezwanie bezpośrednio strony do uzupełnienia braków skargi, skutkujące przedwczesnym i nieuprawnionym jej odrzuceniem, a tym samym pozbawienie strony możliwości działania, skutkujące nieważnością postępowania w przedmiotowej sprawie w rozumieniu przepisu art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a. W związku z powyższym w zażaleniu wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje. Zażalenie podlega oddaleniu. Z akt sprawy wynika, że na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 11 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Gd 27/24, wystosowano do profesjonalnego pełnomocnika Skarżącej 22 stycznia 2024 r., wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (k. 62 akt sądowych), zobowiązując pełnomocnika do nadesłania dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej zakreślając termin i wskazując rygor, wynikający z przepisów P.p.s.a. Tego dnia przesłano pełnomocnikowi odpis odpowiedzi na skargę wraz z zawiadomieniem o wyznaczeniu sędziego sprawozdawcy. Zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 63 akt) wskazuje, że przesyłkę zawierającą: "Wezw do usun br form skargi Dor. odp. odpow na sk, Info o spr." odebrał upoważniony pracownik kancelarii 24 stycznia 2022 r. Podpisując dokument zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, pracownik poświadczył zatem, że ww. przesyłka zawierała wskazane na zwrotnym potwierdzeniu odbioru dokumenty. Sens doręczania przesyłek przez pocztę za potwierdzeniem odbioru realizuje się właśnie w potwierdzeniu odbioru przesyłki o określonej zawartości, nie zaś samej koperty. W tej sytuacji podnoszone przez pełnomocnika argumenty, że odebrana przesyłka była niekompletna, nie zawierała w szczególności wezwania do usunięcia braków skargi, nie może odnieść skutku. Wpływu na powyższą ocenę nie mogły mieć natomiast argumenty podnoszone w zażaleniu, że podobne przypadki otrzymywania przez pełnomocnika niekompletnej korespondencji od WSA w Gdańsku występowały już w przyszłości, to w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego tym bardziej powinno uczulić pełnomocnika na sprawdzenie zawartości koperty w chwili jej odebrania. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie nie podziela tym samym poglądu wyrażonego w zażaleniu, według którego w sytuacji nieuzupełnienia braków formalnych skargi przez ustanowionego pełnomocnika to obowiązkiem Sądu było wezwanie bezpośrednio strony do podpisania skargi. Wezwanie Skarżącej do podpisania skargi osobiście, prowadziłoby do uprzywilejowania stron korzystających z usług profesjonalnych pełnomocników względem stron, które z takiej możliwości nie korzystają (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II GZ 1157/16; z dnia 24 stycznia 2017 r.). Mając powyższe na uwadze należy zatem uznać, że nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone, obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Nie zaistniała w sprawie podstawa nieważnościowa, o której mowa w art. 183 § 2 pkt 5 P.p.s.a Z przedstawionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.