I FZ 90/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2026 r. sygn. akt III SA/Wa 43/26 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w O. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 5 listopada 2025 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na postanowienie pozostawiające bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji w sprawie podatku akcyzowego za poszczególne okresy rozliczeniowe 2022 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 19 lutego 2026 r., sygn. akt III SA/Wa 43/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej: "skarżąca" lub "spółka") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie (dalej – "DIAS") z dnia 5 listopada 2025 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na postanowienie pozostawiające bez rozpatrzenia odwołanie od decyzji w sprawie podatku akcyzowego za poszczególne okresy rozliczeniowe 2022 r. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 9 stycznia 2026 r. (zarządzenia wstępnego) spółkę wezwano do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, jak też złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Z kolei na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 12 stycznia 2026 r. wezwano spółkę do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Jak wskazał Sąd, przesyłka zawierająca powyższe wezwania oraz odpowiedź organu na skargę została doręczona pełnomocnikowi spółki w dniu 22 stycznia 2026 r. W wyznaczonym terminie usunięto jedynie brak fiskalny skargi – w dniu 26 stycznia 2026 r. uiszczono 100 zł tytułem wpisu sądowego. W związku z nieuzupełnieniem w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej - "p.p.s.a.") odrzucił skargę spółki. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 65 § 1 p.p.s.a. poprzez bezzasadne uznanie, że skutecznie wezwano spółkę do usunięcia braków formalnych skargi, w sytuacji w której przesyłka pocztowa nr [...] odebrana przez pełnomocnika spółki w dniu 22 stycznia 2026 r. nie zawierała wezwania do uzupełnienia tych braków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie było zasadne. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W wykonaniu zarządzenia z dnia 9 stycznia 2026 r. Sąd wezwał pełnomocnika do złożenia oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, jak też oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia, pouczając, że nieusunięcie braków formalnych skargi skutkować będzie jej odrzuceniem skargi (k. 1 – zarządzenie, k. 13 – wezwanie). W wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi, co skutkowało odrzuceniem jej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki skierowanej do pełnomocnika skarżącej (k. 16). Z opisu zawartości przesyłki zamieszczonego na tym dokumencie, w polu – "Rodzaj przesyłki" wynika, że skierowana do strony przesyłka obejmowała: "doręczenie odpisu zarządzenia o wpisie; wezwanie do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi; odpis odpowiedzi na skargę". Potwierdzenie odbioru wyżej wymienionej przesyłki w dniu 22 stycznia 2026 r. pokwitował własnoręcznym podpisem pełnomocnik spółki. Podpis pełnomocnika złożony został dokładnie pod wyżej wymienionym opisem zawartości przesyłki. W świetle powyższych ustaleń argumentacja pełnomocnika, zgodnie z którą w przesyłce sądowej otrzymanej przez niego w dniu 22 stycznia 2026 r. nie znajdowało się wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi okazała się niewystarczająca. Nie jest sporna w orzecznictwie dopuszczalność przesyłania w jednej przesyłce listowej kilku pism, pod warunkiem, że w momencie odbioru są one traktowane indywidualnie. Dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność ta wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru - powinno to nastąpić poprzez wymienienie na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki", pism stanowiących zawartość przesyłki, co w niniejszej sprawie miało miejsce. Odbierający przesyłkę potwierdza jej odbiór na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko. Należy uznać, że potwierdzenie podpisem odbioru przesyłki oznacza nie tylko potwierdzenie, że przesyłka została doręczona osobie upoważnionej do jej odbioru w dacie na formularzu wskazanej, ale także, że zawartość przesyłki odpowiada tej, która została wskazana na formularzu potwierdzenia odbioru (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2026 r. sygn. akt III FZ 353/26, z 31 marca 2010 r. sygn. akt I FSK 1929/09, z 21 maja 2010 r. sygn. akt II FSK 619/10). Zaznaczyć należy, że wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2026 r., poz. 468 ze zm.), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. III CZ 51/98). Adresat przesyłki, który stwierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. Tak więc to w interesie odbierającego pełnomocnika przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczyniono, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2026 r., sygn. akt II FZ 29/26). Przyjęcie dopuszczalności kwestionowania po odbiorze przesyłki jej zawartości, przeczyłoby sensowi potwierdzenia odbioru przesyłki. W każdym przypadku odbiorca przesyłki mógłby podnosić, że nie otrzymał żadnego dokumentu lub tylko niektóre z nich, innymi słowy, że odebrał kopertę pustą albo niepełną. Od profesjonalnego pełnomocnika zobowiązanego do zachowania należytej staranności w zakresie prowadzonych spraw wymagane jest, aby odbierając korespondencję i podpisując zwrotne potwierdzenie odbioru miał na uwadze wskazany w tym potwierdzeniu rodzaj przesyłki, a następnie sprawdził jej zawartość. Ustalenie jakiejkolwiek nieprawidłowości obligowało pełnomocnika do wyjaśnienia tej kwestii w sekretariacie Sądu, tymczasem w przedmiotowej sprawie brak jest informacji o takich działaniach pełnomocnika. Wobec powyższego, przedstawione w zażaleniu twierdzenia nie mogły zatem doprowadzić do podważenia ustaleń dokonanych przez Sąd pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.